Menu

 

logoidea

Οι πρώτοι πυροβολισμοί στις διαδηλώσεις κατά του Τραμπ

 

Πρώτες βοήθειες στον διαδηλωτή που τραυματίστηκε από σφαίρα κατά τη διάρκεια της πορείας (REUTERS/Cole Howard)

Η κατάσταση κινδυνεύει τα ξεφύγει από κάθε έλεγχο, στις δυτικές πολιτείες των ΗΠΑ όπου οι πολίτες ψήφισαν μαζικά υπέρ της Χίλαρι αλλά είδαν τον Τραμπ να εκλέγεται πρόεδρος. Στην τρίτη νύχτα ταραχών ένας άνδρας τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων και πυροβολισμών στο Πόρτλαντ

Οι ΗΠΑ έχουν ξεσηκωθεί, οι αναταραχές γίνονται ολοένα και πιο βίαιες μετά την εκλογή στην προεδρία ενός πολιτικού που δίχασε όσο κανείς άλλος και εξελέγη μολονότι δεν ψηφίστηκε από την πλειοψηφία – η Χίλαρι Κλίντον πήρε περί το ένα εκατ. ψήφους περισσότερες. Και στις ΗΠΑ, ως γνωστόν, δεν αργούν να βγουν τα όπλα…

Τη νύχτα της Παρασκευής στο Ορεγκον (πρωί Σαββάτου ώρα Ελλάδος), την τρίτη συνεχόμενη νύχτα των διαδηλώσεων κατά του Ντόναλντ Τραμπ, έπεσε ο πρώτος πυροβολισμός. Το περιστατικό συνέβη λίγο μετά τα μεσάνυχτα (τοπική ώρα) της Παρασκευής στο Πόρτλαντ του Ορεγκον. «Ενας άνδρας έχει χτυπηθεί. Ολοι πρέπει να απομακρυνθούν από την περιοχή αμέσως», ανακοίνωσε η αστυνομία στο Twitter. Ο πυροβολισμός σημειώθηκε την ώρα που διέσχιζαν οι διαδηλωτές την γέφυρα Μόρισον, στο κέντρο της πόλης.

Φαίνεται ότι ο δράστης βρισκόταν μέσα σε ένα όχημα μαζί με άλλους επιβαίνοντες όταν προέκυψε συμπλοκή με έναν άλλο διαδηλωτή. Οπως ανακοίνωσε η αστυνομία, ο ένοπλος άνδρας βγήκε έξω και άνοιξε πυρ με αποτέλεσμα να τραυματιστεί το θύμα, το οποίο διαμετακομίστηκε σε νοσοκομείο χωρίς σοβαρά τραύματα.

Οι Αρχές αναζητούν τον ύποπτο τον οποίο περιγράφουν ως αδύνατο άνδρα, μαύρο και πιθανότατα έφηβο.

Οι αστυνομικοί απέκλεισαν την περιοχή της γέφυρας η οποία είναι πια σκηνή εγκλήματος. Ηδη το κέντρο της πόλης είχε μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα σε διαδηλωτές και αστυνομικούς. Οι αρχές δήλωσαν ότι δέχθηκαν μολότοφ κατά τη διάρκεια της πορείας η οποία νωρίτερα είχε προκηρυχθεί «ειρηνική». Αρκετοί μέσα από το πλήθος των διαδηλωτών άρχισαν να πετάνε αντικείμενα στους αστυνομικούς οι οποίοι απαντούσαν με σπρέι πιπεριού, δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης.

Αντίστοιχες πορείες με μικρότερα επεισόδια σημειώθηκαν το βράδυ της Παρασκευής στο Μαϊάμι, την Ατλάντα, το Σαν Φρανσίσκο και τη Νέα Υόρκη (κοντά στον Πύργο Τραμπ όπου διαμένει το πρόσωπο της εβδομάδας). Στο Λος Αντζελες οι διαδηλωτές έκαναν πορεία διακόπτοντας την κυκλοφορία των οχημάτων και φωνάζοντας συνθήματα «Απορρίψτε τον εκλεγμένο πρόεδρο» και «Ποιών είναι οι δρόμοι; Δικοί μας δρόμοι».

Ακόμη και η Φιλαδέλφεια, στην Πενσιλβάνια όπου υπερίσχυσε ο κ. Τραμπ, «ξεσηκώθηκε» κατά του νέου προέδρου των ΗΠΑ.

Νωρίτερα την Παρασκευή ο κ. Τραμπ είχε σχολιάσει με μία διαφορετική ματιά τις διαδηλώσεις στις ΗΠΑ. «Λατρεύω το γεγονός ότι μικρές ομάδες διαδηλωτών έχουν πάθος για τη μεγάλη χώρα μας», δήλωσε ανακαλώντας τις δηλώσεις που είχε κάνει όταν άρχισαν οι πρώτες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας τις οποίες είχε αποδώσει σε «επαγγελματίες διαδηλωτές».

Στη δυτική ακτή των ΗΠΑ οι πολίτες και ιδιαίτερα οι νέοι πολίτες πιστεύουν ότι υπήρξε υφαρπαγή της ψήφου τους. Είναι πολιτείες που ψήφισαν μαζικά υπέρ της Χίλαρι Κλίντον, αλλά είδαν εξαιτίας του εκλογικού συστήματος να βγαίνει πρόεδρος ο Τραμπ. Ειδικά στους νέους, η υποψήφα των Δημοκρατικών είχε σχεδόν διψήφια διαφορά ποσοστού έναντι του Τραμπ. Αλλά και πάλι μια άλλη Αμερική έδωσε στον απρόβλεπτο και αμφιλεγόμενο υποψήφιο τα κλειδιά της ισχυρότερης χώρας του κόσμου.

protagon.gr

περισσοτερα...

«Λαϊκή Δημοκρατία» της Καισαριανής εναντίον Ομπάμα

Υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στο χρόνο. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αντιλαμβάνονται, που δεν παίρνουν χαμπάρι πως αλλάζει ο κόσμος γύρω τους. Πάντα αναρωτιόμουν αν φταίει περισσότερο το πνεύμα ή η ψυχή. Αν δηλαδή το μυαλό μπλοκάρει από την επανάληψη και την ιδεοληψία ή το ιδιαίτερο  θυμικό τους αναζητά παράγωγα από την εμμονή τους στην απώλεια της συνείδησης. Δεν βρήκα άκρη.

Παραθέτω την ανακοίνωση του Δήμου Καισαριανής για την επικείμενη επίσκεψη Ομπάμα στην Αθήνα: «Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Καισαριανής συντάσσεται με το λαϊκό αίσθημα και τους φορείς του κινήματος που έχουν κηρύξει ανεπιθύμητο τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα ο οποίος θα επισκεφτεί την Αθήνα στις 15 και 16 Νοέμβρη, παραμονές του εορτασμού της 17ης Νοέμβρη, της λαϊκής εξέγερσης ενάντια στην αμερικανοκίνητη Χούντα και στο πλαίσιο των σημερινών επικίνδυνων παιχνιδιών των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και σχεδιασμών που ξεδιπλώνονται στην περιοχή…»

Από το απόσπασμα της ανακοίνωσης, κρατώ την επίκληση στο «λαικό αίσθημα» που δεν αφήνει περιθώρια στον δήμο από το να κηρύξει τον πόλεμο στον αμερικανό πρόεδρο. Και αυτόματα, καταλαβαίνω ότι αν βγω μια βόλτα στην πλατεία της Καισαριανής και ρωτήσω εκατό ανθρώπους, όλοι θα μου δηλώσουν την αγανάκτησή τους… για την επίσκεψη του Ομπάμα! Ίσως μάλιστα, κάποιοι από αυτούς, κρύβουν κάτω από το πουκάμισό τους, μία προκήρυξη με σφυροδρέπανο και σε εγχειρίδιο τσέπης, το «Κεφάλαιο» του Μαρξ…

Στην Καισαριανή, το ΚΚΕ πήρε στις προηγούμενες εκλογές, 11,72% και ο δήμαρχος εκλέχτηκε, όπως συμβαίνει συνήθως, επειδή ο αντίπαλός του ήταν απλά, πολύ χειρότερος από τον ίδιο. Επομένως, αν υποθέσουμε ότι η αντιαμερικανική διάθεση αντιπροσωπεύει ένα ποσοστό της τάξης του 15% (βάλε ΑΝΤΑΡΣΥΑ κτλ), από πού προκύπτει το «λαικό αίσθημα» για τον κομμουνιστή δήμαρχο;

Όσο κι αν θέλουμε να ελπίζουμε, ως κοινωνία, ζούμε τουλάχιστον, 20 με 30 χρόνια- αισιόδοξη θέση- από τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο. Πάρε ένα ποσοστό «κόκκινων Χμερ» από δω, ένα ποσοστό «οπαδών Παϊσίου» από κει, ένα άλλο «ψεκασμένων» πιο πέρα κι ένα «πατριωτών» από την άλλη, τι μένει στο τέλος; Kάποιοι που τρέχουν συνέχεια να ξεφύγουν από τον κόσμο των μαγισσών που απλώνεται γύρω τους και συνέχεια εγκλωβίζονται.

Βρε δήμαρχε της Καισαριανής, ξέρεις τι ημερομηνία έχουμε; Σε ποιο έτος έιμαστε; Πήρες χαμπάρι ότι το κόμμα σου υπάρχει μόνο στην Ελλάδα, με αυτά τα ποσοστά,  και στις μισές χώρες του πλανήτη έχει απαγορευτεί ως αντισυνταγματικό; Την ίδια ώρα που εσύ θα κράζεις τον ηγέτη των ΗΠΑ από το βαλκανικό σου ακρωτήρι, η Apple θα ανακοινώνει περισσότερα κέρδη από όλο το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος της χώρας. Την ίδια στιγμή, κάποιος επιστήμονας, στη Βοστώνη, θα ανακαλύπτει κάποια νέα μέθοδο θεραπείας, ένα πανεπιστήμιο στην Νέα Υόρκη θα δίνει υποτροφίες σε άριστους φοιτητές από την Αφρική και ταυτόχρονα, κάποιο δικαστήριο στη Μινεσότα θα προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα μιας εργαζόμενης.

Γιατί δεν έκανες το ίδιο με την εισβολή των Σοβιετικών στην Πράγα και τον δικό τους ιμπεριαλισμό, όταν μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, κατέλαβαν με το ζόρι ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη;

Σε κανένα μέρος του κόσμου, δεν κάνουν σήμερα πολιτική με μεθόδους που χρησιμοποιούσαν πριν 20 χρόνια. Ούτε και επιμένουν στην επανάληψη συνθημάτων και θέσεων που σχετικοποιούνται μέσα στο χρόνο, και χάνουν την σημασία τους.

Δυστυχώς, η φαντασίωση κάποιας «λαικής δημοκρατίας»- την οποία ποτέ κανείς δεν είδε από κοντά αλλά και δεν πίστεψε την κατάρρευσή της- συνεχίζει να διαπαιδαγωγεί και μεγάλο μέρος της επερχόμενης γενιάς των Ελλήνων.

Πάντως, από ό τι έμαθα, άνω κάτω έγινε το πρόγραμμα του Ομπάμα μετά την ανακήρυξή του ως ανεπιθύμητου από τον δήμο Καισαριανής. Δεν θα πάει στην πλατεία για τσίπουρα, όπως είχε προγραμματίσει...

Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτα στο liberal.gr

περισσοτερα...

Kαρέ καρέ η τραγωδία στην Μαρφίν από τον Ηλία Προβόπουλο

O φωτογράφος και φωτορεπόρτερ Ηλίας Προβόπουλος βρέθηκε από τις πρώτες στιγμές στην τραγωδία της Μαρφίν (5-5-2010) και δίνει στο blog του καρέ καρέ με φωτογραφίες και σχόλια, το χρονικό της δραματικής εξέλιξης
 
"Στο FB δεν κάνω ρεπορτάζ και δεν γράφω πράγματα όπως τα βλέπουν οι εφημερίδες και τα υπογράφουν οι διάφοροι συντάκτες που εργάζονται σε αυτές αλλά ότι τυχαίνει να βλέπω στην πόλη και στα ταξίδια μου, προσέχοντας πρώτα την αλήθεια ως προς τα γεγονότα και σχολιάζοντάς τα βεβαίως με ένα δικό μου, προσωπικό τρόπο….
 
Για τα προχθεσινά γεγονότα επί του προκειμένου, έχω δει και ζήσει μόνο όσα έγιναν στην οδό Σταδίου, πρώτα στον Ιανό και κατόπιν μπροστά στη φλεγόμενη τράπεζα. Ούτε μπροστά στη Βουλή πήγα, ούτε στα Προπύλαια καν είδα τι γίνονταν, ούτε στα Εξάρχεια και άρα δεν μπορώ να γράψω τίποτα γι’ αυτά. Επί πλέον, όπως και χθες, πάντα φωτογραφίζω μόνο πράγματα που με ενδιαφέρουν σαν πρώτη ύλη για μια σειρά κειμένων τώρα ή κάποια άλλη στιγμή και σπάνια οι φωτογραφίες αυτές βρίσκονται και σε σελίδες εφημερίδων. Θα έλεγα λοιπόν πως κατά κάποιο τρόπο –αν αυτό μπορεί να γίνει στο δίκτυο- είναι αποκλειστικές.


Τα γράφω αυτά γιατί προκλήθηκα από κάποιους διαλόγους στο Facebook πάνω σε μια φωτογραφία σχετικά με τους εγκλωβισμένους στο μπαλκόνι της φλεγόμενης τράπεζας και την εντύπωση πως κανένας δεν έδειξε ενδιαφέρον γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Για να φανεί λοιπόν πως αυτό είναι μεγάλο ψέμα καθώς και για να συμβάλλω σε μια πιο σωστή πληροφόρηση σχετικά με όσα έγιναν εκεί πέρα το μεσημέρι της 5ης Μαίου 2010 δημοσιεύω καρέ – καρέ που λένε και οι φωτογράφοι κάποιες φωτογραφίες με την σειρά όπως αυτές καταγράφηκαν στο ψηφιακό ρολόι της μηχανής μου. 

Θα μπορούσα να τις συνοδέψω με ένα σωρό λέξεις αλλά περιορίζομαι σε μικρές επεξηγηματικές λεζάντες υπακούοντας αυτή τη φορά στην άποψη, πως μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Τούτο βοηθάει επίσης και όσους βαριούνται να διαβάσουν μεγάλα κείμενα ή απλά δεν ξέρουν να διαβάζουν, μεταφορικά και πραγματικά... "

Όλες οι φωτογραφίες και τα σχόλια στο http://actimon.blogspot.gr/2010/05/13.html  του Ηλία Προβόπουλου

περισσοτερα...

3 στους 10 άντρες κακοποιούνται σωματικά από τις γυναίκες στη Ελλάδα

Τρεις στους δέκα άντρες κακοποιούνται σωματικά από τη γυναίκα στην Ελλάδα της κρίσης, ενώ επτά στους δέκα πέφτουν θύματα ψυχολογικής βίας, σύμφωνα με ευρωπαϊκή μελέτη, όπως αναφέρει η συμβουλευτική ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Φρόσω Φωτεινάκη, στο «Πρακτορείο FM».

Η κ. Φωτεινάκη από το κλινικό της έργο την τελευταία εξαετία, διαπιστώνει περισσότερο μορφές ψυχολογικής ή οικονομικής βίας, γιατί όπως λέει, σπάνια ένα ζευγάρι φέρνει στο γραφείο το θέμα της σωματικής βίας και δυστυχώς είναι κάτι που συνήθως καλύπτεται πίσω από κλειστές πόρτες.

Ως προς την οικονομική βία εντοπίζει περισσότερα κρούσματα από τον άνδρα προς τη γυναίκα, όπου ο σύντροφος απαιτεί τον απόλυτο έλεγχο, των εσόδων και των εξόδων της γυναίκας, κάνοντάς την να χάνει κάθε αυτονομία.

«Αυτό που βλέπουμε για τον άνδρα που περισσότερο έχει γαλουχηθεί με τον κοινωνικό ρόλο του κουβαλητή, είναι ότι το να χάνει αυτό το ρόλο, φέρνει επιθετικότητα. Για να εξισορροπήσει δηλαδή αυτό το έλλειμμα που αποκτά ψυχολογικά, επιτίθεται στη γυναίκα και προσπαθεί να τη μειώσει», αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Φωτεινάκη.

ΠΗΓΗ iefimerida.gr

περισσοτερα...

Μεταναστευτικό ώρα μηδέν. Του Μάριου Μπρούσκου Στυλιανόπουλου

Μέσα στον κυκεώνα των άλυτων προβλημάτων που συσσωρεύτηκαν τους τελευταίους μήνες, η χώρα μας καλείται να αντιμετωπίσει το φλέγον ζήτημα της μεταναστεύσεως. Φυσικά, το ζήτημα αυτό διογκώθηκε εξαιτίας των χείριστων κυβερνητικών χειρισμών και της ελλείψεως οργανώσεως. Όμως, το πλέον ανησυχητικό είναι ότι ο κόσμος δεν έχει αντιληφθεί το τι πραγματικά συμβαίνει, είτε γιατί παρασύρεται από τις φευγαλέες εξάρσεις ανθρωπισμού είτε γιατί εξετάζει μονόπλευρα το όλο πρόβλημα.

Τον τελευταίο χρόνο η χώρα μας έχει δεχθεί περισσότερους από 500000 παράτυπους μετανάστες και πρόσφυγες. Είναι άξια μνείας η προσπάθεια που καταβάλλεται προκειμένου να εξυπηρετηθεί όλος αυτός ο όγκος των ανθρώπων και όσοι εμπλέκονται σε αυτή αξίζουν εύσημα. Αποδεικνύουν ότι μέτρο όλων είναι ο άνθρωπος. Όμως, το πρόβλημα δεν θα πρέπει να περιοριστεί στη σφαίρα κάποιας ανθρωπιστικής κρίσεως. Κάτι τέτοιο θα συνιστούσε ολέθριο σφάλμα. Το ζήτημα της εποικίσεως της Ελλάδος και της Ευρώπης από μετανάστες και πρόσφυγες, οι οποίοι στην συντριπτική πλειοψηφία τους είναι μουσουλμάνοι, έχει πολιτικό και οικονομικό χαρακτήρα και συνδέεται αρρήκτως με την πρόθεση αλλοιώσεως ολόκληρης της πληθυσμιακής και συνεπαγωγικώς πολιτισμικής φυσιογνωμίας της Ευρώπης. Αυτό είναι συνέπεια δύο σταθερών.

Πρώτη και αδιαμφισβήτητη σταθερά είναι ότι ο ισλαμισμός συνιστά μια φονταμενταλιστική βιοθεωρία επεκτατισμού. Δεύτερη σταθερά είναι ότι η μεγαλύτερη διακίνηση μεταναστών και προσφύγων είναι ελεγχόμενη. Σε αυτήν εμπλέκονται κυβερνήσεις και γιγαντιαία οικονομικά συμφέροντα. Έτσι, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, χωρίς να το γνωρίζουν, μετατρέπονται σε όπλα - ανθρώπους, οι οποίοι μακροπρόθεσμα θα διαδραματίσουν καίριο ρόλο σε μια νέα μορφή πολέμου, που δεν είναι άλλη από εκείνη του εκτοπισμού. Ο εκτοπισμός αυτός θα επέλθει μοιραία λόγω συγκρουσιακών συνθηκών κατά τη διαδικασία της αφομοιώσεως, η οποία δεν θα είναι δυνατό να συμβεί λόγω του αβυσσαλέου χάσματος μεταξύ της δυτικής και εκείνης της ανατολικής κουλτούρας που παραμένει αλυσοδεμένη στο άρμα της ισλαμικής διαστροφής. Δεδομένου ότι ο τρόπος ζωής και δράσεως πολλών μουσουλμάνων υπαγορεύεται από τις επιταγές της πίστεως, θα επέλθει κλιμάκωση των κοινωνικών κλυδωνισμών και τάση απεμπολήσεως όλων των κατακτήσεων του δυτικού τρόπου ζωής.

Η Ελλάδα, η οποία βρίσκεται στο χείλος της οικονομικής καταστροφής, βάλλεται από την τεράστια υπογεννητικότητα και έχει αποτύχει να ελέγξει τα σύνορά της, θα βιώσει πρωτόγνωρες συνθήκες. Ειδικότερα, ουδείς γνωρίζει την ταυτότητα όλων αυτών των ανθρώπων με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται ένας ασύμμετρος κίνδυνος, όπως είναι η τρομοκρατία. Δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι δύο τζιχαντιστές του αιματοκυλίσματος στο Παρίσι διήλθαν από τη χώρα μας. Ακόμη, η πιθανότητα να αποπεμφθεί η χώρα μας από τη ζώνη Σένγκεν θα έχει ως αποτέλεσμα την απομόνωση όλων των χωρικών της μονάδων και τη μετατροπή των Ελλήνων σε πολίτες "δευτέρας" διαλογής. Οι μετανάστες που θα εγκλωβιστούν στη χώρα μας θα επιφέρουν τεράστια οικονομική ζημία και θα δημιουργήσουν υποκατάσταση του εργατικού δυναμικού. Η έλλειψη εξειδικεύσεως από την οποία χαρακτηρίζονται θα έχει ως αποτέλεσμα την κατακρήμνιση των ημερομισθίων για τους Έλληνες εργαζόμενους. Ως εκ τούτου, θα αυξηθεί η ανεργία των Ελλήνων, οι οποίοι θα αντιμετωπίσουν ανυπέρβλητους σκοπέλους στην αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό. Το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων θα χειροτερεύσει και λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι η κυβέρνηση έχει καταστρέψει κάθε επενδυτική πρωτοβουλία, η Ελλάδα θα γίνει ένα απέραντο στρατόπεδο μεταναστών και προσφύγων, οι οποίοι θα συντηρούνται, έως ότου διεκδικήσουν θέσεις εργασίας, από το υστέρημα του ελληνικού λαού. Λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι οι πτωχοί μετανάστες τείνουν να αναπαράγονται περισσότερο προκειμένου να διασφαλίσουν την επιβίωσή τους σε μια ξένη χώρα και να αυξήσουν το μέσο οικογενειακό εισόδημα και ότι οι Έλληνες παρουσιάζουν υψηλό βαθμό υπογεννητικότητας, είναι αναπόφευκτη η πληθυσμιακή αλλοίωση. Όμως, η πληθυσμιακή αλλοίωση θα επιφέρει αλλοίωση της ιστορικής και πολιτισμικής φυσιογνωμίας της Ελλάδος. Η χώρα μας δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια.

Όλη αυτή η κατάσταση, η οποία θα κλιμακώνεται και δεν πρόκειται να εκτονωθεί αναιμωτί, αποτελεί την εμβληματική νίκη της αριστερής ηγεμονίας στην Ελλάδα. Μετανάστες και πρόσφυγες θα αποτελέσουν τα εργαλεία με τα οποία οι αριστεροί θα υλοποιήσουν τον διακαή πόθο της ταξικής πάλης, την υπονόμευση της αστικής τάξεως και την διασάλευση της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Είναι δε εντυπωσιακό το πως ευνοήθηκαν από τις διεθνείς συγκυρίες και ο τρόπος με τον οποίο χειρίζονται την αθρόα προσέλευση παράτυπων μεταναστών και προσφύγων χρήζει συγχαρητήριων, τουλάχιστον για τις δικές τους βλέψεις.

Ο αντίλογος θα μπορούσε να είναι ισχυρός. Και αυτό διότι η ανθρώπινη ζωή συνιστά την υπέρτατη αξία και δεν μπορεί να υπόκειται σε διασυνοριακές διακρίσεις και στερεότυπα. Αυτό πράγματι ισχύει, ωστόσο η χώρα μας δεν την χωρική έκταση και την οικονομική ευρωστία για να επωμιστεί ένα πρόβλημα που πρέπει να διαχειριστεί η παγκόσμια κοινότητα. Επομένως, η παγίδευση της εκφοράς αντίθετης γνώμης σε ανθρωπιστικά και ενοχικά διλήμματα υποδηλώνει πολιτική σκοπιμότητα. Άλλωστε, τα ανοιχτά σύνορα και οι δηλώσεις της Τασίας για τους μετανάστες που λιάζονται και εξαφανίζονται, έχουν ως συνέπεια κάθε βδομάδα να πνίγονται παιδιά στα παγωμένα νερά του Αιγαίου. Αν η χώρα μας είχε εφαρμόσει μια ήπια πολιτική μεταναστευτικών αντικινήτρων, βεβαιότατα θα είχαν αποφευχθεί πολλοί θάνατοι.

Κλείνοντας, θα πρέπει να παραδειγματιστούμε από τη διαχείριση του μεταναστευτικού από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, πολλές εκ των οποίων είναι δεκαετίες πιο προηγμένες σε σχέση με τη δική μας.

περισσοτερα...

Εμποδίζουν την ανάπτυξη, ελπίζουν στον παρασιτισμό.Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Προσέξτε μερικά δείγματα αντίστασης του παρασιτικού πολιτικού συστήματος: ο  (ΥΠΟΜΕΔΙ) Χρ. Σπίρτζης τοποθετεί νέα διοίκηση στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ, εγείρει εμπόδια στην πώληση του οργανισμού και καθυστερεί σκόπιμα την  ιδιωτικοποίηση του «Ελ. Βενιζέλος». Άλλωστε, είναι γνωστές οι δημόσιες δηλώσεις του περί θλίψεως και δακρύων, όταν αποχωρίζεται κάθε «δημόσιο αγαθό».

Άλλη χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο υπουργός Ναυτιλίας Δρίτσας ο οποίος εκπλήσσει τους πάντες, με την προκλητική του επιμονή για τo deal του ΟΛΠ με την COSCO. Η συμφωνία έχει ολοκληρωθεί και αυτός  προσποιείται ότι το αγνοεί! Σε σημείο που κάποιοι φίλοι του άρχισαν να ανησυχούν για την πνευματική του διαύγεια και την ψυχική του υγεία...

Αλλά και οι περισσότεροι από τους υπουργούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αντιστέκονται. Οι συνδικαλιστές κάνουν επίσης το ίδιο. Ανώτεροι και ανώτατοι κρατικοί υπάλληλοι ενισχύουν την γραφειοκρατία και τον συγκεντρωτισμό, σε πολεοδομίες, σε εφορίες, σε φορείς του Δημοσίου, σε αδειοδοτήσεις επιχειρήσεων και στην εξυπηρέτηση της ιδιωτικής οικονομίας. Και στα πανεπιστήμια και στα σχολεία και στα δημαρχεία, παντού όπου χρειάζεται  μια ώθηση προόδου και μια ανάταση θα βρεθεί κάποιος φοβισμένος που διαθέτει λίγη εξουσία για να ανατρέψει τα πάντα.

Η παρασιτική Ελλάδα συνεχίζει να αντιστέκεται γιατί ακολουθεί το ένστικτο της επιβίωσης. Αν εγκαταλείψει την προσπάθεια, θα είναι σαν να παραδίδει τα όπλα και να αυτοκτονεί. Αυτό δεν μπορούμε να κατανοήσουμε από το 2009, ως τώρα. Τους ζητάμε να αλλάξουν ή να παραδώσουν την εξουσία σε άλλους. Και δεν μας περνάει από το μυαλό ότι αυτό θα σήμαινε για πολλούς την αυτοαναίρεση της ίδιας τους της οντότητας και ίσως και τη φυσική τους εξόντωσης.

Όσον αφορά το αναβαπτισμένο  υβρίδιο του «πασοκοσυριζαίου» έχει έναν λόγο παραπάνω να μην επιθυμεί την ανάπτυξη. Γιατί ανάπτυξη σημαίνει διαφάνεια, ανταγωνισμός, αξιοκρατία, ελεύθερη αγορά, επενδύσεις, δουλειές, μείωση της ανεργίας, επιτεύγματα, ευημερία και κυρίως μείωση του κράτους. Άρα λοιπόν, ποια  μπορεί να είναι η θέση  του σε έναν τέτοιο κόσμο;  Μοιάζει τουλάχιστον κωμική η αναζήτηση ρόλων σε μια καθαρή χώρα, όπου οι πολίτες θα έχουν ένα σταθερό φορολογικό σύστημα, σε μια κοινωνία  που  θα υπάρχει κτηματολόγιο, που δεν θα χρειάζονται έγγραφα του δημοσίου, που θα αξιολογούνται τα συστήματα εκπαίδευσης, που θα ιδρύουν την εταιρία σε λίγες ώρες, που δεν θα φοβούνται να επενδύσουν τα χρήματα τους, θα απεχθάνονται τον λαϊκισμό  και  δεν θα τρέμουν την ώρα που θα τους τη φέρει πισώπλατα το ίδιο το κράτος.

Γι αυτούς τους λόγους και για άλλους πολλούς, μην περιμένετε να συμβεί κάτι  διαφορετικό από αυτό που φαντάζεστε. Αν δεν ανατραπούν τα πάντα –πράγμα δύσκολο γιατί είναι πάντα περισσότεροι!- η Ελλάδα δεν αλλάζει κι ούτε ανάπτυξη έρχεται.

Ο παρασιτισμός διατηρήθηκε αιώνες σ΄αυτόν τον τόπο, με την ανοχή ντόπιων και ξένων «εθνοφρουρών». Τρέφει γενιές και γενιές και τώρα τους Συριζαίους. Σ αυτό ακριβώς ελπίζουν και  πάλι, όπως και οι προηγούμενοι. Να τα βρουν με τους ξένους  και να συνεχίσουν αυτό που έκαναν πάντα. Γι αυτό περιμένουν τον χρόνο να δουλέψει για χάρη τους και δεν σχεδιάζουν τίποτα κανονικό και υγιές. Θα τα καταφέρουν; Δεν αποκλείεται και, κατά τη γνώμη μου, είναι και το πιο πιθανό. Έτσι γινόταν από παλιά. Γιατί όχι και τώρα...

Δημοσιεύτηκε πρώτα στο liberal.gr

περισσοτερα...

Αυτά θα είναι τα νέα γραφεία της ΝΔ στο Μοσχάτο

Σύμφωνα με δημοσίευμα των “Παραπολιτικών”, το ποσό που θα καταβάλλει μηνιαίως η ΝΔ είναι περί τα 10.000 ευρώ, από 95.000 ευρώ που πληρώνει σήμερα για τα γραφεία της Λεωφόρου Συγγρού.

Η επιφάνεια του τριώροφου κτιρίου φθάνει τα 2.500 τετραγωνικά μέτρα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, Στο ισόγειο θα δημιουργηθούν ένας μεγάλος χώρος υποδοχής, ο χώρος που θα πραγματοποιεί το briefing ο εκπρόσωπος του κόμματος Γ. Κουμουτσάκος, ένας χώρος για τις on camera δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και η αίθουσα συνεδριάσεων της Πολιτικής Επιτροπής. 

Στον πρώτο και τον δεύτερο όροφο θα βρίσκονται τα γραφεία όλων των υπηρεσιών του κόμματος, αλλά και των τομεαρχών και συντονιστών, ενώ στον τρίτο όροφο θα είναι το γραφείο του προέδρου. 

Το κτίριο διαθέτει δύο υπόγεια ένα εκ των οποίων θα χρησιμοποιηθεί ως πάρκινγκ.

πηγη  iefimerida.gr

 

περισσοτερα...

Τι θα συμβεί στα κανάλια με το Netflix; Toυ Κώστα Γιαννακίδη

Ενα παλιό δημοσιογραφικό αστείο έχει να κάνει με τον τίτλο που δημοσιεύτηκε τη δεκαετία του ’50 σε μικρή βρετανική εφημερίδα: «Ομίχλη στο κανάλι, αποκλείστηκε η Ευρώπη». Βέβαια για τους περισσότερους βρετανούς αναγνώστες της εποχής, ο τίτλος απλώς απέδιδε τη ματιά τους προς τον κόσμο. Συμβαίνει και εδώ, όταν παίζουμε ρεπορτάζ με όσα μεταδίδουν τα ξένα μέσα για τη μιζέρια μας. Και επαναλήφθηκε απολαυστικά με τους τίτλους για το Netflix που ήρθε στην Ελλάδα. Η αλήθεια είναι ότι η πλατφόρμα ανακοίνωσε την επέκταση της σε 130 χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Εκεί είναι και η πραγματική είδηση: η τηλεοπτική βιομηχανία του πλανήτη δεν είναι πλέον ίδια. Αυτό θα μπορούσε να έχει γοητευτικό ενδιαφέρον για τα δίκτυα. Εχει, αλλά όχι για όλα. Μακροπρόθεσμα, για τα κανάλια των μικρών αγορών, η επέκταση του Netflix είναι μία κακή είδηση που δεν θα έβαζαν ποτέ στα δελτία τους.

Ξέρουμε όλοι τι είναι το Netflix, έτσι δεν είναι; Εντάξει, το ξαναλέω στα γρήγορα. Το Neflix είναι μία διαδικτυακή πλατφόρμα η οποία παρέχει πρόσβαση σε χιλιάδες ταινίες και show, κατά βάση αγγλόφωνα. Με δώδεκα ευρώ τον μήνα μπορείς να παρακολουθήσεις πρόγραμμα από τέσσερις συσκευές και, φυσικά, σχεδόν από όλες τις smart τηλεοράσεις που έχουν σύνδεση με το wifi δίκτυο του σπιτιού. Κοινώς βλέπεις μία σειρά από το σπίτι και συνεχίζεις από το γραφείο σου – μάλιστα το σύστημα θυμάται και σε ποιο σημείο την άφησες στην τελευταία προβολή. Επίσης από το προφίλ σου φτιάχνεις λίστες με πρόγραμμα και ξέρεις τι και πότε θα δεις. Και το πρόγραμμα είναι πρώτης διαλογής με εξαίρεση ορισμένες σειρές που, προς το παρόν, έχουν αγοραστεί αποκλειστικά από τηλεοπτικά δίκτυα. Για παράδειγμα, από την Ελλάδα δεν θα είναι προσβάσιμο το «House of Cards». Στο περιβάλλον μου ξέρω ήδη πέντε ανθρώπους που έκαναν συνδρομή. Θα γίνουν περισσότεροι. Λογικά κάποια στιγμή θα κάνω και εγώ. Ομως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το κέντρο του σπιτιού

Το 1997 είχα επισκεφθεί, μαζί με μία ομάδα δημοσιογράφων, τις εγκαταστάσεις της Microsoft στο Σιατλ. Κάπου εκεί είχαν στήσει ένα πειραματικό οικιακό περιβάλλον, προσπαθώντας να φανταστούν το σπίτι του μέλλοντος. Το κέντρο του σπιτιού ήταν η τηλερόραση. Από την οθόνη της περνούσαν τα πάντα. Η επικοινωνία, η ψυχαγωγία, η καθημερινότητα του σπιτιού. Λίγα χρόνια μετά λέγαμε ότι η Microsoft έκανε λάθος. Η τηλεόραση, ως συσκευή και περιεχόμενο, έχανε τη μάχη από τον υπολογιστή. Σωστό και λάθος μαζί. Η τηλεόραση ενσωματώνει λειτουργίες του υπολογιστή, συνεργάζεται με άλλες συσκευές, είναι κομμάτι του ψηφιακού μας περιβάλλοντος. Σήμερα, ας πούμε, μπορώ στην οθόνη της τηλεόρασης μου να δω βίντεο από το youtube ή να παρακολουθήσω έναν ποδοσφαιρικό αγώνα βλέποντας, παράλληλα, τα σχόλια στο twitter -μέχρι πρόσφατα ήθελα δύο συσκευές για να το κάνω αυτό. Είμαι συνδρομητής σε μία δορυφορική πλατφόρμα, βλέπω, βέβαια, τα επίγεια δίκτυα και κάνω ζάπινγκ επειδή δύσκολα θα βρω κάτι που θα πάρει το δάχτυλο από το τηλεχειριστήριο. Δίπλα μου είναι ο υπολογιστής που μου βάζει τον πειρασμό του παράνομου και ανήθικου downloading. Είμαι, ακόμα, πελάτης videoclub. Συμπαθώ τον ιδιοκτήτη. Ξέρω ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα τον κλείσει το Netflix. Το θέμα είναι μην αρχίσει να κλείνει και κανάλια. Πιθανότατα θα το κάνει, στο μέλλον.

Ναι, αλλά η γιαγιά βλέπει το «Μπρούσκο»…

Σύμφωνοι, αλλά η γιαγιά δεν διαμορφώνει την αγορά. Το τηλεοπτικό κοινό σταδιακά γίνεται παγκόσμιο. Ξέρω ελάχιστους ανθρώπους που παρακολουθούν ελληνικές σειρές. Ακούω, όμως, συνέχεια για αμερικανικές. Οι νέες γενιές μεταχειρίζονται τα αγγλικά σαν μητρική γλώσσα και το δίκτυο δημιουργεί πλανητικές τάσεις. Ασφαλώς και θα υπάρχει κοινό για το «Μπρούσκο». Φυσικά και θα υπάρχει ανάγκη για θεματολογία τοπικού ενδιαφέροντος. Ομως σε αυτό που λέμε «δυναμικό κοινό», η δυνατότητα εξατομίκευσης θα είναι πάντα πιο ελκυστική.

Και τι θα γίνει αν τα μεγάλα δίκτυα στραφούν κατά του Netflix;

Δεν είναι απλό. Διότι το Netflix ψωνίζει απευθείας από τον παραγωγό. Και πιθανότατα, από ένα σημείο και μετά, ο παραγωγός ίσως αδιαφορεί για το τηλεοπτικό κανάλι – ήδη συμβαίνει αυτό στις ΗΠΑ. Εκτός των άλλων, με την ανάλυση δεδομένων από εκατομμύρια χρήστες, το Netflix, γνωρίζει τι ακριβώς θέλει ο θεατής. Ηδη τα μεγάλα στούντιο στις ΗΠΑ λαμβάνουν υπόψη τις διαφορετικές οθόνες από τις οποίες μπορεί κάποιος να βλέπει το περιεχόμενο τους. Δηλαδή η σκηνή πρέπει να παίζει καλά και στη μεγάλη οθόνη και στο τηλέφωνο. Μακροπρόθεσμα το Netflix θα έχει την τάση να κυριαρχήσει στη ψυχαγωγία και στην ενημέρωση σε πλανητικό επίπεδο. Λογικά θα ακολουθήσουν και άλλες πλατφόρμες, η Amazon είναι ήδη έτοιμη. Και αυτό δεν θα είναι απλό…

Και, εντάξει, τα μεγάλα δίκτυα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν παραγωγές και να κρατήσουν το κοινό τους. Τα μικρά δίκτυα σε μικρές χώρες, θα δυσκολευτούν περισσότερο. Μεγάλα αθλητικά γεγονότα, live shows και γεγονότα τοπικής εμβέλειας θα αποτελούν σωσίβιο. Ομως για πόσο; Να, ας δούμε, τα ελληνικά κανάλια. Θα σταθούν είτε κάποια μικρά εξειδεικευμένα, είτε τα μεγαλύτερα που θα αναπτύξουν καλό και ενδιαφέρον περιεχόμενο, ικανό να προσελκύσει τηλεθεατές ή να πωληθεί στο Netflix. Προς το παρόν, το περιεχόμενο που προσφέρουν δεν έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και στις νέες συνήθειες του κοινού. Είναι και η κρίση βλέπετε…

Πόσο αξίζει μία τηλεοπτική άδεια σε αυτό το περιβάλλον;

Αξίζει λιγότερα, όπως άλλωστε αξίζουν, ως επιχειρηματικά assets, τα τηλεοπτικά κανάλια. Γιατί, ας πούμε, ένας επιχειρηματίας να δώσει μερικά εκατομμύρια επενδύοντας στην τηλεόραση, όταν μπορεί να τα αξιοποιήσει στην ανάπτυξη περιεχομένου που θα διοχετεύσει μέσω streaming ή δορυφορικής εκπομπής; Εντάξει, στην Ελλάδα θα τα δώσει και για άλλους λόγους, ας πούμε για το δελτίο ειδήσεων. Ομως σε βάθος χρόνου, θα στάζει λάδι σε ένα καντήλι με ασθενικό φως.

πηγη protagon.gr

περισσοτερα...

Κυριάκο μην κάνεις πίσω! Toυ Θανάση Μαυρίδη

Μία νέα σελίδα γύρισε για την χώρα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο όγδοος εκλεγμένος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Κέρδισε τις εκλογές επειδή υποσχέθηκε μία πρόταση εξουσίας. Η νίκη του Κυριάκου είναι μία καλή είδηση που ανατρέπει το πολιτικό σκηνικό. Αρκεί ο Κυριάκος να μην συμβιβαστεί, να μην κάνει πίσω!

Η προσωπική μου αίσθηση είναι ότι ο Κυριάκος δεν πρόκειται να υποχωρήσει ούτε έναν πόντο και ότι θα είναι η μεγάλη έκπληξη της νέας μεταπολίτευσης. Είναι ο άνθρωπος που μπορεί να κάνει την  διαφορά, επειδή μπορεί να κάνει την επανάσταση του αυτονόητου.

Η Ελλάδα είναι μία χώρα όπου κυβερνούν οι βαρονίες. Οι βαρόνοι δεν είναι μόνο φαινόμενο της Νέας Δημοκρατίας, είναι κάτι που παρατηρείται σε μία ολόκληρη χώρα. Στην πολιτική, την οικονομική ζωή, στην οργάνωση του δημόσιου τομέα. Η Ελλάδα δεν είναι μία κανονική δυτική χώρα, επειδή στερείται θεσμών. Τις βαρονίες, λοιπόν, μπορεί να τις διαλύσει μόνο ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά το πώς λειτουργεί το σύστημα και ο οποίος είναι αποφασισμένος να κάνει τις τομές που απαιτούνται.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης  μπορεί να κάνει τις ρήξεις που δεν τόλμησε να κάνει άλλος πρωθυπουργός στην χώρα. Επειδή δεν τον νοιάζει το πολιτικό κόστος κι επειδή είναι αποφασισμένος να αφήσει έργο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο άνθρωπος που μπορεί να βάλει κανόνες στο παιγνίδι. Κι αυτό είναι που μισεί η διαπλοκή: Τους κανόνες!

Για όλα αυτά υπάρχει, βέβαια, μία βασική προϋπόθεση: Να μην κάνει πίσω, να μην φοβηθεί, να μην τρομάξει από τις «αγριάδες» των συμμοριών που νέμονται τον πλούτο της χώρας. Να τολμήσει να ξαναφτιάξει την Νέα Δημοκρατία και να στείλει στα σπίτια τους εκείνους που έχουν επιλέξει να εκπροσωπούν στην Βουλή τους ολιγάρχες και όχι τους πολίτες που τους εξέλεξαν.

Να διαλύσει τις ομάδες «επιρροής» ή «συμφερόντων» που λειτουργούν στο κόμμα και στην Βουλή. Να τολμήσει να φτιάξει ένα σύγχρονο δημοκρατικό κόμμα. Επειδή αν δεν μπορεί να οικοδομήσει τον οίκο του, πολύ δύσκολα θα μπορέσει να πείσει τον λαό ότι πραγματικά διαθέτει  μια νέα και αξιόπιστη πρόταση για την χώρα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να στείλει νωρίς – νωρίς το μήνυμα στους ολιγάρχες: Ίδιοι κανόνες για όλους και σεβασμός μόνο σε εκείνους που θα βάλουν τα δικά τους χρήματα για να βγει η χώρα από την κρίση.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να κάνει την μεγάλη διαφορά. Επειδή ακριβώς δεν τους έχει ανάγκη. Μπορεί να οδηγήσει την χώρα σε ασφαλές λιμάνι. Αρκεί να συνεχίσει όπως ξεκίνησε την προεκλογική του μάχη στην Νέα Δημοκρατία: Δίχως συμβιβασμούς. Έτσι κέρδισε. Μόνο έτσι μπορεί να συνεχίσει.

Θανάσης Μαυρίδης

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

liberal.gr

περισσοτερα...

Ο πονηρός Κατρούγκαλος και τα «δυτικά μαθηματικά».Του Αριστοτέλη Αϊβαλιώτη

Στον (δήθεν) «εθνικό διάλογο για την Παιδεία» ήλθε στο φως μία ρηξικέλευθη πρόταση, σύμφωνα με την οποία πρέπει να απαλλαγούμε από τον βραχνά των «δυτικών μαθηματικών», με τα οποία «δυναστεύονται οι λαοί».

Είναι πιθανώς μία πρόταση περιθωριακή, αλλά συνάμα είναι και επίκαιρη, καθώς ήλθε το πλήρωμα του χρόνου και πρέπει εντός του Ιανουαρίου να συμφωνήσουμε με την τρόικα τις προσαρμογές στο ασφαλιστικό, προκειμένου να υλοποιηθεί η συμφωνία του Αυγούστου που προβλέπει εξοικονόμηση 1,8 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με τα «δυτικά μαθηματικά», αυτά με τις συνήθεις μαθηματικές πράξεις, η εξοικονόμηση σημαίνει μειώσεις των συντάξεων. Το ζήτημα που υποτίθεται πρέπει να συζητηθεί είναι το ποιες κατηγορίες συντάξεων θα υποστούν τις μειώσεις, πώς θα γίνει αυτό με τον μεγαλύτερο βαθμό δικαιοσύνης και μετριοπάθειας αλλά και λογικής.

Γιατί είναι φανερό, σύμφωνα πάντα με τα «δυτικά μαθηματικά», ότι μία χώρα με 3 εκατομμύρια συνταξιούχους και 2,2 εκατομμύρια εργαζομένους, από τα οποία οι 700.000 είναι δημόσιοι υπάλληλοι, ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν και άλλα 5 εκατομμύρια ανενεργοί οικονομικά πολίτες, ε, αυτή η χώρα έχει σοβαρό πρόβλημα υπάρξεως. Ακόμα και αν δεν πληρώνει καθόλου συντάξεις.

Αλλά είπαμε, πρέπει να απεμπλακούμε από τα «δυτικά μαθηματικά», αλλά και από την εμμονή στις στατιστικές, οι οποίες επιμένουν να μας κουνούν το δάχτυλο ότι δεν μπορούμε, υποτίθεται, να ξοδεύουμε το 16% του ΑΕΠ μας σε συντάξεις τη στιγμή που ο μέσος όρος των ανεπτυγμένων χωρών του ΟΟΣΑ είναι 10%, και να θέλουμε ταυτόχρονα και ανάπτυξη.

«Πώς δεν γίνεται;», μας λέει ο πονηρός Κατρούγκαλος. Γίνεται, αν τετραγωνίσουμε τον κύκλο, γίνεται, αν ανακαλύψουμε το αεικίνητο, γίνεται, αν απεμπλακούμε από την καταδυνάστευση των «δυτικών οικονομικών». Όχι, δεν θα μπούμε σε συζήτηση για μείωση συντάξεων, αφού μετά θα ακολουθήσουν άχαρες συζητήσεις επί των λεπτομερειών του «ποιος θα πληρώσει την νύφη» και θα υπάρχουν διάφοροι κουραστικοί κακεντρεχείς τύποι που θα μας θυμίζουν ότι το κράτος δίνει επιχορηγήσεις άνισες στους ασφαλισμένους, με εκείνους του ΙΚΑ (την πλειοψηφία) να επιδοτούνται με 1.860 ευρώ ετησίως έκαστος από τους φόρους μας, ενώ εκείνοι της ΔΕΗ (λίγες χιλιάδες) να επιδοτούνται με 15.500 χιλιάδες. Κουραστικοί τύποι αυτοί που τα λένε αυτά, αφού ξεχνούν ότι δεν είμαστε ίσα και όμοια.

Αντί για μείωση συντάξεων, θα ανακαλύψουμε νέους φόρους για να προσφέρουμε ζεστασιά και θαλπωρή, αλλά και κοινωνική ευαισθησία, στην κοινή γνώμη, που έτσι και αλλιώς δεν έχει σε καμία υπόληψη τα «δυτικά μαθηματικά». Ή τα μαθηματικά γενικώς, όπως δείχνει και το συντριπτικό «Όχι» του δημοψηφίσματος. Τι θα πει «οι νέοι φόροι είναι αντιαναπτυξιακό μέτρο»; Τρέχα γύρευε. Η εξήγηση είναι τόσο δυσνόητη όση και η συζήτηση για την καμπύλη Laffer.

Άσε που στο τέλος, ακόμα και αν μας επιβάλλουν μειώσεις «οι ξένοι», θα έχουμε να περηφανευόμαστε ότι εμείς τουλάχιστον το παλέψαμε. Και θα νίψουμε τας χείρας μας.

Έτσι πορεύεται η χώρα μας, από διαπραγμάτευση σε διαπραγμάτευση, προσπαθώντας να αποφύγει να κάνει αυτά που χρειάζεται στην ώρα τους, με αποτέλεσμα να κάνει διπλά και τριπλά χειρότερα αργότερα, όταν οι πληγές έχουν πια πάθει γάγγραινα.

Ένα απρόθυμο μουλάρι η κοινωνία μας, που κλωτσάει με μανία όποιον το πιέζει να προχωρήσει.

Είναι ενδιαφέρουσα αυτή η προσπάθεια να αποτινάξουμε την τυραννία των «δυτικών μαθηματικών». Δεν ξέρουμε ακόμη με τι θα τα αντικαταστήσουμε, αλλά δεν πειράζει. Πρώτα γκρεμίζει κανείς και μετά χτίζει…

Αν θα αλλάξει κάτι; Θα αλλάξει ασφαλώς, η πραγματικότητα θα επιβληθεί με τον σιδερένιο νόμο της ανάγκης. Όχι εθελοντικά, αφού και μόνο οι αριθμοί στην αρχή του κειμένου δείχνουν που είναι η πλειοψηφία και η λαϊκή βούληση. Μέχρι τότε οι χειριστές της κοινής γνώμης, όπως ο πονηρός Κατρούγκαλος, θα παίζουν θέατρο και θα κάνουν δημόσιες σχέσεις.

Η επικοινωνία πάνω από όλα…

liberal.gr

περισσοτερα...

Οι πρώτοι πυροβολισμοί στις διαδηλώσεις κατά του Τραμπ

 

Πρώτες βοήθειες στον διαδηλωτή που τραυματίστηκε από σφαίρα κατά τη διάρκεια της πορείας (REUTERS/Cole Howard)

Η κατάσταση κινδυνεύει τα ξεφύγει από κάθε έλεγχο, στις δυτικές πολιτείες των ΗΠΑ όπου οι πολίτες ψήφισαν μαζικά υπέρ της Χίλαρι αλλά είδαν τον Τραμπ να εκλέγεται πρόεδρος. Στην τρίτη νύχτα ταραχών ένας άνδρας τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων και πυροβολισμών στο Πόρτλαντ

Οι ΗΠΑ έχουν ξεσηκωθεί, οι αναταραχές γίνονται ολοένα και πιο βίαιες μετά την εκλογή στην προεδρία ενός πολιτικού που δίχασε όσο κανείς άλλος και εξελέγη μολονότι δεν ψηφίστηκε από την πλειοψηφία – η Χίλαρι Κλίντον πήρε περί το ένα εκατ. ψήφους περισσότερες. Και στις ΗΠΑ, ως γνωστόν, δεν αργούν να βγουν τα όπλα…

Τη νύχτα της Παρασκευής στο Ορεγκον (πρωί Σαββάτου ώρα Ελλάδος), την τρίτη συνεχόμενη νύχτα των διαδηλώσεων κατά του Ντόναλντ Τραμπ, έπεσε ο πρώτος πυροβολισμός. Το περιστατικό συνέβη λίγο μετά τα μεσάνυχτα (τοπική ώρα) της Παρασκευής στο Πόρτλαντ του Ορεγκον. «Ενας άνδρας έχει χτυπηθεί. Ολοι πρέπει να απομακρυνθούν από την περιοχή αμέσως», ανακοίνωσε η αστυνομία στο Twitter. Ο πυροβολισμός σημειώθηκε την ώρα που διέσχιζαν οι διαδηλωτές την γέφυρα Μόρισον, στο κέντρο της πόλης.

Φαίνεται ότι ο δράστης βρισκόταν μέσα σε ένα όχημα μαζί με άλλους επιβαίνοντες όταν προέκυψε συμπλοκή με έναν άλλο διαδηλωτή. Οπως ανακοίνωσε η αστυνομία, ο ένοπλος άνδρας βγήκε έξω και άνοιξε πυρ με αποτέλεσμα να τραυματιστεί το θύμα, το οποίο διαμετακομίστηκε σε νοσοκομείο χωρίς σοβαρά τραύματα.

Οι Αρχές αναζητούν τον ύποπτο τον οποίο περιγράφουν ως αδύνατο άνδρα, μαύρο και πιθανότατα έφηβο.

Οι αστυνομικοί απέκλεισαν την περιοχή της γέφυρας η οποία είναι πια σκηνή εγκλήματος. Ηδη το κέντρο της πόλης είχε μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα σε διαδηλωτές και αστυνομικούς. Οι αρχές δήλωσαν ότι δέχθηκαν μολότοφ κατά τη διάρκεια της πορείας η οποία νωρίτερα είχε προκηρυχθεί «ειρηνική». Αρκετοί μέσα από το πλήθος των διαδηλωτών άρχισαν να πετάνε αντικείμενα στους αστυνομικούς οι οποίοι απαντούσαν με σπρέι πιπεριού, δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης.

Αντίστοιχες πορείες με μικρότερα επεισόδια σημειώθηκαν το βράδυ της Παρασκευής στο Μαϊάμι, την Ατλάντα, το Σαν Φρανσίσκο και τη Νέα Υόρκη (κοντά στον Πύργο Τραμπ όπου διαμένει το πρόσωπο της εβδομάδας). Στο Λος Αντζελες οι διαδηλωτές έκαναν πορεία διακόπτοντας την κυκλοφορία των οχημάτων και φωνάζοντας συνθήματα «Απορρίψτε τον εκλεγμένο πρόεδρο» και «Ποιών είναι οι δρόμοι; Δικοί μας δρόμοι».

Ακόμη και η Φιλαδέλφεια, στην Πενσιλβάνια όπου υπερίσχυσε ο κ. Τραμπ, «ξεσηκώθηκε» κατά του νέου προέδρου των ΗΠΑ.

Νωρίτερα την Παρασκευή ο κ. Τραμπ είχε σχολιάσει με μία διαφορετική ματιά τις διαδηλώσεις στις ΗΠΑ. «Λατρεύω το γεγονός ότι μικρές ομάδες διαδηλωτών έχουν πάθος για τη μεγάλη χώρα μας», δήλωσε ανακαλώντας τις δηλώσεις που είχε κάνει όταν άρχισαν οι πρώτες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας τις οποίες είχε αποδώσει σε «επαγγελματίες διαδηλωτές».

Στη δυτική ακτή των ΗΠΑ οι πολίτες και ιδιαίτερα οι νέοι πολίτες πιστεύουν ότι υπήρξε υφαρπαγή της ψήφου τους. Είναι πολιτείες που ψήφισαν μαζικά υπέρ της Χίλαρι Κλίντον, αλλά είδαν εξαιτίας του εκλογικού συστήματος να βγαίνει πρόεδρος ο Τραμπ. Ειδικά στους νέους, η υποψήφα των Δημοκρατικών είχε σχεδόν διψήφια διαφορά ποσοστού έναντι του Τραμπ. Αλλά και πάλι μια άλλη Αμερική έδωσε στον απρόβλεπτο και αμφιλεγόμενο υποψήφιο τα κλειδιά της ισχυρότερης χώρας του κόσμου.

protagon.gr

περισσοτερα...

«Λαϊκή Δημοκρατία» της Καισαριανής εναντίον Ομπάμα

Υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στο χρόνο. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αντιλαμβάνονται, που δεν παίρνουν χαμπάρι πως αλλάζει ο κόσμος γύρω τους. Πάντα αναρωτιόμουν αν φταίει περισσότερο το πνεύμα ή η ψυχή. Αν δηλαδή το μυαλό μπλοκάρει από την επανάληψη και την ιδεοληψία ή το ιδιαίτερο  θυμικό τους αναζητά παράγωγα από την εμμονή τους στην απώλεια της συνείδησης. Δεν βρήκα άκρη.

Παραθέτω την ανακοίνωση του Δήμου Καισαριανής για την επικείμενη επίσκεψη Ομπάμα στην Αθήνα: «Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Καισαριανής συντάσσεται με το λαϊκό αίσθημα και τους φορείς του κινήματος που έχουν κηρύξει ανεπιθύμητο τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα ο οποίος θα επισκεφτεί την Αθήνα στις 15 και 16 Νοέμβρη, παραμονές του εορτασμού της 17ης Νοέμβρη, της λαϊκής εξέγερσης ενάντια στην αμερικανοκίνητη Χούντα και στο πλαίσιο των σημερινών επικίνδυνων παιχνιδιών των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και σχεδιασμών που ξεδιπλώνονται στην περιοχή…»

Από το απόσπασμα της ανακοίνωσης, κρατώ την επίκληση στο «λαικό αίσθημα» που δεν αφήνει περιθώρια στον δήμο από το να κηρύξει τον πόλεμο στον αμερικανό πρόεδρο. Και αυτόματα, καταλαβαίνω ότι αν βγω μια βόλτα στην πλατεία της Καισαριανής και ρωτήσω εκατό ανθρώπους, όλοι θα μου δηλώσουν την αγανάκτησή τους… για την επίσκεψη του Ομπάμα! Ίσως μάλιστα, κάποιοι από αυτούς, κρύβουν κάτω από το πουκάμισό τους, μία προκήρυξη με σφυροδρέπανο και σε εγχειρίδιο τσέπης, το «Κεφάλαιο» του Μαρξ…

Στην Καισαριανή, το ΚΚΕ πήρε στις προηγούμενες εκλογές, 11,72% και ο δήμαρχος εκλέχτηκε, όπως συμβαίνει συνήθως, επειδή ο αντίπαλός του ήταν απλά, πολύ χειρότερος από τον ίδιο. Επομένως, αν υποθέσουμε ότι η αντιαμερικανική διάθεση αντιπροσωπεύει ένα ποσοστό της τάξης του 15% (βάλε ΑΝΤΑΡΣΥΑ κτλ), από πού προκύπτει το «λαικό αίσθημα» για τον κομμουνιστή δήμαρχο;

Όσο κι αν θέλουμε να ελπίζουμε, ως κοινωνία, ζούμε τουλάχιστον, 20 με 30 χρόνια- αισιόδοξη θέση- από τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο. Πάρε ένα ποσοστό «κόκκινων Χμερ» από δω, ένα ποσοστό «οπαδών Παϊσίου» από κει, ένα άλλο «ψεκασμένων» πιο πέρα κι ένα «πατριωτών» από την άλλη, τι μένει στο τέλος; Kάποιοι που τρέχουν συνέχεια να ξεφύγουν από τον κόσμο των μαγισσών που απλώνεται γύρω τους και συνέχεια εγκλωβίζονται.

Βρε δήμαρχε της Καισαριανής, ξέρεις τι ημερομηνία έχουμε; Σε ποιο έτος έιμαστε; Πήρες χαμπάρι ότι το κόμμα σου υπάρχει μόνο στην Ελλάδα, με αυτά τα ποσοστά,  και στις μισές χώρες του πλανήτη έχει απαγορευτεί ως αντισυνταγματικό; Την ίδια ώρα που εσύ θα κράζεις τον ηγέτη των ΗΠΑ από το βαλκανικό σου ακρωτήρι, η Apple θα ανακοινώνει περισσότερα κέρδη από όλο το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος της χώρας. Την ίδια στιγμή, κάποιος επιστήμονας, στη Βοστώνη, θα ανακαλύπτει κάποια νέα μέθοδο θεραπείας, ένα πανεπιστήμιο στην Νέα Υόρκη θα δίνει υποτροφίες σε άριστους φοιτητές από την Αφρική και ταυτόχρονα, κάποιο δικαστήριο στη Μινεσότα θα προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα μιας εργαζόμενης.

Γιατί δεν έκανες το ίδιο με την εισβολή των Σοβιετικών στην Πράγα και τον δικό τους ιμπεριαλισμό, όταν μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, κατέλαβαν με το ζόρι ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη;

Σε κανένα μέρος του κόσμου, δεν κάνουν σήμερα πολιτική με μεθόδους που χρησιμοποιούσαν πριν 20 χρόνια. Ούτε και επιμένουν στην επανάληψη συνθημάτων και θέσεων που σχετικοποιούνται μέσα στο χρόνο, και χάνουν την σημασία τους.

Δυστυχώς, η φαντασίωση κάποιας «λαικής δημοκρατίας»- την οποία ποτέ κανείς δεν είδε από κοντά αλλά και δεν πίστεψε την κατάρρευσή της- συνεχίζει να διαπαιδαγωγεί και μεγάλο μέρος της επερχόμενης γενιάς των Ελλήνων.

Πάντως, από ό τι έμαθα, άνω κάτω έγινε το πρόγραμμα του Ομπάμα μετά την ανακήρυξή του ως ανεπιθύμητου από τον δήμο Καισαριανής. Δεν θα πάει στην πλατεία για τσίπουρα, όπως είχε προγραμματίσει...

Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτα στο liberal.gr

περισσοτερα...

Kαρέ καρέ η τραγωδία στην Μαρφίν από τον Ηλία Προβόπουλο

O φωτογράφος και φωτορεπόρτερ Ηλίας Προβόπουλος βρέθηκε από τις πρώτες στιγμές στην τραγωδία της Μαρφίν (5-5-2010) και δίνει στο blog του καρέ καρέ με φωτογραφίες και σχόλια, το χρονικό της δραματικής εξέλιξης
 
"Στο FB δεν κάνω ρεπορτάζ και δεν γράφω πράγματα όπως τα βλέπουν οι εφημερίδες και τα υπογράφουν οι διάφοροι συντάκτες που εργάζονται σε αυτές αλλά ότι τυχαίνει να βλέπω στην πόλη και στα ταξίδια μου, προσέχοντας πρώτα την αλήθεια ως προς τα γεγονότα και σχολιάζοντάς τα βεβαίως με ένα δικό μου, προσωπικό τρόπο….
 
Για τα προχθεσινά γεγονότα επί του προκειμένου, έχω δει και ζήσει μόνο όσα έγιναν στην οδό Σταδίου, πρώτα στον Ιανό και κατόπιν μπροστά στη φλεγόμενη τράπεζα. Ούτε μπροστά στη Βουλή πήγα, ούτε στα Προπύλαια καν είδα τι γίνονταν, ούτε στα Εξάρχεια και άρα δεν μπορώ να γράψω τίποτα γι’ αυτά. Επί πλέον, όπως και χθες, πάντα φωτογραφίζω μόνο πράγματα που με ενδιαφέρουν σαν πρώτη ύλη για μια σειρά κειμένων τώρα ή κάποια άλλη στιγμή και σπάνια οι φωτογραφίες αυτές βρίσκονται και σε σελίδες εφημερίδων. Θα έλεγα λοιπόν πως κατά κάποιο τρόπο –αν αυτό μπορεί να γίνει στο δίκτυο- είναι αποκλειστικές.


Τα γράφω αυτά γιατί προκλήθηκα από κάποιους διαλόγους στο Facebook πάνω σε μια φωτογραφία σχετικά με τους εγκλωβισμένους στο μπαλκόνι της φλεγόμενης τράπεζας και την εντύπωση πως κανένας δεν έδειξε ενδιαφέρον γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Για να φανεί λοιπόν πως αυτό είναι μεγάλο ψέμα καθώς και για να συμβάλλω σε μια πιο σωστή πληροφόρηση σχετικά με όσα έγιναν εκεί πέρα το μεσημέρι της 5ης Μαίου 2010 δημοσιεύω καρέ – καρέ που λένε και οι φωτογράφοι κάποιες φωτογραφίες με την σειρά όπως αυτές καταγράφηκαν στο ψηφιακό ρολόι της μηχανής μου. 

Θα μπορούσα να τις συνοδέψω με ένα σωρό λέξεις αλλά περιορίζομαι σε μικρές επεξηγηματικές λεζάντες υπακούοντας αυτή τη φορά στην άποψη, πως μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Τούτο βοηθάει επίσης και όσους βαριούνται να διαβάσουν μεγάλα κείμενα ή απλά δεν ξέρουν να διαβάζουν, μεταφορικά και πραγματικά... "

Όλες οι φωτογραφίες και τα σχόλια στο http://actimon.blogspot.gr/2010/05/13.html  του Ηλία Προβόπουλου

περισσοτερα...

3 στους 10 άντρες κακοποιούνται σωματικά από τις γυναίκες στη Ελλάδα

Τρεις στους δέκα άντρες κακοποιούνται σωματικά από τη γυναίκα στην Ελλάδα της κρίσης, ενώ επτά στους δέκα πέφτουν θύματα ψυχολογικής βίας, σύμφωνα με ευρωπαϊκή μελέτη, όπως αναφέρει η συμβουλευτική ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Φρόσω Φωτεινάκη, στο «Πρακτορείο FM».

Η κ. Φωτεινάκη από το κλινικό της έργο την τελευταία εξαετία, διαπιστώνει περισσότερο μορφές ψυχολογικής ή οικονομικής βίας, γιατί όπως λέει, σπάνια ένα ζευγάρι φέρνει στο γραφείο το θέμα της σωματικής βίας και δυστυχώς είναι κάτι που συνήθως καλύπτεται πίσω από κλειστές πόρτες.

Ως προς την οικονομική βία εντοπίζει περισσότερα κρούσματα από τον άνδρα προς τη γυναίκα, όπου ο σύντροφος απαιτεί τον απόλυτο έλεγχο, των εσόδων και των εξόδων της γυναίκας, κάνοντάς την να χάνει κάθε αυτονομία.

«Αυτό που βλέπουμε για τον άνδρα που περισσότερο έχει γαλουχηθεί με τον κοινωνικό ρόλο του κουβαλητή, είναι ότι το να χάνει αυτό το ρόλο, φέρνει επιθετικότητα. Για να εξισορροπήσει δηλαδή αυτό το έλλειμμα που αποκτά ψυχολογικά, επιτίθεται στη γυναίκα και προσπαθεί να τη μειώσει», αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Φωτεινάκη.

ΠΗΓΗ iefimerida.gr

περισσοτερα...

Μεταναστευτικό ώρα μηδέν. Του Μάριου Μπρούσκου Στυλιανόπουλου

Μέσα στον κυκεώνα των άλυτων προβλημάτων που συσσωρεύτηκαν τους τελευταίους μήνες, η χώρα μας καλείται να αντιμετωπίσει το φλέγον ζήτημα της μεταναστεύσεως. Φυσικά, το ζήτημα αυτό διογκώθηκε εξαιτίας των χείριστων κυβερνητικών χειρισμών και της ελλείψεως οργανώσεως. Όμως, το πλέον ανησυχητικό είναι ότι ο κόσμος δεν έχει αντιληφθεί το τι πραγματικά συμβαίνει, είτε γιατί παρασύρεται από τις φευγαλέες εξάρσεις ανθρωπισμού είτε γιατί εξετάζει μονόπλευρα το όλο πρόβλημα.

Τον τελευταίο χρόνο η χώρα μας έχει δεχθεί περισσότερους από 500000 παράτυπους μετανάστες και πρόσφυγες. Είναι άξια μνείας η προσπάθεια που καταβάλλεται προκειμένου να εξυπηρετηθεί όλος αυτός ο όγκος των ανθρώπων και όσοι εμπλέκονται σε αυτή αξίζουν εύσημα. Αποδεικνύουν ότι μέτρο όλων είναι ο άνθρωπος. Όμως, το πρόβλημα δεν θα πρέπει να περιοριστεί στη σφαίρα κάποιας ανθρωπιστικής κρίσεως. Κάτι τέτοιο θα συνιστούσε ολέθριο σφάλμα. Το ζήτημα της εποικίσεως της Ελλάδος και της Ευρώπης από μετανάστες και πρόσφυγες, οι οποίοι στην συντριπτική πλειοψηφία τους είναι μουσουλμάνοι, έχει πολιτικό και οικονομικό χαρακτήρα και συνδέεται αρρήκτως με την πρόθεση αλλοιώσεως ολόκληρης της πληθυσμιακής και συνεπαγωγικώς πολιτισμικής φυσιογνωμίας της Ευρώπης. Αυτό είναι συνέπεια δύο σταθερών.

Πρώτη και αδιαμφισβήτητη σταθερά είναι ότι ο ισλαμισμός συνιστά μια φονταμενταλιστική βιοθεωρία επεκτατισμού. Δεύτερη σταθερά είναι ότι η μεγαλύτερη διακίνηση μεταναστών και προσφύγων είναι ελεγχόμενη. Σε αυτήν εμπλέκονται κυβερνήσεις και γιγαντιαία οικονομικά συμφέροντα. Έτσι, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, χωρίς να το γνωρίζουν, μετατρέπονται σε όπλα - ανθρώπους, οι οποίοι μακροπρόθεσμα θα διαδραματίσουν καίριο ρόλο σε μια νέα μορφή πολέμου, που δεν είναι άλλη από εκείνη του εκτοπισμού. Ο εκτοπισμός αυτός θα επέλθει μοιραία λόγω συγκρουσιακών συνθηκών κατά τη διαδικασία της αφομοιώσεως, η οποία δεν θα είναι δυνατό να συμβεί λόγω του αβυσσαλέου χάσματος μεταξύ της δυτικής και εκείνης της ανατολικής κουλτούρας που παραμένει αλυσοδεμένη στο άρμα της ισλαμικής διαστροφής. Δεδομένου ότι ο τρόπος ζωής και δράσεως πολλών μουσουλμάνων υπαγορεύεται από τις επιταγές της πίστεως, θα επέλθει κλιμάκωση των κοινωνικών κλυδωνισμών και τάση απεμπολήσεως όλων των κατακτήσεων του δυτικού τρόπου ζωής.

Η Ελλάδα, η οποία βρίσκεται στο χείλος της οικονομικής καταστροφής, βάλλεται από την τεράστια υπογεννητικότητα και έχει αποτύχει να ελέγξει τα σύνορά της, θα βιώσει πρωτόγνωρες συνθήκες. Ειδικότερα, ουδείς γνωρίζει την ταυτότητα όλων αυτών των ανθρώπων με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται ένας ασύμμετρος κίνδυνος, όπως είναι η τρομοκρατία. Δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι δύο τζιχαντιστές του αιματοκυλίσματος στο Παρίσι διήλθαν από τη χώρα μας. Ακόμη, η πιθανότητα να αποπεμφθεί η χώρα μας από τη ζώνη Σένγκεν θα έχει ως αποτέλεσμα την απομόνωση όλων των χωρικών της μονάδων και τη μετατροπή των Ελλήνων σε πολίτες "δευτέρας" διαλογής. Οι μετανάστες που θα εγκλωβιστούν στη χώρα μας θα επιφέρουν τεράστια οικονομική ζημία και θα δημιουργήσουν υποκατάσταση του εργατικού δυναμικού. Η έλλειψη εξειδικεύσεως από την οποία χαρακτηρίζονται θα έχει ως αποτέλεσμα την κατακρήμνιση των ημερομισθίων για τους Έλληνες εργαζόμενους. Ως εκ τούτου, θα αυξηθεί η ανεργία των Ελλήνων, οι οποίοι θα αντιμετωπίσουν ανυπέρβλητους σκοπέλους στην αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό. Το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων θα χειροτερεύσει και λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι η κυβέρνηση έχει καταστρέψει κάθε επενδυτική πρωτοβουλία, η Ελλάδα θα γίνει ένα απέραντο στρατόπεδο μεταναστών και προσφύγων, οι οποίοι θα συντηρούνται, έως ότου διεκδικήσουν θέσεις εργασίας, από το υστέρημα του ελληνικού λαού. Λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι οι πτωχοί μετανάστες τείνουν να αναπαράγονται περισσότερο προκειμένου να διασφαλίσουν την επιβίωσή τους σε μια ξένη χώρα και να αυξήσουν το μέσο οικογενειακό εισόδημα και ότι οι Έλληνες παρουσιάζουν υψηλό βαθμό υπογεννητικότητας, είναι αναπόφευκτη η πληθυσμιακή αλλοίωση. Όμως, η πληθυσμιακή αλλοίωση θα επιφέρει αλλοίωση της ιστορικής και πολιτισμικής φυσιογνωμίας της Ελλάδος. Η χώρα μας δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια.

Όλη αυτή η κατάσταση, η οποία θα κλιμακώνεται και δεν πρόκειται να εκτονωθεί αναιμωτί, αποτελεί την εμβληματική νίκη της αριστερής ηγεμονίας στην Ελλάδα. Μετανάστες και πρόσφυγες θα αποτελέσουν τα εργαλεία με τα οποία οι αριστεροί θα υλοποιήσουν τον διακαή πόθο της ταξικής πάλης, την υπονόμευση της αστικής τάξεως και την διασάλευση της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Είναι δε εντυπωσιακό το πως ευνοήθηκαν από τις διεθνείς συγκυρίες και ο τρόπος με τον οποίο χειρίζονται την αθρόα προσέλευση παράτυπων μεταναστών και προσφύγων χρήζει συγχαρητήριων, τουλάχιστον για τις δικές τους βλέψεις.

Ο αντίλογος θα μπορούσε να είναι ισχυρός. Και αυτό διότι η ανθρώπινη ζωή συνιστά την υπέρτατη αξία και δεν μπορεί να υπόκειται σε διασυνοριακές διακρίσεις και στερεότυπα. Αυτό πράγματι ισχύει, ωστόσο η χώρα μας δεν την χωρική έκταση και την οικονομική ευρωστία για να επωμιστεί ένα πρόβλημα που πρέπει να διαχειριστεί η παγκόσμια κοινότητα. Επομένως, η παγίδευση της εκφοράς αντίθετης γνώμης σε ανθρωπιστικά και ενοχικά διλήμματα υποδηλώνει πολιτική σκοπιμότητα. Άλλωστε, τα ανοιχτά σύνορα και οι δηλώσεις της Τασίας για τους μετανάστες που λιάζονται και εξαφανίζονται, έχουν ως συνέπεια κάθε βδομάδα να πνίγονται παιδιά στα παγωμένα νερά του Αιγαίου. Αν η χώρα μας είχε εφαρμόσει μια ήπια πολιτική μεταναστευτικών αντικινήτρων, βεβαιότατα θα είχαν αποφευχθεί πολλοί θάνατοι.

Κλείνοντας, θα πρέπει να παραδειγματιστούμε από τη διαχείριση του μεταναστευτικού από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, πολλές εκ των οποίων είναι δεκαετίες πιο προηγμένες σε σχέση με τη δική μας.

περισσοτερα...

Εμποδίζουν την ανάπτυξη, ελπίζουν στον παρασιτισμό.Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Προσέξτε μερικά δείγματα αντίστασης του παρασιτικού πολιτικού συστήματος: ο  (ΥΠΟΜΕΔΙ) Χρ. Σπίρτζης τοποθετεί νέα διοίκηση στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ, εγείρει εμπόδια στην πώληση του οργανισμού και καθυστερεί σκόπιμα την  ιδιωτικοποίηση του «Ελ. Βενιζέλος». Άλλωστε, είναι γνωστές οι δημόσιες δηλώσεις του περί θλίψεως και δακρύων, όταν αποχωρίζεται κάθε «δημόσιο αγαθό».

Άλλη χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο υπουργός Ναυτιλίας Δρίτσας ο οποίος εκπλήσσει τους πάντες, με την προκλητική του επιμονή για τo deal του ΟΛΠ με την COSCO. Η συμφωνία έχει ολοκληρωθεί και αυτός  προσποιείται ότι το αγνοεί! Σε σημείο που κάποιοι φίλοι του άρχισαν να ανησυχούν για την πνευματική του διαύγεια και την ψυχική του υγεία...

Αλλά και οι περισσότεροι από τους υπουργούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αντιστέκονται. Οι συνδικαλιστές κάνουν επίσης το ίδιο. Ανώτεροι και ανώτατοι κρατικοί υπάλληλοι ενισχύουν την γραφειοκρατία και τον συγκεντρωτισμό, σε πολεοδομίες, σε εφορίες, σε φορείς του Δημοσίου, σε αδειοδοτήσεις επιχειρήσεων και στην εξυπηρέτηση της ιδιωτικής οικονομίας. Και στα πανεπιστήμια και στα σχολεία και στα δημαρχεία, παντού όπου χρειάζεται  μια ώθηση προόδου και μια ανάταση θα βρεθεί κάποιος φοβισμένος που διαθέτει λίγη εξουσία για να ανατρέψει τα πάντα.

Η παρασιτική Ελλάδα συνεχίζει να αντιστέκεται γιατί ακολουθεί το ένστικτο της επιβίωσης. Αν εγκαταλείψει την προσπάθεια, θα είναι σαν να παραδίδει τα όπλα και να αυτοκτονεί. Αυτό δεν μπορούμε να κατανοήσουμε από το 2009, ως τώρα. Τους ζητάμε να αλλάξουν ή να παραδώσουν την εξουσία σε άλλους. Και δεν μας περνάει από το μυαλό ότι αυτό θα σήμαινε για πολλούς την αυτοαναίρεση της ίδιας τους της οντότητας και ίσως και τη φυσική τους εξόντωσης.

Όσον αφορά το αναβαπτισμένο  υβρίδιο του «πασοκοσυριζαίου» έχει έναν λόγο παραπάνω να μην επιθυμεί την ανάπτυξη. Γιατί ανάπτυξη σημαίνει διαφάνεια, ανταγωνισμός, αξιοκρατία, ελεύθερη αγορά, επενδύσεις, δουλειές, μείωση της ανεργίας, επιτεύγματα, ευημερία και κυρίως μείωση του κράτους. Άρα λοιπόν, ποια  μπορεί να είναι η θέση  του σε έναν τέτοιο κόσμο;  Μοιάζει τουλάχιστον κωμική η αναζήτηση ρόλων σε μια καθαρή χώρα, όπου οι πολίτες θα έχουν ένα σταθερό φορολογικό σύστημα, σε μια κοινωνία  που  θα υπάρχει κτηματολόγιο, που δεν θα χρειάζονται έγγραφα του δημοσίου, που θα αξιολογούνται τα συστήματα εκπαίδευσης, που θα ιδρύουν την εταιρία σε λίγες ώρες, που δεν θα φοβούνται να επενδύσουν τα χρήματα τους, θα απεχθάνονται τον λαϊκισμό  και  δεν θα τρέμουν την ώρα που θα τους τη φέρει πισώπλατα το ίδιο το κράτος.

Γι αυτούς τους λόγους και για άλλους πολλούς, μην περιμένετε να συμβεί κάτι  διαφορετικό από αυτό που φαντάζεστε. Αν δεν ανατραπούν τα πάντα –πράγμα δύσκολο γιατί είναι πάντα περισσότεροι!- η Ελλάδα δεν αλλάζει κι ούτε ανάπτυξη έρχεται.

Ο παρασιτισμός διατηρήθηκε αιώνες σ΄αυτόν τον τόπο, με την ανοχή ντόπιων και ξένων «εθνοφρουρών». Τρέφει γενιές και γενιές και τώρα τους Συριζαίους. Σ αυτό ακριβώς ελπίζουν και  πάλι, όπως και οι προηγούμενοι. Να τα βρουν με τους ξένους  και να συνεχίσουν αυτό που έκαναν πάντα. Γι αυτό περιμένουν τον χρόνο να δουλέψει για χάρη τους και δεν σχεδιάζουν τίποτα κανονικό και υγιές. Θα τα καταφέρουν; Δεν αποκλείεται και, κατά τη γνώμη μου, είναι και το πιο πιθανό. Έτσι γινόταν από παλιά. Γιατί όχι και τώρα...

Δημοσιεύτηκε πρώτα στο liberal.gr

περισσοτερα...

Αυτά θα είναι τα νέα γραφεία της ΝΔ στο Μοσχάτο

Σύμφωνα με δημοσίευμα των “Παραπολιτικών”, το ποσό που θα καταβάλλει μηνιαίως η ΝΔ είναι περί τα 10.000 ευρώ, από 95.000 ευρώ που πληρώνει σήμερα για τα γραφεία της Λεωφόρου Συγγρού.

Η επιφάνεια του τριώροφου κτιρίου φθάνει τα 2.500 τετραγωνικά μέτρα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, Στο ισόγειο θα δημιουργηθούν ένας μεγάλος χώρος υποδοχής, ο χώρος που θα πραγματοποιεί το briefing ο εκπρόσωπος του κόμματος Γ. Κουμουτσάκος, ένας χώρος για τις on camera δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και η αίθουσα συνεδριάσεων της Πολιτικής Επιτροπής. 

Στον πρώτο και τον δεύτερο όροφο θα βρίσκονται τα γραφεία όλων των υπηρεσιών του κόμματος, αλλά και των τομεαρχών και συντονιστών, ενώ στον τρίτο όροφο θα είναι το γραφείο του προέδρου. 

Το κτίριο διαθέτει δύο υπόγεια ένα εκ των οποίων θα χρησιμοποιηθεί ως πάρκινγκ.

πηγη  iefimerida.gr

 

περισσοτερα...

Τι θα συμβεί στα κανάλια με το Netflix; Toυ Κώστα Γιαννακίδη

Ενα παλιό δημοσιογραφικό αστείο έχει να κάνει με τον τίτλο που δημοσιεύτηκε τη δεκαετία του ’50 σε μικρή βρετανική εφημερίδα: «Ομίχλη στο κανάλι, αποκλείστηκε η Ευρώπη». Βέβαια για τους περισσότερους βρετανούς αναγνώστες της εποχής, ο τίτλος απλώς απέδιδε τη ματιά τους προς τον κόσμο. Συμβαίνει και εδώ, όταν παίζουμε ρεπορτάζ με όσα μεταδίδουν τα ξένα μέσα για τη μιζέρια μας. Και επαναλήφθηκε απολαυστικά με τους τίτλους για το Netflix που ήρθε στην Ελλάδα. Η αλήθεια είναι ότι η πλατφόρμα ανακοίνωσε την επέκταση της σε 130 χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Εκεί είναι και η πραγματική είδηση: η τηλεοπτική βιομηχανία του πλανήτη δεν είναι πλέον ίδια. Αυτό θα μπορούσε να έχει γοητευτικό ενδιαφέρον για τα δίκτυα. Εχει, αλλά όχι για όλα. Μακροπρόθεσμα, για τα κανάλια των μικρών αγορών, η επέκταση του Netflix είναι μία κακή είδηση που δεν θα έβαζαν ποτέ στα δελτία τους.

Ξέρουμε όλοι τι είναι το Netflix, έτσι δεν είναι; Εντάξει, το ξαναλέω στα γρήγορα. Το Neflix είναι μία διαδικτυακή πλατφόρμα η οποία παρέχει πρόσβαση σε χιλιάδες ταινίες και show, κατά βάση αγγλόφωνα. Με δώδεκα ευρώ τον μήνα μπορείς να παρακολουθήσεις πρόγραμμα από τέσσερις συσκευές και, φυσικά, σχεδόν από όλες τις smart τηλεοράσεις που έχουν σύνδεση με το wifi δίκτυο του σπιτιού. Κοινώς βλέπεις μία σειρά από το σπίτι και συνεχίζεις από το γραφείο σου – μάλιστα το σύστημα θυμάται και σε ποιο σημείο την άφησες στην τελευταία προβολή. Επίσης από το προφίλ σου φτιάχνεις λίστες με πρόγραμμα και ξέρεις τι και πότε θα δεις. Και το πρόγραμμα είναι πρώτης διαλογής με εξαίρεση ορισμένες σειρές που, προς το παρόν, έχουν αγοραστεί αποκλειστικά από τηλεοπτικά δίκτυα. Για παράδειγμα, από την Ελλάδα δεν θα είναι προσβάσιμο το «House of Cards». Στο περιβάλλον μου ξέρω ήδη πέντε ανθρώπους που έκαναν συνδρομή. Θα γίνουν περισσότεροι. Λογικά κάποια στιγμή θα κάνω και εγώ. Ομως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το κέντρο του σπιτιού

Το 1997 είχα επισκεφθεί, μαζί με μία ομάδα δημοσιογράφων, τις εγκαταστάσεις της Microsoft στο Σιατλ. Κάπου εκεί είχαν στήσει ένα πειραματικό οικιακό περιβάλλον, προσπαθώντας να φανταστούν το σπίτι του μέλλοντος. Το κέντρο του σπιτιού ήταν η τηλερόραση. Από την οθόνη της περνούσαν τα πάντα. Η επικοινωνία, η ψυχαγωγία, η καθημερινότητα του σπιτιού. Λίγα χρόνια μετά λέγαμε ότι η Microsoft έκανε λάθος. Η τηλεόραση, ως συσκευή και περιεχόμενο, έχανε τη μάχη από τον υπολογιστή. Σωστό και λάθος μαζί. Η τηλεόραση ενσωματώνει λειτουργίες του υπολογιστή, συνεργάζεται με άλλες συσκευές, είναι κομμάτι του ψηφιακού μας περιβάλλοντος. Σήμερα, ας πούμε, μπορώ στην οθόνη της τηλεόρασης μου να δω βίντεο από το youtube ή να παρακολουθήσω έναν ποδοσφαιρικό αγώνα βλέποντας, παράλληλα, τα σχόλια στο twitter -μέχρι πρόσφατα ήθελα δύο συσκευές για να το κάνω αυτό. Είμαι συνδρομητής σε μία δορυφορική πλατφόρμα, βλέπω, βέβαια, τα επίγεια δίκτυα και κάνω ζάπινγκ επειδή δύσκολα θα βρω κάτι που θα πάρει το δάχτυλο από το τηλεχειριστήριο. Δίπλα μου είναι ο υπολογιστής που μου βάζει τον πειρασμό του παράνομου και ανήθικου downloading. Είμαι, ακόμα, πελάτης videoclub. Συμπαθώ τον ιδιοκτήτη. Ξέρω ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα τον κλείσει το Netflix. Το θέμα είναι μην αρχίσει να κλείνει και κανάλια. Πιθανότατα θα το κάνει, στο μέλλον.

Ναι, αλλά η γιαγιά βλέπει το «Μπρούσκο»…

Σύμφωνοι, αλλά η γιαγιά δεν διαμορφώνει την αγορά. Το τηλεοπτικό κοινό σταδιακά γίνεται παγκόσμιο. Ξέρω ελάχιστους ανθρώπους που παρακολουθούν ελληνικές σειρές. Ακούω, όμως, συνέχεια για αμερικανικές. Οι νέες γενιές μεταχειρίζονται τα αγγλικά σαν μητρική γλώσσα και το δίκτυο δημιουργεί πλανητικές τάσεις. Ασφαλώς και θα υπάρχει κοινό για το «Μπρούσκο». Φυσικά και θα υπάρχει ανάγκη για θεματολογία τοπικού ενδιαφέροντος. Ομως σε αυτό που λέμε «δυναμικό κοινό», η δυνατότητα εξατομίκευσης θα είναι πάντα πιο ελκυστική.

Και τι θα γίνει αν τα μεγάλα δίκτυα στραφούν κατά του Netflix;

Δεν είναι απλό. Διότι το Netflix ψωνίζει απευθείας από τον παραγωγό. Και πιθανότατα, από ένα σημείο και μετά, ο παραγωγός ίσως αδιαφορεί για το τηλεοπτικό κανάλι – ήδη συμβαίνει αυτό στις ΗΠΑ. Εκτός των άλλων, με την ανάλυση δεδομένων από εκατομμύρια χρήστες, το Netflix, γνωρίζει τι ακριβώς θέλει ο θεατής. Ηδη τα μεγάλα στούντιο στις ΗΠΑ λαμβάνουν υπόψη τις διαφορετικές οθόνες από τις οποίες μπορεί κάποιος να βλέπει το περιεχόμενο τους. Δηλαδή η σκηνή πρέπει να παίζει καλά και στη μεγάλη οθόνη και στο τηλέφωνο. Μακροπρόθεσμα το Netflix θα έχει την τάση να κυριαρχήσει στη ψυχαγωγία και στην ενημέρωση σε πλανητικό επίπεδο. Λογικά θα ακολουθήσουν και άλλες πλατφόρμες, η Amazon είναι ήδη έτοιμη. Και αυτό δεν θα είναι απλό…

Και, εντάξει, τα μεγάλα δίκτυα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν παραγωγές και να κρατήσουν το κοινό τους. Τα μικρά δίκτυα σε μικρές χώρες, θα δυσκολευτούν περισσότερο. Μεγάλα αθλητικά γεγονότα, live shows και γεγονότα τοπικής εμβέλειας θα αποτελούν σωσίβιο. Ομως για πόσο; Να, ας δούμε, τα ελληνικά κανάλια. Θα σταθούν είτε κάποια μικρά εξειδεικευμένα, είτε τα μεγαλύτερα που θα αναπτύξουν καλό και ενδιαφέρον περιεχόμενο, ικανό να προσελκύσει τηλεθεατές ή να πωληθεί στο Netflix. Προς το παρόν, το περιεχόμενο που προσφέρουν δεν έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και στις νέες συνήθειες του κοινού. Είναι και η κρίση βλέπετε…

Πόσο αξίζει μία τηλεοπτική άδεια σε αυτό το περιβάλλον;

Αξίζει λιγότερα, όπως άλλωστε αξίζουν, ως επιχειρηματικά assets, τα τηλεοπτικά κανάλια. Γιατί, ας πούμε, ένας επιχειρηματίας να δώσει μερικά εκατομμύρια επενδύοντας στην τηλεόραση, όταν μπορεί να τα αξιοποιήσει στην ανάπτυξη περιεχομένου που θα διοχετεύσει μέσω streaming ή δορυφορικής εκπομπής; Εντάξει, στην Ελλάδα θα τα δώσει και για άλλους λόγους, ας πούμε για το δελτίο ειδήσεων. Ομως σε βάθος χρόνου, θα στάζει λάδι σε ένα καντήλι με ασθενικό φως.

πηγη protagon.gr

περισσοτερα...

Κυριάκο μην κάνεις πίσω! Toυ Θανάση Μαυρίδη

Μία νέα σελίδα γύρισε για την χώρα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο όγδοος εκλεγμένος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Κέρδισε τις εκλογές επειδή υποσχέθηκε μία πρόταση εξουσίας. Η νίκη του Κυριάκου είναι μία καλή είδηση που ανατρέπει το πολιτικό σκηνικό. Αρκεί ο Κυριάκος να μην συμβιβαστεί, να μην κάνει πίσω!

Η προσωπική μου αίσθηση είναι ότι ο Κυριάκος δεν πρόκειται να υποχωρήσει ούτε έναν πόντο και ότι θα είναι η μεγάλη έκπληξη της νέας μεταπολίτευσης. Είναι ο άνθρωπος που μπορεί να κάνει την  διαφορά, επειδή μπορεί να κάνει την επανάσταση του αυτονόητου.

Η Ελλάδα είναι μία χώρα όπου κυβερνούν οι βαρονίες. Οι βαρόνοι δεν είναι μόνο φαινόμενο της Νέας Δημοκρατίας, είναι κάτι που παρατηρείται σε μία ολόκληρη χώρα. Στην πολιτική, την οικονομική ζωή, στην οργάνωση του δημόσιου τομέα. Η Ελλάδα δεν είναι μία κανονική δυτική χώρα, επειδή στερείται θεσμών. Τις βαρονίες, λοιπόν, μπορεί να τις διαλύσει μόνο ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά το πώς λειτουργεί το σύστημα και ο οποίος είναι αποφασισμένος να κάνει τις τομές που απαιτούνται.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης  μπορεί να κάνει τις ρήξεις που δεν τόλμησε να κάνει άλλος πρωθυπουργός στην χώρα. Επειδή δεν τον νοιάζει το πολιτικό κόστος κι επειδή είναι αποφασισμένος να αφήσει έργο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο άνθρωπος που μπορεί να βάλει κανόνες στο παιγνίδι. Κι αυτό είναι που μισεί η διαπλοκή: Τους κανόνες!

Για όλα αυτά υπάρχει, βέβαια, μία βασική προϋπόθεση: Να μην κάνει πίσω, να μην φοβηθεί, να μην τρομάξει από τις «αγριάδες» των συμμοριών που νέμονται τον πλούτο της χώρας. Να τολμήσει να ξαναφτιάξει την Νέα Δημοκρατία και να στείλει στα σπίτια τους εκείνους που έχουν επιλέξει να εκπροσωπούν στην Βουλή τους ολιγάρχες και όχι τους πολίτες που τους εξέλεξαν.

Να διαλύσει τις ομάδες «επιρροής» ή «συμφερόντων» που λειτουργούν στο κόμμα και στην Βουλή. Να τολμήσει να φτιάξει ένα σύγχρονο δημοκρατικό κόμμα. Επειδή αν δεν μπορεί να οικοδομήσει τον οίκο του, πολύ δύσκολα θα μπορέσει να πείσει τον λαό ότι πραγματικά διαθέτει  μια νέα και αξιόπιστη πρόταση για την χώρα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να στείλει νωρίς – νωρίς το μήνυμα στους ολιγάρχες: Ίδιοι κανόνες για όλους και σεβασμός μόνο σε εκείνους που θα βάλουν τα δικά τους χρήματα για να βγει η χώρα από την κρίση.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να κάνει την μεγάλη διαφορά. Επειδή ακριβώς δεν τους έχει ανάγκη. Μπορεί να οδηγήσει την χώρα σε ασφαλές λιμάνι. Αρκεί να συνεχίσει όπως ξεκίνησε την προεκλογική του μάχη στην Νέα Δημοκρατία: Δίχως συμβιβασμούς. Έτσι κέρδισε. Μόνο έτσι μπορεί να συνεχίσει.

Θανάσης Μαυρίδης

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

liberal.gr

περισσοτερα...

Ο πονηρός Κατρούγκαλος και τα «δυτικά μαθηματικά».Του Αριστοτέλη Αϊβαλιώτη

Στον (δήθεν) «εθνικό διάλογο για την Παιδεία» ήλθε στο φως μία ρηξικέλευθη πρόταση, σύμφωνα με την οποία πρέπει να απαλλαγούμε από τον βραχνά των «δυτικών μαθηματικών», με τα οποία «δυναστεύονται οι λαοί».

Είναι πιθανώς μία πρόταση περιθωριακή, αλλά συνάμα είναι και επίκαιρη, καθώς ήλθε το πλήρωμα του χρόνου και πρέπει εντός του Ιανουαρίου να συμφωνήσουμε με την τρόικα τις προσαρμογές στο ασφαλιστικό, προκειμένου να υλοποιηθεί η συμφωνία του Αυγούστου που προβλέπει εξοικονόμηση 1,8 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με τα «δυτικά μαθηματικά», αυτά με τις συνήθεις μαθηματικές πράξεις, η εξοικονόμηση σημαίνει μειώσεις των συντάξεων. Το ζήτημα που υποτίθεται πρέπει να συζητηθεί είναι το ποιες κατηγορίες συντάξεων θα υποστούν τις μειώσεις, πώς θα γίνει αυτό με τον μεγαλύτερο βαθμό δικαιοσύνης και μετριοπάθειας αλλά και λογικής.

Γιατί είναι φανερό, σύμφωνα πάντα με τα «δυτικά μαθηματικά», ότι μία χώρα με 3 εκατομμύρια συνταξιούχους και 2,2 εκατομμύρια εργαζομένους, από τα οποία οι 700.000 είναι δημόσιοι υπάλληλοι, ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν και άλλα 5 εκατομμύρια ανενεργοί οικονομικά πολίτες, ε, αυτή η χώρα έχει σοβαρό πρόβλημα υπάρξεως. Ακόμα και αν δεν πληρώνει καθόλου συντάξεις.

Αλλά είπαμε, πρέπει να απεμπλακούμε από τα «δυτικά μαθηματικά», αλλά και από την εμμονή στις στατιστικές, οι οποίες επιμένουν να μας κουνούν το δάχτυλο ότι δεν μπορούμε, υποτίθεται, να ξοδεύουμε το 16% του ΑΕΠ μας σε συντάξεις τη στιγμή που ο μέσος όρος των ανεπτυγμένων χωρών του ΟΟΣΑ είναι 10%, και να θέλουμε ταυτόχρονα και ανάπτυξη.

«Πώς δεν γίνεται;», μας λέει ο πονηρός Κατρούγκαλος. Γίνεται, αν τετραγωνίσουμε τον κύκλο, γίνεται, αν ανακαλύψουμε το αεικίνητο, γίνεται, αν απεμπλακούμε από την καταδυνάστευση των «δυτικών οικονομικών». Όχι, δεν θα μπούμε σε συζήτηση για μείωση συντάξεων, αφού μετά θα ακολουθήσουν άχαρες συζητήσεις επί των λεπτομερειών του «ποιος θα πληρώσει την νύφη» και θα υπάρχουν διάφοροι κουραστικοί κακεντρεχείς τύποι που θα μας θυμίζουν ότι το κράτος δίνει επιχορηγήσεις άνισες στους ασφαλισμένους, με εκείνους του ΙΚΑ (την πλειοψηφία) να επιδοτούνται με 1.860 ευρώ ετησίως έκαστος από τους φόρους μας, ενώ εκείνοι της ΔΕΗ (λίγες χιλιάδες) να επιδοτούνται με 15.500 χιλιάδες. Κουραστικοί τύποι αυτοί που τα λένε αυτά, αφού ξεχνούν ότι δεν είμαστε ίσα και όμοια.

Αντί για μείωση συντάξεων, θα ανακαλύψουμε νέους φόρους για να προσφέρουμε ζεστασιά και θαλπωρή, αλλά και κοινωνική ευαισθησία, στην κοινή γνώμη, που έτσι και αλλιώς δεν έχει σε καμία υπόληψη τα «δυτικά μαθηματικά». Ή τα μαθηματικά γενικώς, όπως δείχνει και το συντριπτικό «Όχι» του δημοψηφίσματος. Τι θα πει «οι νέοι φόροι είναι αντιαναπτυξιακό μέτρο»; Τρέχα γύρευε. Η εξήγηση είναι τόσο δυσνόητη όση και η συζήτηση για την καμπύλη Laffer.

Άσε που στο τέλος, ακόμα και αν μας επιβάλλουν μειώσεις «οι ξένοι», θα έχουμε να περηφανευόμαστε ότι εμείς τουλάχιστον το παλέψαμε. Και θα νίψουμε τας χείρας μας.

Έτσι πορεύεται η χώρα μας, από διαπραγμάτευση σε διαπραγμάτευση, προσπαθώντας να αποφύγει να κάνει αυτά που χρειάζεται στην ώρα τους, με αποτέλεσμα να κάνει διπλά και τριπλά χειρότερα αργότερα, όταν οι πληγές έχουν πια πάθει γάγγραινα.

Ένα απρόθυμο μουλάρι η κοινωνία μας, που κλωτσάει με μανία όποιον το πιέζει να προχωρήσει.

Είναι ενδιαφέρουσα αυτή η προσπάθεια να αποτινάξουμε την τυραννία των «δυτικών μαθηματικών». Δεν ξέρουμε ακόμη με τι θα τα αντικαταστήσουμε, αλλά δεν πειράζει. Πρώτα γκρεμίζει κανείς και μετά χτίζει…

Αν θα αλλάξει κάτι; Θα αλλάξει ασφαλώς, η πραγματικότητα θα επιβληθεί με τον σιδερένιο νόμο της ανάγκης. Όχι εθελοντικά, αφού και μόνο οι αριθμοί στην αρχή του κειμένου δείχνουν που είναι η πλειοψηφία και η λαϊκή βούληση. Μέχρι τότε οι χειριστές της κοινής γνώμης, όπως ο πονηρός Κατρούγκαλος, θα παίζουν θέατρο και θα κάνουν δημόσιες σχέσεις.

Η επικοινωνία πάνω από όλα…

liberal.gr

περισσοτερα...

Οι πρώτοι πυροβολισμοί στις διαδηλώσεις κατά του Τραμπ

 

Πρώτες βοήθειες στον διαδηλωτή που τραυματίστηκε από σφαίρα κατά τη διάρκεια της πορείας (REUTERS/Cole Howard)

Η κατάσταση κινδυνεύει τα ξεφύγει από κάθε έλεγχο, στις δυτικές πολιτείες των ΗΠΑ όπου οι πολίτες ψήφισαν μαζικά υπέρ της Χίλαρι αλλά είδαν τον Τραμπ να εκλέγεται πρόεδρος. Στην τρίτη νύχτα ταραχών ένας άνδρας τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων και πυροβολισμών στο Πόρτλαντ

Οι ΗΠΑ έχουν ξεσηκωθεί, οι αναταραχές γίνονται ολοένα και πιο βίαιες μετά την εκλογή στην προεδρία ενός πολιτικού που δίχασε όσο κανείς άλλος και εξελέγη μολονότι δεν ψηφίστηκε από την πλειοψηφία – η Χίλαρι Κλίντον πήρε περί το ένα εκατ. ψήφους περισσότερες. Και στις ΗΠΑ, ως γνωστόν, δεν αργούν να βγουν τα όπλα…

Τη νύχτα της Παρασκευής στο Ορεγκον (πρωί Σαββάτου ώρα Ελλάδος), την τρίτη συνεχόμενη νύχτα των διαδηλώσεων κατά του Ντόναλντ Τραμπ, έπεσε ο πρώτος πυροβολισμός. Το περιστατικό συνέβη λίγο μετά τα μεσάνυχτα (τοπική ώρα) της Παρασκευής στο Πόρτλαντ του Ορεγκον. «Ενας άνδρας έχει χτυπηθεί. Ολοι πρέπει να απομακρυνθούν από την περιοχή αμέσως», ανακοίνωσε η αστυνομία στο Twitter. Ο πυροβολισμός σημειώθηκε την ώρα που διέσχιζαν οι διαδηλωτές την γέφυρα Μόρισον, στο κέντρο της πόλης.

Φαίνεται ότι ο δράστης βρισκόταν μέσα σε ένα όχημα μαζί με άλλους επιβαίνοντες όταν προέκυψε συμπλοκή με έναν άλλο διαδηλωτή. Οπως ανακοίνωσε η αστυνομία, ο ένοπλος άνδρας βγήκε έξω και άνοιξε πυρ με αποτέλεσμα να τραυματιστεί το θύμα, το οποίο διαμετακομίστηκε σε νοσοκομείο χωρίς σοβαρά τραύματα.

Οι Αρχές αναζητούν τον ύποπτο τον οποίο περιγράφουν ως αδύνατο άνδρα, μαύρο και πιθανότατα έφηβο.

Οι αστυνομικοί απέκλεισαν την περιοχή της γέφυρας η οποία είναι πια σκηνή εγκλήματος. Ηδη το κέντρο της πόλης είχε μετατραπεί σε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα σε διαδηλωτές και αστυνομικούς. Οι αρχές δήλωσαν ότι δέχθηκαν μολότοφ κατά τη διάρκεια της πορείας η οποία νωρίτερα είχε προκηρυχθεί «ειρηνική». Αρκετοί μέσα από το πλήθος των διαδηλωτών άρχισαν να πετάνε αντικείμενα στους αστυνομικούς οι οποίοι απαντούσαν με σπρέι πιπεριού, δακρυγόνα και χειροβομβίδες κρότου λάμψης.

Αντίστοιχες πορείες με μικρότερα επεισόδια σημειώθηκαν το βράδυ της Παρασκευής στο Μαϊάμι, την Ατλάντα, το Σαν Φρανσίσκο και τη Νέα Υόρκη (κοντά στον Πύργο Τραμπ όπου διαμένει το πρόσωπο της εβδομάδας). Στο Λος Αντζελες οι διαδηλωτές έκαναν πορεία διακόπτοντας την κυκλοφορία των οχημάτων και φωνάζοντας συνθήματα «Απορρίψτε τον εκλεγμένο πρόεδρο» και «Ποιών είναι οι δρόμοι; Δικοί μας δρόμοι».

Ακόμη και η Φιλαδέλφεια, στην Πενσιλβάνια όπου υπερίσχυσε ο κ. Τραμπ, «ξεσηκώθηκε» κατά του νέου προέδρου των ΗΠΑ.

Νωρίτερα την Παρασκευή ο κ. Τραμπ είχε σχολιάσει με μία διαφορετική ματιά τις διαδηλώσεις στις ΗΠΑ. «Λατρεύω το γεγονός ότι μικρές ομάδες διαδηλωτών έχουν πάθος για τη μεγάλη χώρα μας», δήλωσε ανακαλώντας τις δηλώσεις που είχε κάνει όταν άρχισαν οι πρώτες συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας τις οποίες είχε αποδώσει σε «επαγγελματίες διαδηλωτές».

Στη δυτική ακτή των ΗΠΑ οι πολίτες και ιδιαίτερα οι νέοι πολίτες πιστεύουν ότι υπήρξε υφαρπαγή της ψήφου τους. Είναι πολιτείες που ψήφισαν μαζικά υπέρ της Χίλαρι Κλίντον, αλλά είδαν εξαιτίας του εκλογικού συστήματος να βγαίνει πρόεδρος ο Τραμπ. Ειδικά στους νέους, η υποψήφα των Δημοκρατικών είχε σχεδόν διψήφια διαφορά ποσοστού έναντι του Τραμπ. Αλλά και πάλι μια άλλη Αμερική έδωσε στον απρόβλεπτο και αμφιλεγόμενο υποψήφιο τα κλειδιά της ισχυρότερης χώρας του κόσμου.

protagon.gr

περισσοτερα...

«Λαϊκή Δημοκρατία» της Καισαριανής εναντίον Ομπάμα

Υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στο χρόνο. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αντιλαμβάνονται, που δεν παίρνουν χαμπάρι πως αλλάζει ο κόσμος γύρω τους. Πάντα αναρωτιόμουν αν φταίει περισσότερο το πνεύμα ή η ψυχή. Αν δηλαδή το μυαλό μπλοκάρει από την επανάληψη και την ιδεοληψία ή το ιδιαίτερο  θυμικό τους αναζητά παράγωγα από την εμμονή τους στην απώλεια της συνείδησης. Δεν βρήκα άκρη.

Παραθέτω την ανακοίνωση του Δήμου Καισαριανής για την επικείμενη επίσκεψη Ομπάμα στην Αθήνα: «Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Καισαριανής συντάσσεται με το λαϊκό αίσθημα και τους φορείς του κινήματος που έχουν κηρύξει ανεπιθύμητο τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα ο οποίος θα επισκεφτεί την Αθήνα στις 15 και 16 Νοέμβρη, παραμονές του εορτασμού της 17ης Νοέμβρη, της λαϊκής εξέγερσης ενάντια στην αμερικανοκίνητη Χούντα και στο πλαίσιο των σημερινών επικίνδυνων παιχνιδιών των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και σχεδιασμών που ξεδιπλώνονται στην περιοχή…»

Από το απόσπασμα της ανακοίνωσης, κρατώ την επίκληση στο «λαικό αίσθημα» που δεν αφήνει περιθώρια στον δήμο από το να κηρύξει τον πόλεμο στον αμερικανό πρόεδρο. Και αυτόματα, καταλαβαίνω ότι αν βγω μια βόλτα στην πλατεία της Καισαριανής και ρωτήσω εκατό ανθρώπους, όλοι θα μου δηλώσουν την αγανάκτησή τους… για την επίσκεψη του Ομπάμα! Ίσως μάλιστα, κάποιοι από αυτούς, κρύβουν κάτω από το πουκάμισό τους, μία προκήρυξη με σφυροδρέπανο και σε εγχειρίδιο τσέπης, το «Κεφάλαιο» του Μαρξ…

Στην Καισαριανή, το ΚΚΕ πήρε στις προηγούμενες εκλογές, 11,72% και ο δήμαρχος εκλέχτηκε, όπως συμβαίνει συνήθως, επειδή ο αντίπαλός του ήταν απλά, πολύ χειρότερος από τον ίδιο. Επομένως, αν υποθέσουμε ότι η αντιαμερικανική διάθεση αντιπροσωπεύει ένα ποσοστό της τάξης του 15% (βάλε ΑΝΤΑΡΣΥΑ κτλ), από πού προκύπτει το «λαικό αίσθημα» για τον κομμουνιστή δήμαρχο;

Όσο κι αν θέλουμε να ελπίζουμε, ως κοινωνία, ζούμε τουλάχιστον, 20 με 30 χρόνια- αισιόδοξη θέση- από τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο. Πάρε ένα ποσοστό «κόκκινων Χμερ» από δω, ένα ποσοστό «οπαδών Παϊσίου» από κει, ένα άλλο «ψεκασμένων» πιο πέρα κι ένα «πατριωτών» από την άλλη, τι μένει στο τέλος; Kάποιοι που τρέχουν συνέχεια να ξεφύγουν από τον κόσμο των μαγισσών που απλώνεται γύρω τους και συνέχεια εγκλωβίζονται.

Βρε δήμαρχε της Καισαριανής, ξέρεις τι ημερομηνία έχουμε; Σε ποιο έτος έιμαστε; Πήρες χαμπάρι ότι το κόμμα σου υπάρχει μόνο στην Ελλάδα, με αυτά τα ποσοστά,  και στις μισές χώρες του πλανήτη έχει απαγορευτεί ως αντισυνταγματικό; Την ίδια ώρα που εσύ θα κράζεις τον ηγέτη των ΗΠΑ από το βαλκανικό σου ακρωτήρι, η Apple θα ανακοινώνει περισσότερα κέρδη από όλο το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος της χώρας. Την ίδια στιγμή, κάποιος επιστήμονας, στη Βοστώνη, θα ανακαλύπτει κάποια νέα μέθοδο θεραπείας, ένα πανεπιστήμιο στην Νέα Υόρκη θα δίνει υποτροφίες σε άριστους φοιτητές από την Αφρική και ταυτόχρονα, κάποιο δικαστήριο στη Μινεσότα θα προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα μιας εργαζόμενης.

Γιατί δεν έκανες το ίδιο με την εισβολή των Σοβιετικών στην Πράγα και τον δικό τους ιμπεριαλισμό, όταν μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, κατέλαβαν με το ζόρι ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη;

Σε κανένα μέρος του κόσμου, δεν κάνουν σήμερα πολιτική με μεθόδους που χρησιμοποιούσαν πριν 20 χρόνια. Ούτε και επιμένουν στην επανάληψη συνθημάτων και θέσεων που σχετικοποιούνται μέσα στο χρόνο, και χάνουν την σημασία τους.

Δυστυχώς, η φαντασίωση κάποιας «λαικής δημοκρατίας»- την οποία ποτέ κανείς δεν είδε από κοντά αλλά και δεν πίστεψε την κατάρρευσή της- συνεχίζει να διαπαιδαγωγεί και μεγάλο μέρος της επερχόμενης γενιάς των Ελλήνων.

Πάντως, από ό τι έμαθα, άνω κάτω έγινε το πρόγραμμα του Ομπάμα μετά την ανακήρυξή του ως ανεπιθύμητου από τον δήμο Καισαριανής. Δεν θα πάει στην πλατεία για τσίπουρα, όπως είχε προγραμματίσει...

Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτα στο liberal.gr

περισσοτερα...

Kαρέ καρέ η τραγωδία στην Μαρφίν από τον Ηλία Προβόπουλο

O φωτογράφος και φωτορεπόρτερ Ηλίας Προβόπουλος βρέθηκε από τις πρώτες στιγμές στην τραγωδία της Μαρφίν (5-5-2010) και δίνει στο blog του καρέ καρέ με φωτογραφίες και σχόλια, το χρονικό της δραματικής εξέλιξης
 
"Στο FB δεν κάνω ρεπορτάζ και δεν γράφω πράγματα όπως τα βλέπουν οι εφημερίδες και τα υπογράφουν οι διάφοροι συντάκτες που εργάζονται σε αυτές αλλά ότι τυχαίνει να βλέπω στην πόλη και στα ταξίδια μου, προσέχοντας πρώτα την αλήθεια ως προς τα γεγονότα και σχολιάζοντάς τα βεβαίως με ένα δικό μου, προσωπικό τρόπο….
 
Για τα προχθεσινά γεγονότα επί του προκειμένου, έχω δει και ζήσει μόνο όσα έγιναν στην οδό Σταδίου, πρώτα στον Ιανό και κατόπιν μπροστά στη φλεγόμενη τράπεζα. Ούτε μπροστά στη Βουλή πήγα, ούτε στα Προπύλαια καν είδα τι γίνονταν, ούτε στα Εξάρχεια και άρα δεν μπορώ να γράψω τίποτα γι’ αυτά. Επί πλέον, όπως και χθες, πάντα φωτογραφίζω μόνο πράγματα που με ενδιαφέρουν σαν πρώτη ύλη για μια σειρά κειμένων τώρα ή κάποια άλλη στιγμή και σπάνια οι φωτογραφίες αυτές βρίσκονται και σε σελίδες εφημερίδων. Θα έλεγα λοιπόν πως κατά κάποιο τρόπο –αν αυτό μπορεί να γίνει στο δίκτυο- είναι αποκλειστικές.


Τα γράφω αυτά γιατί προκλήθηκα από κάποιους διαλόγους στο Facebook πάνω σε μια φωτογραφία σχετικά με τους εγκλωβισμένους στο μπαλκόνι της φλεγόμενης τράπεζας και την εντύπωση πως κανένας δεν έδειξε ενδιαφέρον γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Για να φανεί λοιπόν πως αυτό είναι μεγάλο ψέμα καθώς και για να συμβάλλω σε μια πιο σωστή πληροφόρηση σχετικά με όσα έγιναν εκεί πέρα το μεσημέρι της 5ης Μαίου 2010 δημοσιεύω καρέ – καρέ που λένε και οι φωτογράφοι κάποιες φωτογραφίες με την σειρά όπως αυτές καταγράφηκαν στο ψηφιακό ρολόι της μηχανής μου. 

Θα μπορούσα να τις συνοδέψω με ένα σωρό λέξεις αλλά περιορίζομαι σε μικρές επεξηγηματικές λεζάντες υπακούοντας αυτή τη φορά στην άποψη, πως μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις. Τούτο βοηθάει επίσης και όσους βαριούνται να διαβάσουν μεγάλα κείμενα ή απλά δεν ξέρουν να διαβάζουν, μεταφορικά και πραγματικά... "

Όλες οι φωτογραφίες και τα σχόλια στο http://actimon.blogspot.gr/2010/05/13.html  του Ηλία Προβόπουλου

περισσοτερα...

3 στους 10 άντρες κακοποιούνται σωματικά από τις γυναίκες στη Ελλάδα

Τρεις στους δέκα άντρες κακοποιούνται σωματικά από τη γυναίκα στην Ελλάδα της κρίσης, ενώ επτά στους δέκα πέφτουν θύματα ψυχολογικής βίας, σύμφωνα με ευρωπαϊκή μελέτη, όπως αναφέρει η συμβουλευτική ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Φρόσω Φωτεινάκη, στο «Πρακτορείο FM».

Η κ. Φωτεινάκη από το κλινικό της έργο την τελευταία εξαετία, διαπιστώνει περισσότερο μορφές ψυχολογικής ή οικονομικής βίας, γιατί όπως λέει, σπάνια ένα ζευγάρι φέρνει στο γραφείο το θέμα της σωματικής βίας και δυστυχώς είναι κάτι που συνήθως καλύπτεται πίσω από κλειστές πόρτες.

Ως προς την οικονομική βία εντοπίζει περισσότερα κρούσματα από τον άνδρα προς τη γυναίκα, όπου ο σύντροφος απαιτεί τον απόλυτο έλεγχο, των εσόδων και των εξόδων της γυναίκας, κάνοντάς την να χάνει κάθε αυτονομία.

«Αυτό που βλέπουμε για τον άνδρα που περισσότερο έχει γαλουχηθεί με τον κοινωνικό ρόλο του κουβαλητή, είναι ότι το να χάνει αυτό το ρόλο, φέρνει επιθετικότητα. Για να εξισορροπήσει δηλαδή αυτό το έλλειμμα που αποκτά ψυχολογικά, επιτίθεται στη γυναίκα και προσπαθεί να τη μειώσει», αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Φωτεινάκη.

ΠΗΓΗ iefimerida.gr

περισσοτερα...

Μεταναστευτικό ώρα μηδέν. Του Μάριου Μπρούσκου Στυλιανόπουλου

Μέσα στον κυκεώνα των άλυτων προβλημάτων που συσσωρεύτηκαν τους τελευταίους μήνες, η χώρα μας καλείται να αντιμετωπίσει το φλέγον ζήτημα της μεταναστεύσεως. Φυσικά, το ζήτημα αυτό διογκώθηκε εξαιτίας των χείριστων κυβερνητικών χειρισμών και της ελλείψεως οργανώσεως. Όμως, το πλέον ανησυχητικό είναι ότι ο κόσμος δεν έχει αντιληφθεί το τι πραγματικά συμβαίνει, είτε γιατί παρασύρεται από τις φευγαλέες εξάρσεις ανθρωπισμού είτε γιατί εξετάζει μονόπλευρα το όλο πρόβλημα.

Τον τελευταίο χρόνο η χώρα μας έχει δεχθεί περισσότερους από 500000 παράτυπους μετανάστες και πρόσφυγες. Είναι άξια μνείας η προσπάθεια που καταβάλλεται προκειμένου να εξυπηρετηθεί όλος αυτός ο όγκος των ανθρώπων και όσοι εμπλέκονται σε αυτή αξίζουν εύσημα. Αποδεικνύουν ότι μέτρο όλων είναι ο άνθρωπος. Όμως, το πρόβλημα δεν θα πρέπει να περιοριστεί στη σφαίρα κάποιας ανθρωπιστικής κρίσεως. Κάτι τέτοιο θα συνιστούσε ολέθριο σφάλμα. Το ζήτημα της εποικίσεως της Ελλάδος και της Ευρώπης από μετανάστες και πρόσφυγες, οι οποίοι στην συντριπτική πλειοψηφία τους είναι μουσουλμάνοι, έχει πολιτικό και οικονομικό χαρακτήρα και συνδέεται αρρήκτως με την πρόθεση αλλοιώσεως ολόκληρης της πληθυσμιακής και συνεπαγωγικώς πολιτισμικής φυσιογνωμίας της Ευρώπης. Αυτό είναι συνέπεια δύο σταθερών.

Πρώτη και αδιαμφισβήτητη σταθερά είναι ότι ο ισλαμισμός συνιστά μια φονταμενταλιστική βιοθεωρία επεκτατισμού. Δεύτερη σταθερά είναι ότι η μεγαλύτερη διακίνηση μεταναστών και προσφύγων είναι ελεγχόμενη. Σε αυτήν εμπλέκονται κυβερνήσεις και γιγαντιαία οικονομικά συμφέροντα. Έτσι, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες, χωρίς να το γνωρίζουν, μετατρέπονται σε όπλα - ανθρώπους, οι οποίοι μακροπρόθεσμα θα διαδραματίσουν καίριο ρόλο σε μια νέα μορφή πολέμου, που δεν είναι άλλη από εκείνη του εκτοπισμού. Ο εκτοπισμός αυτός θα επέλθει μοιραία λόγω συγκρουσιακών συνθηκών κατά τη διαδικασία της αφομοιώσεως, η οποία δεν θα είναι δυνατό να συμβεί λόγω του αβυσσαλέου χάσματος μεταξύ της δυτικής και εκείνης της ανατολικής κουλτούρας που παραμένει αλυσοδεμένη στο άρμα της ισλαμικής διαστροφής. Δεδομένου ότι ο τρόπος ζωής και δράσεως πολλών μουσουλμάνων υπαγορεύεται από τις επιταγές της πίστεως, θα επέλθει κλιμάκωση των κοινωνικών κλυδωνισμών και τάση απεμπολήσεως όλων των κατακτήσεων του δυτικού τρόπου ζωής.

Η Ελλάδα, η οποία βρίσκεται στο χείλος της οικονομικής καταστροφής, βάλλεται από την τεράστια υπογεννητικότητα και έχει αποτύχει να ελέγξει τα σύνορά της, θα βιώσει πρωτόγνωρες συνθήκες. Ειδικότερα, ουδείς γνωρίζει την ταυτότητα όλων αυτών των ανθρώπων με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται ένας ασύμμετρος κίνδυνος, όπως είναι η τρομοκρατία. Δεν θα πρέπει να λησμονούμε ότι δύο τζιχαντιστές του αιματοκυλίσματος στο Παρίσι διήλθαν από τη χώρα μας. Ακόμη, η πιθανότητα να αποπεμφθεί η χώρα μας από τη ζώνη Σένγκεν θα έχει ως αποτέλεσμα την απομόνωση όλων των χωρικών της μονάδων και τη μετατροπή των Ελλήνων σε πολίτες "δευτέρας" διαλογής. Οι μετανάστες που θα εγκλωβιστούν στη χώρα μας θα επιφέρουν τεράστια οικονομική ζημία και θα δημιουργήσουν υποκατάσταση του εργατικού δυναμικού. Η έλλειψη εξειδικεύσεως από την οποία χαρακτηρίζονται θα έχει ως αποτέλεσμα την κατακρήμνιση των ημερομισθίων για τους Έλληνες εργαζόμενους. Ως εκ τούτου, θα αυξηθεί η ανεργία των Ελλήνων, οι οποίοι θα αντιμετωπίσουν ανυπέρβλητους σκοπέλους στην αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό. Το βιοτικό επίπεδο των Ελλήνων θα χειροτερεύσει και λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι η κυβέρνηση έχει καταστρέψει κάθε επενδυτική πρωτοβουλία, η Ελλάδα θα γίνει ένα απέραντο στρατόπεδο μεταναστών και προσφύγων, οι οποίοι θα συντηρούνται, έως ότου διεκδικήσουν θέσεις εργασίας, από το υστέρημα του ελληνικού λαού. Λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι οι πτωχοί μετανάστες τείνουν να αναπαράγονται περισσότερο προκειμένου να διασφαλίσουν την επιβίωσή τους σε μια ξένη χώρα και να αυξήσουν το μέσο οικογενειακό εισόδημα και ότι οι Έλληνες παρουσιάζουν υψηλό βαθμό υπογεννητικότητας, είναι αναπόφευκτη η πληθυσμιακή αλλοίωση. Όμως, η πληθυσμιακή αλλοίωση θα επιφέρει αλλοίωση της ιστορικής και πολιτισμικής φυσιογνωμίας της Ελλάδος. Η χώρα μας δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια.

Όλη αυτή η κατάσταση, η οποία θα κλιμακώνεται και δεν πρόκειται να εκτονωθεί αναιμωτί, αποτελεί την εμβληματική νίκη της αριστερής ηγεμονίας στην Ελλάδα. Μετανάστες και πρόσφυγες θα αποτελέσουν τα εργαλεία με τα οποία οι αριστεροί θα υλοποιήσουν τον διακαή πόθο της ταξικής πάλης, την υπονόμευση της αστικής τάξεως και την διασάλευση της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Είναι δε εντυπωσιακό το πως ευνοήθηκαν από τις διεθνείς συγκυρίες και ο τρόπος με τον οποίο χειρίζονται την αθρόα προσέλευση παράτυπων μεταναστών και προσφύγων χρήζει συγχαρητήριων, τουλάχιστον για τις δικές τους βλέψεις.

Ο αντίλογος θα μπορούσε να είναι ισχυρός. Και αυτό διότι η ανθρώπινη ζωή συνιστά την υπέρτατη αξία και δεν μπορεί να υπόκειται σε διασυνοριακές διακρίσεις και στερεότυπα. Αυτό πράγματι ισχύει, ωστόσο η χώρα μας δεν την χωρική έκταση και την οικονομική ευρωστία για να επωμιστεί ένα πρόβλημα που πρέπει να διαχειριστεί η παγκόσμια κοινότητα. Επομένως, η παγίδευση της εκφοράς αντίθετης γνώμης σε ανθρωπιστικά και ενοχικά διλήμματα υποδηλώνει πολιτική σκοπιμότητα. Άλλωστε, τα ανοιχτά σύνορα και οι δηλώσεις της Τασίας για τους μετανάστες που λιάζονται και εξαφανίζονται, έχουν ως συνέπεια κάθε βδομάδα να πνίγονται παιδιά στα παγωμένα νερά του Αιγαίου. Αν η χώρα μας είχε εφαρμόσει μια ήπια πολιτική μεταναστευτικών αντικινήτρων, βεβαιότατα θα είχαν αποφευχθεί πολλοί θάνατοι.

Κλείνοντας, θα πρέπει να παραδειγματιστούμε από τη διαχείριση του μεταναστευτικού από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, πολλές εκ των οποίων είναι δεκαετίες πιο προηγμένες σε σχέση με τη δική μας.

περισσοτερα...

Εμποδίζουν την ανάπτυξη, ελπίζουν στον παρασιτισμό.Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Προσέξτε μερικά δείγματα αντίστασης του παρασιτικού πολιτικού συστήματος: ο  (ΥΠΟΜΕΔΙ) Χρ. Σπίρτζης τοποθετεί νέα διοίκηση στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ, εγείρει εμπόδια στην πώληση του οργανισμού και καθυστερεί σκόπιμα την  ιδιωτικοποίηση του «Ελ. Βενιζέλος». Άλλωστε, είναι γνωστές οι δημόσιες δηλώσεις του περί θλίψεως και δακρύων, όταν αποχωρίζεται κάθε «δημόσιο αγαθό».

Άλλη χαρακτηριστική περίπτωση είναι ο υπουργός Ναυτιλίας Δρίτσας ο οποίος εκπλήσσει τους πάντες, με την προκλητική του επιμονή για τo deal του ΟΛΠ με την COSCO. Η συμφωνία έχει ολοκληρωθεί και αυτός  προσποιείται ότι το αγνοεί! Σε σημείο που κάποιοι φίλοι του άρχισαν να ανησυχούν για την πνευματική του διαύγεια και την ψυχική του υγεία...

Αλλά και οι περισσότεροι από τους υπουργούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αντιστέκονται. Οι συνδικαλιστές κάνουν επίσης το ίδιο. Ανώτεροι και ανώτατοι κρατικοί υπάλληλοι ενισχύουν την γραφειοκρατία και τον συγκεντρωτισμό, σε πολεοδομίες, σε εφορίες, σε φορείς του Δημοσίου, σε αδειοδοτήσεις επιχειρήσεων και στην εξυπηρέτηση της ιδιωτικής οικονομίας. Και στα πανεπιστήμια και στα σχολεία και στα δημαρχεία, παντού όπου χρειάζεται  μια ώθηση προόδου και μια ανάταση θα βρεθεί κάποιος φοβισμένος που διαθέτει λίγη εξουσία για να ανατρέψει τα πάντα.

Η παρασιτική Ελλάδα συνεχίζει να αντιστέκεται γιατί ακολουθεί το ένστικτο της επιβίωσης. Αν εγκαταλείψει την προσπάθεια, θα είναι σαν να παραδίδει τα όπλα και να αυτοκτονεί. Αυτό δεν μπορούμε να κατανοήσουμε από το 2009, ως τώρα. Τους ζητάμε να αλλάξουν ή να παραδώσουν την εξουσία σε άλλους. Και δεν μας περνάει από το μυαλό ότι αυτό θα σήμαινε για πολλούς την αυτοαναίρεση της ίδιας τους της οντότητας και ίσως και τη φυσική τους εξόντωσης.

Όσον αφορά το αναβαπτισμένο  υβρίδιο του «πασοκοσυριζαίου» έχει έναν λόγο παραπάνω να μην επιθυμεί την ανάπτυξη. Γιατί ανάπτυξη σημαίνει διαφάνεια, ανταγωνισμός, αξιοκρατία, ελεύθερη αγορά, επενδύσεις, δουλειές, μείωση της ανεργίας, επιτεύγματα, ευημερία και κυρίως μείωση του κράτους. Άρα λοιπόν, ποια  μπορεί να είναι η θέση  του σε έναν τέτοιο κόσμο;  Μοιάζει τουλάχιστον κωμική η αναζήτηση ρόλων σε μια καθαρή χώρα, όπου οι πολίτες θα έχουν ένα σταθερό φορολογικό σύστημα, σε μια κοινωνία  που  θα υπάρχει κτηματολόγιο, που δεν θα χρειάζονται έγγραφα του δημοσίου, που θα αξιολογούνται τα συστήματα εκπαίδευσης, που θα ιδρύουν την εταιρία σε λίγες ώρες, που δεν θα φοβούνται να επενδύσουν τα χρήματα τους, θα απεχθάνονται τον λαϊκισμό  και  δεν θα τρέμουν την ώρα που θα τους τη φέρει πισώπλατα το ίδιο το κράτος.

Γι αυτούς τους λόγους και για άλλους πολλούς, μην περιμένετε να συμβεί κάτι  διαφορετικό από αυτό που φαντάζεστε. Αν δεν ανατραπούν τα πάντα –πράγμα δύσκολο γιατί είναι πάντα περισσότεροι!- η Ελλάδα δεν αλλάζει κι ούτε ανάπτυξη έρχεται.

Ο παρασιτισμός διατηρήθηκε αιώνες σ΄αυτόν τον τόπο, με την ανοχή ντόπιων και ξένων «εθνοφρουρών». Τρέφει γενιές και γενιές και τώρα τους Συριζαίους. Σ αυτό ακριβώς ελπίζουν και  πάλι, όπως και οι προηγούμενοι. Να τα βρουν με τους ξένους  και να συνεχίσουν αυτό που έκαναν πάντα. Γι αυτό περιμένουν τον χρόνο να δουλέψει για χάρη τους και δεν σχεδιάζουν τίποτα κανονικό και υγιές. Θα τα καταφέρουν; Δεν αποκλείεται και, κατά τη γνώμη μου, είναι και το πιο πιθανό. Έτσι γινόταν από παλιά. Γιατί όχι και τώρα...

Δημοσιεύτηκε πρώτα στο liberal.gr

περισσοτερα...

Αυτά θα είναι τα νέα γραφεία της ΝΔ στο Μοσχάτο

Σύμφωνα με δημοσίευμα των “Παραπολιτικών”, το ποσό που θα καταβάλλει μηνιαίως η ΝΔ είναι περί τα 10.000 ευρώ, από 95.000 ευρώ που πληρώνει σήμερα για τα γραφεία της Λεωφόρου Συγγρού.

Η επιφάνεια του τριώροφου κτιρίου φθάνει τα 2.500 τετραγωνικά μέτρα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, Στο ισόγειο θα δημιουργηθούν ένας μεγάλος χώρος υποδοχής, ο χώρος που θα πραγματοποιεί το briefing ο εκπρόσωπος του κόμματος Γ. Κουμουτσάκος, ένας χώρος για τις on camera δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και η αίθουσα συνεδριάσεων της Πολιτικής Επιτροπής. 

Στον πρώτο και τον δεύτερο όροφο θα βρίσκονται τα γραφεία όλων των υπηρεσιών του κόμματος, αλλά και των τομεαρχών και συντονιστών, ενώ στον τρίτο όροφο θα είναι το γραφείο του προέδρου. 

Το κτίριο διαθέτει δύο υπόγεια ένα εκ των οποίων θα χρησιμοποιηθεί ως πάρκινγκ.

πηγη  iefimerida.gr

 

περισσοτερα...

Τι θα συμβεί στα κανάλια με το Netflix; Toυ Κώστα Γιαννακίδη

Ενα παλιό δημοσιογραφικό αστείο έχει να κάνει με τον τίτλο που δημοσιεύτηκε τη δεκαετία του ’50 σε μικρή βρετανική εφημερίδα: «Ομίχλη στο κανάλι, αποκλείστηκε η Ευρώπη». Βέβαια για τους περισσότερους βρετανούς αναγνώστες της εποχής, ο τίτλος απλώς απέδιδε τη ματιά τους προς τον κόσμο. Συμβαίνει και εδώ, όταν παίζουμε ρεπορτάζ με όσα μεταδίδουν τα ξένα μέσα για τη μιζέρια μας. Και επαναλήφθηκε απολαυστικά με τους τίτλους για το Netflix που ήρθε στην Ελλάδα. Η αλήθεια είναι ότι η πλατφόρμα ανακοίνωσε την επέκταση της σε 130 χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Εκεί είναι και η πραγματική είδηση: η τηλεοπτική βιομηχανία του πλανήτη δεν είναι πλέον ίδια. Αυτό θα μπορούσε να έχει γοητευτικό ενδιαφέρον για τα δίκτυα. Εχει, αλλά όχι για όλα. Μακροπρόθεσμα, για τα κανάλια των μικρών αγορών, η επέκταση του Netflix είναι μία κακή είδηση που δεν θα έβαζαν ποτέ στα δελτία τους.

Ξέρουμε όλοι τι είναι το Netflix, έτσι δεν είναι; Εντάξει, το ξαναλέω στα γρήγορα. Το Neflix είναι μία διαδικτυακή πλατφόρμα η οποία παρέχει πρόσβαση σε χιλιάδες ταινίες και show, κατά βάση αγγλόφωνα. Με δώδεκα ευρώ τον μήνα μπορείς να παρακολουθήσεις πρόγραμμα από τέσσερις συσκευές και, φυσικά, σχεδόν από όλες τις smart τηλεοράσεις που έχουν σύνδεση με το wifi δίκτυο του σπιτιού. Κοινώς βλέπεις μία σειρά από το σπίτι και συνεχίζεις από το γραφείο σου – μάλιστα το σύστημα θυμάται και σε ποιο σημείο την άφησες στην τελευταία προβολή. Επίσης από το προφίλ σου φτιάχνεις λίστες με πρόγραμμα και ξέρεις τι και πότε θα δεις. Και το πρόγραμμα είναι πρώτης διαλογής με εξαίρεση ορισμένες σειρές που, προς το παρόν, έχουν αγοραστεί αποκλειστικά από τηλεοπτικά δίκτυα. Για παράδειγμα, από την Ελλάδα δεν θα είναι προσβάσιμο το «House of Cards». Στο περιβάλλον μου ξέρω ήδη πέντε ανθρώπους που έκαναν συνδρομή. Θα γίνουν περισσότεροι. Λογικά κάποια στιγμή θα κάνω και εγώ. Ομως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το κέντρο του σπιτιού

Το 1997 είχα επισκεφθεί, μαζί με μία ομάδα δημοσιογράφων, τις εγκαταστάσεις της Microsoft στο Σιατλ. Κάπου εκεί είχαν στήσει ένα πειραματικό οικιακό περιβάλλον, προσπαθώντας να φανταστούν το σπίτι του μέλλοντος. Το κέντρο του σπιτιού ήταν η τηλερόραση. Από την οθόνη της περνούσαν τα πάντα. Η επικοινωνία, η ψυχαγωγία, η καθημερινότητα του σπιτιού. Λίγα χρόνια μετά λέγαμε ότι η Microsoft έκανε λάθος. Η τηλεόραση, ως συσκευή και περιεχόμενο, έχανε τη μάχη από τον υπολογιστή. Σωστό και λάθος μαζί. Η τηλεόραση ενσωματώνει λειτουργίες του υπολογιστή, συνεργάζεται με άλλες συσκευές, είναι κομμάτι του ψηφιακού μας περιβάλλοντος. Σήμερα, ας πούμε, μπορώ στην οθόνη της τηλεόρασης μου να δω βίντεο από το youtube ή να παρακολουθήσω έναν ποδοσφαιρικό αγώνα βλέποντας, παράλληλα, τα σχόλια στο twitter -μέχρι πρόσφατα ήθελα δύο συσκευές για να το κάνω αυτό. Είμαι συνδρομητής σε μία δορυφορική πλατφόρμα, βλέπω, βέβαια, τα επίγεια δίκτυα και κάνω ζάπινγκ επειδή δύσκολα θα βρω κάτι που θα πάρει το δάχτυλο από το τηλεχειριστήριο. Δίπλα μου είναι ο υπολογιστής που μου βάζει τον πειρασμό του παράνομου και ανήθικου downloading. Είμαι, ακόμα, πελάτης videoclub. Συμπαθώ τον ιδιοκτήτη. Ξέρω ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα τον κλείσει το Netflix. Το θέμα είναι μην αρχίσει να κλείνει και κανάλια. Πιθανότατα θα το κάνει, στο μέλλον.

Ναι, αλλά η γιαγιά βλέπει το «Μπρούσκο»…

Σύμφωνοι, αλλά η γιαγιά δεν διαμορφώνει την αγορά. Το τηλεοπτικό κοινό σταδιακά γίνεται παγκόσμιο. Ξέρω ελάχιστους ανθρώπους που παρακολουθούν ελληνικές σειρές. Ακούω, όμως, συνέχεια για αμερικανικές. Οι νέες γενιές μεταχειρίζονται τα αγγλικά σαν μητρική γλώσσα και το δίκτυο δημιουργεί πλανητικές τάσεις. Ασφαλώς και θα υπάρχει κοινό για το «Μπρούσκο». Φυσικά και θα υπάρχει ανάγκη για θεματολογία τοπικού ενδιαφέροντος. Ομως σε αυτό που λέμε «δυναμικό κοινό», η δυνατότητα εξατομίκευσης θα είναι πάντα πιο ελκυστική.

Και τι θα γίνει αν τα μεγάλα δίκτυα στραφούν κατά του Netflix;

Δεν είναι απλό. Διότι το Netflix ψωνίζει απευθείας από τον παραγωγό. Και πιθανότατα, από ένα σημείο και μετά, ο παραγωγός ίσως αδιαφορεί για το τηλεοπτικό κανάλι – ήδη συμβαίνει αυτό στις ΗΠΑ. Εκτός των άλλων, με την ανάλυση δεδομένων από εκατομμύρια χρήστες, το Netflix, γνωρίζει τι ακριβώς θέλει ο θεατής. Ηδη τα μεγάλα στούντιο στις ΗΠΑ λαμβάνουν υπόψη τις διαφορετικές οθόνες από τις οποίες μπορεί κάποιος να βλέπει το περιεχόμενο τους. Δηλαδή η σκηνή πρέπει να παίζει καλά και στη μεγάλη οθόνη και στο τηλέφωνο. Μακροπρόθεσμα το Netflix θα έχει την τάση να κυριαρχήσει στη ψυχαγωγία και στην ενημέρωση σε πλανητικό επίπεδο. Λογικά θα ακολουθήσουν και άλλες πλατφόρμες, η Amazon είναι ήδη έτοιμη. Και αυτό δεν θα είναι απλό…

Και, εντάξει, τα μεγάλα δίκτυα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν παραγωγές και να κρατήσουν το κοινό τους. Τα μικρά δίκτυα σε μικρές χώρες, θα δυσκολευτούν περισσότερο. Μεγάλα αθλητικά γεγονότα, live shows και γεγονότα τοπικής εμβέλειας θα αποτελούν σωσίβιο. Ομως για πόσο; Να, ας δούμε, τα ελληνικά κανάλια. Θα σταθούν είτε κάποια μικρά εξειδεικευμένα, είτε τα μεγαλύτερα που θα αναπτύξουν καλό και ενδιαφέρον περιεχόμενο, ικανό να προσελκύσει τηλεθεατές ή να πωληθεί στο Netflix. Προς το παρόν, το περιεχόμενο που προσφέρουν δεν έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και στις νέες συνήθειες του κοινού. Είναι και η κρίση βλέπετε…

Πόσο αξίζει μία τηλεοπτική άδεια σε αυτό το περιβάλλον;

Αξίζει λιγότερα, όπως άλλωστε αξίζουν, ως επιχειρηματικά assets, τα τηλεοπτικά κανάλια. Γιατί, ας πούμε, ένας επιχειρηματίας να δώσει μερικά εκατομμύρια επενδύοντας στην τηλεόραση, όταν μπορεί να τα αξιοποιήσει στην ανάπτυξη περιεχομένου που θα διοχετεύσει μέσω streaming ή δορυφορικής εκπομπής; Εντάξει, στην Ελλάδα θα τα δώσει και για άλλους λόγους, ας πούμε για το δελτίο ειδήσεων. Ομως σε βάθος χρόνου, θα στάζει λάδι σε ένα καντήλι με ασθενικό φως.

πηγη protagon.gr

περισσοτερα...

Κυριάκο μην κάνεις πίσω! Toυ Θανάση Μαυρίδη

Μία νέα σελίδα γύρισε για την χώρα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο όγδοος εκλεγμένος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Κέρδισε τις εκλογές επειδή υποσχέθηκε μία πρόταση εξουσίας. Η νίκη του Κυριάκου είναι μία καλή είδηση που ανατρέπει το πολιτικό σκηνικό. Αρκεί ο Κυριάκος να μην συμβιβαστεί, να μην κάνει πίσω!

Η προσωπική μου αίσθηση είναι ότι ο Κυριάκος δεν πρόκειται να υποχωρήσει ούτε έναν πόντο και ότι θα είναι η μεγάλη έκπληξη της νέας μεταπολίτευσης. Είναι ο άνθρωπος που μπορεί να κάνει την  διαφορά, επειδή μπορεί να κάνει την επανάσταση του αυτονόητου.

Η Ελλάδα είναι μία χώρα όπου κυβερνούν οι βαρονίες. Οι βαρόνοι δεν είναι μόνο φαινόμενο της Νέας Δημοκρατίας, είναι κάτι που παρατηρείται σε μία ολόκληρη χώρα. Στην πολιτική, την οικονομική ζωή, στην οργάνωση του δημόσιου τομέα. Η Ελλάδα δεν είναι μία κανονική δυτική χώρα, επειδή στερείται θεσμών. Τις βαρονίες, λοιπόν, μπορεί να τις διαλύσει μόνο ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά το πώς λειτουργεί το σύστημα και ο οποίος είναι αποφασισμένος να κάνει τις τομές που απαιτούνται.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης  μπορεί να κάνει τις ρήξεις που δεν τόλμησε να κάνει άλλος πρωθυπουργός στην χώρα. Επειδή δεν τον νοιάζει το πολιτικό κόστος κι επειδή είναι αποφασισμένος να αφήσει έργο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο άνθρωπος που μπορεί να βάλει κανόνες στο παιγνίδι. Κι αυτό είναι που μισεί η διαπλοκή: Τους κανόνες!

Για όλα αυτά υπάρχει, βέβαια, μία βασική προϋπόθεση: Να μην κάνει πίσω, να μην φοβηθεί, να μην τρομάξει από τις «αγριάδες» των συμμοριών που νέμονται τον πλούτο της χώρας. Να τολμήσει να ξαναφτιάξει την Νέα Δημοκρατία και να στείλει στα σπίτια τους εκείνους που έχουν επιλέξει να εκπροσωπούν στην Βουλή τους ολιγάρχες και όχι τους πολίτες που τους εξέλεξαν.

Να διαλύσει τις ομάδες «επιρροής» ή «συμφερόντων» που λειτουργούν στο κόμμα και στην Βουλή. Να τολμήσει να φτιάξει ένα σύγχρονο δημοκρατικό κόμμα. Επειδή αν δεν μπορεί να οικοδομήσει τον οίκο του, πολύ δύσκολα θα μπορέσει να πείσει τον λαό ότι πραγματικά διαθέτει  μια νέα και αξιόπιστη πρόταση για την χώρα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να στείλει νωρίς – νωρίς το μήνυμα στους ολιγάρχες: Ίδιοι κανόνες για όλους και σεβασμός μόνο σε εκείνους που θα βάλουν τα δικά τους χρήματα για να βγει η χώρα από την κρίση.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να κάνει την μεγάλη διαφορά. Επειδή ακριβώς δεν τους έχει ανάγκη. Μπορεί να οδηγήσει την χώρα σε ασφαλές λιμάνι. Αρκεί να συνεχίσει όπως ξεκίνησε την προεκλογική του μάχη στην Νέα Δημοκρατία: Δίχως συμβιβασμούς. Έτσι κέρδισε. Μόνο έτσι μπορεί να συνεχίσει.

Θανάσης Μαυρίδης

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

liberal.gr

περισσοτερα...

Ο πονηρός Κατρούγκαλος και τα «δυτικά μαθηματικά».Του Αριστοτέλη Αϊβαλιώτη

Στον (δήθεν) «εθνικό διάλογο για την Παιδεία» ήλθε στο φως μία ρηξικέλευθη πρόταση, σύμφωνα με την οποία πρέπει να απαλλαγούμε από τον βραχνά των «δυτικών μαθηματικών», με τα οποία «δυναστεύονται οι λαοί».

Είναι πιθανώς μία πρόταση περιθωριακή, αλλά συνάμα είναι και επίκαιρη, καθώς ήλθε το πλήρωμα του χρόνου και πρέπει εντός του Ιανουαρίου να συμφωνήσουμε με την τρόικα τις προσαρμογές στο ασφαλιστικό, προκειμένου να υλοποιηθεί η συμφωνία του Αυγούστου που προβλέπει εξοικονόμηση 1,8 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με τα «δυτικά μαθηματικά», αυτά με τις συνήθεις μαθηματικές πράξεις, η εξοικονόμηση σημαίνει μειώσεις των συντάξεων. Το ζήτημα που υποτίθεται πρέπει να συζητηθεί είναι το ποιες κατηγορίες συντάξεων θα υποστούν τις μειώσεις, πώς θα γίνει αυτό με τον μεγαλύτερο βαθμό δικαιοσύνης και μετριοπάθειας αλλά και λογικής.

Γιατί είναι φανερό, σύμφωνα πάντα με τα «δυτικά μαθηματικά», ότι μία χώρα με 3 εκατομμύρια συνταξιούχους και 2,2 εκατομμύρια εργαζομένους, από τα οποία οι 700.000 είναι δημόσιοι υπάλληλοι, ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν και άλλα 5 εκατομμύρια ανενεργοί οικονομικά πολίτες, ε, αυτή η χώρα έχει σοβαρό πρόβλημα υπάρξεως. Ακόμα και αν δεν πληρώνει καθόλου συντάξεις.

Αλλά είπαμε, πρέπει να απεμπλακούμε από τα «δυτικά μαθηματικά», αλλά και από την εμμονή στις στατιστικές, οι οποίες επιμένουν να μας κουνούν το δάχτυλο ότι δεν μπορούμε, υποτίθεται, να ξοδεύουμε το 16% του ΑΕΠ μας σε συντάξεις τη στιγμή που ο μέσος όρος των ανεπτυγμένων χωρών του ΟΟΣΑ είναι 10%, και να θέλουμε ταυτόχρονα και ανάπτυξη.

«Πώς δεν γίνεται;», μας λέει ο πονηρός Κατρούγκαλος. Γίνεται, αν τετραγωνίσουμε τον κύκλο, γίνεται, αν ανακαλύψουμε το αεικίνητο, γίνεται, αν απεμπλακούμε από την καταδυνάστευση των «δυτικών οικονομικών». Όχι, δεν θα μπούμε σε συζήτηση για μείωση συντάξεων, αφού μετά θα ακολουθήσουν άχαρες συζητήσεις επί των λεπτομερειών του «ποιος θα πληρώσει την νύφη» και θα υπάρχουν διάφοροι κουραστικοί κακεντρεχείς τύποι που θα μας θυμίζουν ότι το κράτος δίνει επιχορηγήσεις άνισες στους ασφαλισμένους, με εκείνους του ΙΚΑ (την πλειοψηφία) να επιδοτούνται με 1.860 ευρώ ετησίως έκαστος από τους φόρους μας, ενώ εκείνοι της ΔΕΗ (λίγες χιλιάδες) να επιδοτούνται με 15.500 χιλιάδες. Κουραστικοί τύποι αυτοί που τα λένε αυτά, αφού ξεχνούν ότι δεν είμαστε ίσα και όμοια.

Αντί για μείωση συντάξεων, θα ανακαλύψουμε νέους φόρους για να προσφέρουμε ζεστασιά και θαλπωρή, αλλά και κοινωνική ευαισθησία, στην κοινή γνώμη, που έτσι και αλλιώς δεν έχει σε καμία υπόληψη τα «δυτικά μαθηματικά». Ή τα μαθηματικά γενικώς, όπως δείχνει και το συντριπτικό «Όχι» του δημοψηφίσματος. Τι θα πει «οι νέοι φόροι είναι αντιαναπτυξιακό μέτρο»; Τρέχα γύρευε. Η εξήγηση είναι τόσο δυσνόητη όση και η συζήτηση για την καμπύλη Laffer.

Άσε που στο τέλος, ακόμα και αν μας επιβάλλουν μειώσεις «οι ξένοι», θα έχουμε να περηφανευόμαστε ότι εμείς τουλάχιστον το παλέψαμε. Και θα νίψουμε τας χείρας μας.

Έτσι πορεύεται η χώρα μας, από διαπραγμάτευση σε διαπραγμάτευση, προσπαθώντας να αποφύγει να κάνει αυτά που χρειάζεται στην ώρα τους, με αποτέλεσμα να κάνει διπλά και τριπλά χειρότερα αργότερα, όταν οι πληγές έχουν πια πάθει γάγγραινα.

Ένα απρόθυμο μουλάρι η κοινωνία μας, που κλωτσάει με μανία όποιον το πιέζει να προχωρήσει.

Είναι ενδιαφέρουσα αυτή η προσπάθεια να αποτινάξουμε την τυραννία των «δυτικών μαθηματικών». Δεν ξέρουμε ακόμη με τι θα τα αντικαταστήσουμε, αλλά δεν πειράζει. Πρώτα γκρεμίζει κανείς και μετά χτίζει…

Αν θα αλλάξει κάτι; Θα αλλάξει ασφαλώς, η πραγματικότητα θα επιβληθεί με τον σιδερένιο νόμο της ανάγκης. Όχι εθελοντικά, αφού και μόνο οι αριθμοί στην αρχή του κειμένου δείχνουν που είναι η πλειοψηφία και η λαϊκή βούληση. Μέχρι τότε οι χειριστές της κοινής γνώμης, όπως ο πονηρός Κατρούγκαλος, θα παίζουν θέατρο και θα κάνουν δημόσιες σχέσεις.

Η επικοινωνία πάνω από όλα…

liberal.gr

περισσοτερα...
arriton2
© 2013, arriton.gr