Menu

 

logoidea

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Του Νίκου Γιαννή

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Χάνεις την αρχή χάνεις το μισό.

Τεράστιο πλεονέκτημα να συμμετέχεις σε μια συνάντηση με άλλους από την αρχή, να μην χρειάζεται να πιάσεις το νήμα από εκεί που βρίσκονται οι άλλοι όταν εσύ εισέρχεσαι.

  1. Καταρχήν σέβεσαι τον εαυτό σου,αλλά και τονώνεις την αυτοπεποίθηση σου, ότι προγραμματίζεις σωστά και είσαι σε θέση να υλοποιήσεις τον προγραμματισμό σου με αποτελεσματικότητα.
  2. Κατόπιν, σέβεσαι τους άλλους, άμα είσαι στην ώρα σου. Ο σεβασμός του άλλου ως αυταξία και η τιμή που του περιποιείς αν είσαι και λίγο νωρίτερα. Τόσο ως προς τους άλλους συμμετέχοντες όπως εσύ, αλλά ακόμη μεγαλύτερηη τιμή προς τον οικοδεσπότη της συνάντησης.
  3. Σέβεσαι τον χρόνο και το πρόγραμμα τους, όπως και τον δικό σου, χρόνο και το πρόγραμμαόλων μας, που ακολουθεί και που αλλοιώς θα πάει κι αυτό πιο πίσω.
  4. Διατηρείς τον πλήρη πληροφοριακό και νοηματικό έλεγχο επί του θέματος που συζητείται, είσαι από την αρχή, δεν έχεις χάσει το πλαίσιο και δεδομένα της συζήτησης. Τότε, από σένα και τη συγκέντρωση σου και μόνον εξαρτάται να μην χάσεις απολύτως τίποτα και ν’ αξιοποιήσεις όσα λέγονται και σ’ ενδιαφέρουν ή και σε αφορούν άμεσα, που είναι και ο λόγος που θέλησες ή έπρεπε να είσαι εκεί.
  5. Δεν έχεις χάσει το ηθικό δικαίωμα να παρέμβεις, ναπροσθέσεις και ιδίως να διαφωνήσεις, σε οποιαδήποτε στιγμή το κρίνεις, κάτι που υπονομεύει η καθυστερημένη προσέλευση σου όταν οι άλλοι ήδη συζητούν, είτε γιατί σε αποτρέπει η ενοχή σου της καθυστέρησης από το να ζητήσεις τον λόγο, είτε γιατί αν τον λάβεις οι άλλοι μπορεί να σε κοιτούν «με μισό μάτι».
  6. Αποφεύγεις την απαρχή της δημιουργίας μιας κακής φήμης για το πρόσωπο σου. Η αρνητική φήμη για τη συνέπεια του χρόνου μπορεί να γενικευτεί ως αρνητική φήμη ικανότητας ανταπόκρισης σε πιο σύνθετες υποχρεώσεις με παραδοτέο έργο και υποχρεώσεις γενικότερης έλλειψης συνέπειας από πλευράς σου, ειδικώς δε αν εμπλέκονται ανταγωνιστές, κακεντρεχείς και γενικώς άλλοι που «σε περιμένουν με το ντουφέκι».
  7. Θεμελιώνεις την εμπιστοσύνη των άλλων, να μπορούν να βασιστούν σε σένα, να σε θεωρούν σοβαρό άτομο, ότι δεν αφήνεις τα πράγματα στην τύχη τους.
  8. Βελτιώνεις την ψυχική σου ισορροπία, υγεία και άρα αυξάνεις την ικανοποίηση και την απόδοση σου σε αυτό που κάνεις. Άσε που εκτός από το έμφραγμα της καθυστέρησης που γλυτώνεις, δεν κινδυνεύεις να σκοτώσεις και κανέναν στον δρόμο, όταν «τσακίζεσαι» την τελευταία στιγμή να τα προλάβεις όλα.
  9. Μαθαίνεις να προγραμματίζεις σωστά και συνεχίζεις να προγραμματίζεις σωστά. Για να το πετύχεις αυτό έχεις μάθει να εντοπίζεις το προβλήμα, να έχεις σκοπό, να σχεδιάζεις και να επιδιώκεις στόχους, να αξιολογείς το αποτέλεσμα.  Εκπαιδεύεσαι στην ισότιμη αξία του να λες ΌΧΙ, να ιεραρχείς «ευκαιρίες», να σταθμίζεις προτεραιότητες και κάθε απόφαση, να προβαίνεις σε ελεύθερες επιλογές και να αναλαμβάνεις την ευθύνη τους ως πολίτης. Το να επικαλείσαι στους άλλους ότι «δεν προλαβαίνω», δεν είναι δικαιολογία αλλά σήμα αδυναμίας και αναξιοπιστίας.
  10. Εκφράζεις συστολή και ταπεινοφροσύνη, δεν προσποιείσαι τον παντοδύναμο, εκείνον που θέλει να κάνει τα πάντα, αλλά -υπόρητα- με αμφίβολη ποιότητα, δεν κινδυνεύεις να «ρίξεις τους άλλους», έχοντας πάρει στα σοβαρά εκείνο που λέει ότι ο Μέγας Ναπολέων έκανε ταυτοχρόνως οκτώ διαφορετικά πράγματα. Φέτος γιορτάζονται τα 200 χρόνια από το Βατερλώ. Κάνεις λιγότερα αλλά καλύτερα. Αυτοί που δεν βιάζονται συνεχώς συνήθως πετυχαίνουν περισσότερα.

Αρκείένα πολιτικό κόμμα που θα ασκήσει κυβέρνηση να υιοθετήσει τον θεμελιώδη στόχο της εκπόνησης και της συνεπούς τήρησης τόσο του ατομικού όσο και του συλλογικούπρογράμματος και μόνον τότε θ’ αλλάξουν πραγματικά τα πράγματα, γιατί θ’ αλλάξουν απ’ τη ρίζα.Όσο κι κι αν αυτό φαίνεται μικρό κι ασήμαντο, όταν οι πολλοί πολίτεςθα έχουν και θα τηρούν πρόγραμμα με συνέπεια, καλή πίστη και χωρίς απληστία και βουλημία και τα όργανα του κράτους το ίδιο, ώστε η ορχήστρα να είναι αρμονική, τότε η Ελλάδα θα πλέει μετεφηβικά με μεγαλύτερη ασφάλεια στα νερά του σύγχρονου κόσμου. Μέχρι τότε δικαιούμεθα ν΄ανησυχούμε.

Νίκος Γιαννής.

 Ο Νίκος Γιαννής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Έζησε για αρκετά χρόνια στο Στρασβούργο και τις Βρυξέλλες, όπου και εργάζεται σήμερα. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Στρασβούργου και στο Αμερικανικό πολιτικό σύστημα στο Πανεπιστήμιο Λαφαγιέτ στην Πενσυλβάνια (ΗΠΑ). Είναι διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστήμιου Αθηνών.
"Ιδρυτής και Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Έκφρασης". Καθηγητής στο Τμήμα Ευρωπαϊκού Πολιτισμού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, στην Πάτρα (2005-2010). Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος ΟΛΠ (2004-2005). Συντάκτης πολλών άρθρων σε πολιτικά και επιστημονικά, ελληνικά και ξένα, περιοδικά και εφημερίδες και επιμελητής έκδοσης βιβλίων και εντύπων. Τέλος, είναι συγγραφέας του βιβλίου "Τι είναι η κοινωνία πολιτών" (2002).
 
  • Δεν βρέθηκαν σχόλια

Αφήστε τα σχόλια σας

0
τους όρους και τις συνθήκες.
επιστροφή στην κορυφή
arriton2
© 2013, arriton.gr