Menu

 

logoidea

Ψύλλοι, κράτος και λοιπά παράσιτα.

 Tου Ευθύμη Μαραμή.
 
Το κράτος με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο αποδεικνύει πως η καταπολέμηση της σπατάλης του θα επιτευχθεί (κατά την άποψη και πρακτική του) με την αύξηση της φορολογίας. Την στιγμή που το Ελληνικό κράτος κατατάσσεται σε αξιολογήσεις ως ανάλογο κρατών τύπου Ζιμπάμπουε, μπορούμε να διαπιστώσουμε πως, ως οργανισμός, το Ελληνικό κράτος αποτελεί ένα χείριστο παράσιτο ως προς τον ξενιστή της Ελληνικής κοινωνίας. Οι παρασιτικοί οργανισμοί δεν διαθέτουν την αντίληψη εκείνη η οποία είναι προαπαιτούμενη ώστε να γίνει κατανοητό πως ο ξενιστής θα αποβιώσει και μαζί του μοιραία θα αποδημήσει εις κύριον και το παράσιτο το ίδιο. 
 
Το πρόβλημα λοιπόν πρέπει να αντιμετωπιστεί απο τον ξενιστή, ο οποίος οφείλει να σχηματίσει τους μηχανισμούς άμυνας, αντιμετώπισης και απομόνωσης του παρασιτικού οργανισμού. Ένα άλογο πάντα προσπαθεί με την ουρά του να απομακρύνει τις αλογόμυγες, ένα σκυλί ξύνεται στην προσπάθεια του να απαλλαγεί απο τους ψύλλους και αυτό συμβαίνει ενστικτωδώς διότι τα τετράποδα αντιλαμβάνονται τα παράσιτα ως εχθρό. Η διαφορά μας με τα τετράποδα είναι η ανεπτυγμένη μας αντίληψη, η οποία δυστυχώς είναι ένας μηχανισμός ο οποίος μπορεί να στραφεί εναντίον μας. 
 
Απαραίτητη προϋπόθεση για την εκρίζωση του παράσιτου απο πάνω μας είναι να αποτιναχτεί η επίπλαστη αντίληψη η οποία επιτάσσει πως είμαστε υποχρεωμένοι να ψοφήσουμε παρέα με το βακτήριο. Να αποκρυπτογραφήσουμε την ασφυξία που επιβάλει στα πνευμόνια μας η κρατική φυματίωση και να την αντιμετωπίσουμε ως τέτοια. Να αποδεσμεύσουμε το δυνατότερο όπλο μας, αυτό που μας διαχωρίζει απο τα βόδια και να σταματήσουμε να το στρέφουμε εναντίον μας. Αυτό που θα χρειαστεί για να επιβιώσουμε είναι η στοιχειώδης κατανόηση πως το κράτος είναι ένας παρασιτικός οργανισμός, ξένος και ειδεχθής. Τρέφεται διανοητικά απο την δική μας φαιά ουσία χειραγωγώντας την και σωματικά απο τον ιδρώτα μας αρχικά και σε ακραίες περιπτώσεις, όπως η παρούσα συγκυρία, με τις σάρκες, το αίμα και τα κόκαλα μας. Αυτή η συγκυρία είναι η πλέον κατάλληλη ώστε να αφυπνιστούμε και να διαχωρίσουμε την ζωή μας απο το κράτος. 
 
Ένα κρατικίστικο-σοσιαλιστικό περιβάλλον είναι νομοτελειακά εκκολαπτήριο διαφθοράς, αδικίας, αναλγησίας και στρεβλώσεων. Ο κεντρικός σχεδιασμός, οι επιδοτήσεις, οι ιδιαίτερες σχέσεις των κρατικών υπαλλήλων με την εξουσία, τα επιδόματα κλπ, αποτελούν ένα ισχυρό κίνητρο για τον οποιονδήποτε ώστε να αποσπάσει προνόμια, οφέλη και κέρδη εις βάρος των φορολογούμενων. Οι "δημόσιοι" υπάλληλοι που ασκούν παράλληλα επαγγέλματα, δεν είναι "κορόιδα" ώστε να μην τσιμπάνε έξτρα εισοδήματα. Οι αφισοκολλητές θέλουν κι αυτοί το μερίδιό τους, οι "κολλητοί" θα ζητήσουν ένα μαϊμού επίδομα, οι εργολάβοι φίλοι του δήμαρχου θα αναλάβουν τα "δημόσια" έργα με το αζημίωτο κ.ο.κ.
 
Το κράτος δεν εξαγνίζεται με καλές προθέσεις και ευχολόγια. Δεν υπάρχουν άγιοι σε αυτόν τον κόσμο όσο και να μας διαβεβαιώνουν περί του αντιθέτου τα παλαιολιθικά κομματικά περιττώματα του πολιτικού μας συστήματος. Δεν είναι θέμα πολιτικών προσώπων η ανασύνταξη της χώρας.
 
Το ζητούμενο είναι οι ελεύθεροι και ανένταχτοι πολίτες, να συντρίψουν τον κρατισμό-σοσιαλισμό από όπου κι αν προέρχεται. Η ώρα μας είναι τώρα.
 
Eυθύμης  Μαραμής

"Ελεύθερος επαγγελματίας και λάτρης της οικονομίας της αγοράς. Πιστεύω στην ατομική ευθύνη και θεωρώ τον κολεκτιβισμό ως τον μεγαλύτερο εχθρό της ελευθερίας. Μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί σας γράφοντας όσο πιό κατανοητά γίνεται πως τα κράτη οι εξισώσεις και οι συλλογικότητες τους, κρατάνε σε ομηρία την ατομική αυθεντικότητα, στρεβλώνουν την αξία και οδηγούν σε ηθική η/και οικονομική χρεοκοπία."

  • Δεν βρέθηκαν σχόλια

Αφήστε τα σχόλια σας

0
τους όρους και τις συνθήκες.
επιστροφή στην κορυφή
arriton2
© 2013, arriton.gr