Menu

 

logoidea

Εγκληματίας κι επαναστάτης...Του Μάριου Μπρούσκου Στυλιανόπουλου.

''Είδε το φίλο του να ξεψυχά στα χέρια του, είναι νέος καί θέλει να μορφωθεί''. Με αυτή την ''δακρύβρεχτη'' φράση κάποιοι ζητούν επιείκεια απέναντι στο Νίκο Ρωμανό. Επιείκεια που δεν περιορίζεται μονάχα στο αίτημα για χορήγηση των φοιτητικών αδειών, αλλά καί σε μία σιωπηλή επιθυμία για ελάφρυσνη της ποινής του.

   Υπενθυμίζουμε ότι ο Ρωμανός συμμετείχε σε δύο ένοπλες ληστείες στο Βελβεντό της Κοζάνης χρησιμοποιώντας καλάσνικοφ καί όχι νεροπίστολο ή ένα απλό περίστροφο, στο οποίο υπάρχει σχετικώς εύκολη πρόσβαση. Επίσης, δεν αρνήθηκε τη συμμετοχή του στην απαγωγή του οδοντιάτρου. Ακόμη, μολονότι δεν καταδικάστηκε για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, τα δακτυλικά του αποτυπώματα βρέθηκαν σε γιάφκα της τρομοκρατικής οργανώσεως ''Πυρήνες της Φωτιάς'' καί ο ίδιος, μέσα από τις φυλακές, βροντοφωνάζει υπέρ της αποφυλακίσεως του Νίκου Μαζιώτη. Μάλιστα, ο καταδικασθείς  τρομοκράτης δήλωσε ότι ''ο Ρωμανός είναι ένας από εμάς''. Πέραν αυτού, ο ίδιος ο Ρωμανός έχει παραδεχθεί πως διάκειται υπέρ των τρομοκρατικών εγκλημάτων, αφού τα θεωρεί ''λαϊκούς'' αγώνες κατά του κεφαλαίου καί της ασφυκτικής κρατικής εξουσίας. Εν ολίγοις, ο Ρωμανός θεωρεί λαϊκό αγώνα την απειλή συμπολιτών μας με όπλα, τη ληστεία καί την απαγωγή. Αν επεκτείνουμε το συλλογισμό αυτό, μήπως αποδίδει την ίδια σημασία καί στον εμπρησμό της Marfin, οποίος οδήγησε σε τέσσερις ανθρωποκτονίες; Τα όρια που καθορίζουν τι είναι ''επαναστατικός αγώνας'' στην φρενοβλαβή αντίληψη των αναρχικών είναι αρκετά δυσδιάκριτα, μιάς καί φαίνεται να επικρατεί ανοχή ή καί νομιμοποίηση της βίας.

   Κάτι άλλο το οποίο θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ' όψιν είναι ότι τα εγκλήματα του Ρωμανού δεν είναι μεμονωμέα ως προς τον φορέα εκτελέσεως. Δηλαδή, ο Ρωμανός δεν είναι ένας μεμονωμένος εγκληματίας με παραβατική συμπεριφορά, ο οποίος δεν υπέστη ομαλή κοινωνική ενσωμάτωση καί για αυτό το λόγο εκδικείται το κράτος. Δεν είναι ένας εγκληματίας που διέπραξε δύο ληστείες επειδή δεν έχει να φάει ή επειδή η τράπεζα κατέσχεσε το σπίτι του ή επειδή ήθελε να ''πειραματιστεί''. Αντιθέτως, η αντίληψη που έχει για το έγκλημα είναι αρρήκτως συνυφασμένη με την ιδεολογία του. Η πορεία προς την εξιδανικευμένη κοινωνία που οραματίζεται η αναρχία μπορεί να υλοποιηθεί στο πλαίσιο της μετωπικής συγκρούσεως με το κράτος, την αμφισβήτηση των νόμων καί των θεσμών καί την βίαιη απόσπαση των μέσων παραγωγής από τους φυσικούς κατόχους των. Επομένως, εφόσον η ιδεολογία του Ρωμανού μπορεί να μετουσιωθεί σε πράξη μόνο μέσω της παρεκκλίσεως από την έννομη τάξη, τότε καθίσταται ανίκανος προς σωφρονισμό. Δε νοείται σωφρονισμός στην ιδεολογία, αλλά μόνο στη διαστροφή ή σε  κάποια άλλη νοητική δυσλειτουργία.

   Το αίτημα του Ρωμανού για χρήση φοιτητικής αδείας είναι φύσει οξύμωρο. Εφόσον δεν αναγνωρίζει το κράτος, πως ζητά από το κράτος να του αναγνωρίσει το δίκαιωμα στη μόρφωση; Η επιθυμία του για μόρφωση σε μία κρατική σχολή αναιρεί την αντισυστημική του ιδεολογία. Επίσης, ο Ρωμανός αιτείται σπουδές ή χορήγηση φοιτητικής αδείας; Θα ήθελε να σπουδάσει εντός της φυλακής μέσω skype ή παρακολουθώντας μαθήματα που θα παραδίδουν αρμόδιοι καθηγητές που θα τον επισκέπτονταν στο κελί του; Διότι αν δεν επιθυμεί τα ανωτέρω καί επικεντρώνεται μονάχα στο να λάβει φοιτητική άδεια, τότε η κατάσταση περιπλέκεται. Η χορήγηση φοιτητικής αδείας συνεπάγεται ''ελευθερία υπό περιορισμό'', οπότε κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι ο Ρωμανός δεν θα δραπετεύσει προκειμένου να επαναπροωθήσει τον αντισυστημικό του αγώνα. Αν το κράτος εμμείνει στην μη χορήγηση αδείας καί ο Ρωμανός πεθάνει, τότε ο Ρωμανός θα έχει ''ηττηθεί''. Δεν θα πάρει άδεια καί θα είναι νεκρός. Αξίζει η ανάληψη ενός τέτοιου κινδύνου; Αν ο Ρωμανός εκτιμά πως η αξία της ιδεολογίας του είναι μεγαλύτερη από την αξία της ζωής του, τότε για αυτόν ο θάνατος είναι ηρωικό διάβημα. Ο Ρωμανός εμμέσως αυτοκτονεί καί εκπέμπει το μήνυμα ενός ανθρώπου που έμεινε πιστός στις ιδέες του, ασχέτως αν αυτές αντίκεινται στην ευταξία της κοινωνίας. Φυσικά, κάτι τέτοιο θα πυροδοτούσε κοινωνική κατακραυγή ακόμη καί από εκείνους που δεν ασπάζονται την ιδεολογία του. Καί αυτό διότι στο συλλογικό ασυνείδητο έχει εμποτιστεί το γεγονός ότι είναι νέος καί είδε το φίλο του να ξεψυχά στα χέρια του. Το ανάλγητο ανδρείκελο του κράτους θα έχει βάψει τα χέρια του με το αίμα ενός ακόμη ''παιδιού''. Όμως, σε κάθε περίπτωση ο Ρωμανός είναι υπεύθυνος για την έκβαση των επιλογών του. Είτε πεθάνει είτε ζήσει, θα ευθύνεται αυτός καί μόνο αυτός για αυτό. Το κράτος δεν μπορεί να αποτελεί υποκείμενο εκβιασμού από κανέναν εγκληματία.

   Αυτό που προκαλεί προβληματισμό είναι η επιλεκτική στάση της κοινωνίας απέναντι στο έγκλημα. Είναι πολλοί εκείνοι που λυπούνται το Ρωμανό, ισχυρίζονται πως του αξίζει μία δεύτερη ευκαιρία, πως πρέπει να σπουδάσει, πως τα εγκλήματά του υποδαυλίστηκαν από τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου, πως το κράτος του οφείλει ''συγγνώμη'' καί πως ο ίδιος αποτελεί το ζωντανό σύμβολο ενάντια στην απολυταρχική πολιτική εξαθλιώσεως του μνημονίου. Ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας αντιμετωπίζει με συναισθηματισμό καί όχι με ρεαλιστικό σκεπτικισμό το νεαρό εγκληματία. Κάτι τέτοιο είναι άκρως επικίνδυνο καί συγχρόνως καταδεικνύει την ηγεμονία των αριστερών συνιστωσών. Αν επιδειχθεί επιείκεια προς το Ρωμανό, γιατί να μην επιδειχθεί η αντίστοιχη επιείκεια σε κάποιον χρυσαυγίτη, ο οποίος προσεχώρησε στη Χρυσή Αυγή καί μαχαίρωσε μετανάστες ή ανέτρεψε πάγκους επειδή είδε ενδεχομένως το φίλο του να ξεψυχά από τις σφαίρες ενός αλλοεθνούς; Αν η γυναίκα του άτυχου συμπολίτη μας, ο οποίος δολοφονήθηκε στην οδό Ηπείρου για μία κάμερα, έδερνε μετανάστες, θα ήμασταν το ίδιο επιεικείς απέναντί της ή θα την αποκαλούσαμε ''νεοναζί'';

   Ολοκληρώνοντας, θα πρέπει να έχουμε κατά νου πως δεν υπάρχουν ''καλοί'' καί ''κακοί'' εγκληματίες. Υπάρχουν μόνον εγκληματίες καί ο νόμος οφείλει να μην υποκύπτει στους εκβιασμούς κανενός. 

 

Μάριος Μπρούσκος-Στυλιανόπουλος

Γεννήθηκα το 1986 στην Αθήνα.Σπούδασα Οικονομικά στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και παράλληλα εργάστηκα στο χώρο του εμπορίου .Το 2012 θέλησα  να βάλω περισσότερη τάξη στη ζωή μου..και  μπήκα στην Ακαδημία του Εμπορικού Ναυτικού Ασπροπύργου, στη Σχολή Πλοιάρχων όπου συνεχίζω τις σπουδές μου.  Μ΄ ενδιαφέρουν οι θετικές επιστήμες και ιδιαίτερα η αστροφυσική . Θα ήθελα να υπάρχει γύρω μου ένας  πιο "αρμονικός"κόσμος και γι΄αυτό ασχολούμαι με την αρχαία ελληνική γραμματεία,το γραμμικό σχέδιο και τη μουσική. Μ΄ αρέσει  να βλέπω τη ζωή  με διαφορετικό μάτι  . Τον ελεύθερό  χρόνο μου ασχολούμαι με το διάβασμα,τη γυμναστική και τις πολεμικές τέχνες. Γράφω  κείμενα γιατί αισθάνομαι την ανάγκη να  εκφραστώ. 

Αφήστε τα σχόλια σας

0
τους όρους και τις συνθήκες.
επιστροφή στην κορυφή
arriton2
© 2013, arriton.gr