Menu

 

logoidea

Οικονομική και πολιτική ελευθερία. Του Νίκου Γιαννή.

Όσοι δεν είναι φιλελεύθεροι, αν και είναι καταρχήν αγνών προθέσεων και ανθρωπιστές, δεν αντιλαμβάνονται ότι η οικονομική ελευθερία είναι απαραίτητη -αν και όχι ικανή- προϋπόθεση της πολιτικής ελευθερίας. Χωρίς οικονομική ελευθερία είναι απολύτως αδύνατη η πολιτική ελευθερία, γιατί εκείνος που διαθέτει την αποκλειστική κυριότητα επί της οικονομίας επιβάλλει στους πάντες τα πάντα.

Αυτό κατάλαβε και σε αυτό συμφώνησε όλος ο κόσμος μετά το 1989. Επίσης η οικονομική ελευθερία, είναι πλειστάκις αποδεδειγμένο, προκαλεί οικονομική ανάπτυξη που διαχέεται, λιγότερο ή περισσότερο, σε όλους. Αντιθέτως, οικονομική ανελευθερία, κρατισμός και προστατευτισμός, επιφέρουν οικονομική δυσπραγία, αναξιοκρατία, φοροεπιδρομή, "ποινικοποίηση" της δημιουργίας και ενοχοποίηση του κέρδους και της αυτοσυντήρησης, άρα πολιτική ανελευθερία και τελικώς διολίσθηση στον αυταρχισμό και τον ολοκληρωτισμό.

Τα λεφτά δεν πέφτουν από τον ουρανό, δωρεάν φαγητό δεν υπάρχει, ο άνθρωπος γεννιέται γυμνός και αγωνίζεται για να ζεσταθεί, στεγαστεί και διατραφεί και η αναδιανομή αυτού που οι άλλοι με αγώνα απέκτησαν καταρχήν για τον εαυτό τους και κατά συνέπεια για τους άλλους, ούτε καινούργιο πλούτο παράγει σε μια κοινωνία, ούτε είναι βιώσιμη μακροπρόθεσμα.

Ο φιλελευθερισμός στηρίζεται και στηρίζει το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις τη δημοκρατία, στοιχεία χωρίς τα οποία το σύστημα της ελεύθερης οικονομίας, της αγοράς, αποσαθρώνεται. Η αγορά, οι αγορές, είναι δημοκρατία, είναι κράτος δικαίου, είναι ελευθερία, είναι ατομικά δικαιώματα, είναι ανθρωπισμός.

Υπακούουν σε όλα τα παραπάνω κι επιπλέον, διαθέτουν εταιρική κοινωνική ευθύνη, εθελοντική συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, ανθρωπιστική και περιβαλλοντική δέσμευση που δεν χαρακτηρίζει τα κλειστά, ανεξέλεγκτα και οικονομικώς πιεσμένα ολοκληρωτικά καθεστώτα και τελικώς ο όποιος πλούτος υπόκειται σε βαρύτατη φορολογία κληρονομίας περιορίζοντας τη δια-γενεακή αδικία και την ανισότητα ευκαιριών.

Το κράτος δικαίου καταλύεται, από την υπερ-φορολόγηση, τις ανάγκες μισθοδοσίας των δημοσίων υπαλλήλων, τη συχνή αλλαγή του φορολογικού συστήματος, τη γραφειοκρατία, την πολυνομία, την υπερ-ρύθμιση, τον προστατευτισμό, τη διαφθορά και τη διασπάθιση που αναπόφευκτα φωλιάζουν όπου υπάρχουν πολλά δημόσια χρήματα, καταλύεται από οτιδήποτε υπονομεύει ένα σταθερό περιβάλλον, αναδιανέμει συνεχώς, αποθαρρύνει τη συνέπεια, τη διάκριση και την αριστεία, επιβραβεύοντας την ασυδοσία, συγχωρεί αδιάλειπτα την έλλειψη προνοητικότητας των ανθρώπων π.χ. άφρων προσωπικός δανεισμός, νομιμοποιεί αυθαίρετα, προστατεύει, εκπαιδεύει, ασφαλίζει και θεραπεύει αδιακρίτως εργασίας και συνεισφοράς στο σύνολο και την παραγωγική προσπάθεια μια χώρας κ.λπ.

Η πολιτική (δήθεν) στο επίκεντρο αντί των αγορών (αγορές, δηλαδή οι πολλοί άνθρωποι και η ελεύθερη κατ' αξίαν επιλογή τους), σημαίνει να επιβάλλει μια πολιτική νομενκλατούρα-επαγγελματίες πολιτικοί και οι πελάτες της, ράθυμοι όλοι προς πραγματικό μόχθο και υγιή παραγωγή, την αυθαίρετη βούληση τους, υποτίθεται για το καλό όλων, στους υπολοίπους, δημιουργικούς, έντιμους και τακτικούς ανθρώπους, οι οποίοι στην τελική είναι εκείνοι που βγάζουν μονίμως τα κάστανα απ' τη φωτιά και δια του κράτους και της φορολογίας και δια της οικειοθελούς αλληλεγγύης και του πνεύματος εθελοντικής συνεισφοράς που διακρίνει πολλούς απ' αυτούς. δημιουργικούς, έντιμους κα τακτικούς ανθρώπους.

Νίκος Γιαννής.

 Ο Νίκος Γιαννής γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Έζησε για αρκετά χρόνια στο Στρασβούργο και τις Βρυξέλλες, όπου και εργάζεται σήμερα. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Στρασβούργου και στο Αμερικανικό πολιτικό σύστημα στο Πανεπιστήμιο Λαφαγιέτ στην Πενσυλβάνια (ΗΠΑ). Είναι διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστήμιου Αθηνών.
"Ιδρυτής και Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Έκφρασης". Καθηγητής στο Τμήμα Ευρωπαϊκού Πολιτισμού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, στην Πάτρα (2005-2010). Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος ΟΛΠ (2004-2005). Συντάκτης πολλών άρθρων σε πολιτικά και επιστημονικά, ελληνικά και ξένα, περιοδικά και εφημερίδες και επιμελητής έκδοσης βιβλίων και εντύπων. Τέλος, είναι συγγραφέας του βιβλίου "Τι είναι η κοινωνία πολιτών" (2002).
 
  • Δεν βρέθηκαν σχόλια

Αφήστε τα σχόλια σας

0
τους όρους και τις συνθήκες.
επιστροφή στην κορυφή
arriton2
© 2013, arriton.gr