Menu

 

logoidea

Θανάσης Μαυρίδης

Θανάσης Μαυρίδης

Ο Θανάσης Μαυρίδης είναι δημοσιογράφος και γενικός διευθυντής της ιστοσελίδας www.liberal.gr. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα, πιστός στις ιδέες και ελεύθερος στις πεποιθήσεις  του... Tιμά με τη φιλική τoυ στηριξη το arriton.gr.

Κυριάκο μην κάνεις πίσω! Toυ Θανάση Μαυρίδη

Μία νέα σελίδα γύρισε για την χώρα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο όγδοος εκλεγμένος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Κέρδισε τις εκλογές επειδή υποσχέθηκε μία πρόταση εξουσίας. Η νίκη του Κυριάκου είναι μία καλή είδηση που ανατρέπει το πολιτικό σκηνικό. Αρκεί ο Κυριάκος να μην συμβιβαστεί, να μην κάνει πίσω!

Η προσωπική μου αίσθηση είναι ότι ο Κυριάκος δεν πρόκειται να υποχωρήσει ούτε έναν πόντο και ότι θα είναι η μεγάλη έκπληξη της νέας μεταπολίτευσης. Είναι ο άνθρωπος που μπορεί να κάνει την  διαφορά, επειδή μπορεί να κάνει την επανάσταση του αυτονόητου.

Η Ελλάδα είναι μία χώρα όπου κυβερνούν οι βαρονίες. Οι βαρόνοι δεν είναι μόνο φαινόμενο της Νέας Δημοκρατίας, είναι κάτι που παρατηρείται σε μία ολόκληρη χώρα. Στην πολιτική, την οικονομική ζωή, στην οργάνωση του δημόσιου τομέα. Η Ελλάδα δεν είναι μία κανονική δυτική χώρα, επειδή στερείται θεσμών. Τις βαρονίες, λοιπόν, μπορεί να τις διαλύσει μόνο ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά το πώς λειτουργεί το σύστημα και ο οποίος είναι αποφασισμένος να κάνει τις τομές που απαιτούνται.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης  μπορεί να κάνει τις ρήξεις που δεν τόλμησε να κάνει άλλος πρωθυπουργός στην χώρα. Επειδή δεν τον νοιάζει το πολιτικό κόστος κι επειδή είναι αποφασισμένος να αφήσει έργο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο άνθρωπος που μπορεί να βάλει κανόνες στο παιγνίδι. Κι αυτό είναι που μισεί η διαπλοκή: Τους κανόνες!

Για όλα αυτά υπάρχει, βέβαια, μία βασική προϋπόθεση: Να μην κάνει πίσω, να μην φοβηθεί, να μην τρομάξει από τις «αγριάδες» των συμμοριών που νέμονται τον πλούτο της χώρας. Να τολμήσει να ξαναφτιάξει την Νέα Δημοκρατία και να στείλει στα σπίτια τους εκείνους που έχουν επιλέξει να εκπροσωπούν στην Βουλή τους ολιγάρχες και όχι τους πολίτες που τους εξέλεξαν.

Να διαλύσει τις ομάδες «επιρροής» ή «συμφερόντων» που λειτουργούν στο κόμμα και στην Βουλή. Να τολμήσει να φτιάξει ένα σύγχρονο δημοκρατικό κόμμα. Επειδή αν δεν μπορεί να οικοδομήσει τον οίκο του, πολύ δύσκολα θα μπορέσει να πείσει τον λαό ότι πραγματικά διαθέτει  μια νέα και αξιόπιστη πρόταση για την χώρα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να στείλει νωρίς – νωρίς το μήνυμα στους ολιγάρχες: Ίδιοι κανόνες για όλους και σεβασμός μόνο σε εκείνους που θα βάλουν τα δικά τους χρήματα για να βγει η χώρα από την κρίση.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να κάνει την μεγάλη διαφορά. Επειδή ακριβώς δεν τους έχει ανάγκη. Μπορεί να οδηγήσει την χώρα σε ασφαλές λιμάνι. Αρκεί να συνεχίσει όπως ξεκίνησε την προεκλογική του μάχη στην Νέα Δημοκρατία: Δίχως συμβιβασμούς. Έτσι κέρδισε. Μόνο έτσι μπορεί να συνεχίσει.

Θανάσης Μαυρίδης

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

liberal.gr

Θα συνεργαστείς Βαγγέλη με έναν … ψευτράκο; Toυ Θανάση Μαυρίδη

Αν ο κ. Τσίπρας είναι ψευτράκος, τότε είναι απορίας άξιο πως ο κ. Μεϊμαράκης, ο θεματοφύλακας των ιερών και οσίων της κεντροδεξιάς, ετοιμάζεται να του ζητήσει συνεργασία μετά από τις εκλογές. Μία ακόμη απορία που έχουμε είναι που θα βρεθούν τα χρήματα που προβλέπει το μνημόνιο ότι θα εισπραχτούν από τις ιδιωτικοποιήσεις, όταν η κρίση στην Κίνα έχει ήδη κάνει τους διαχειριστές ιδιαίτερα προσεκτικούς στις κινήσεις τους. 

Έχουμε πολλές απορίες. Χρόνο δεν ξέρουμε αν έχουμε για να τις λύσουμε. Το μνημόνιο που υπέγραψε ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Η διεθνής συγκυρία δεν επιτρέπει υπεραισιόδοξα σενάρια. Δεν υπάρχουν επενδυτές που θα έρθουν να βάλουν ένα στοίχημα στην αφερέγγυα Ελλάδα, όταν η κρίση δημιουργεί μεγαλύτερες ευκαιρίες σε πιο σοβαρές αγορές. Το γεγονός αυτό μπορεί στο τέλος να μας αναγκάσει να κάνουμε το αυτονόητο! Να προχωρήσουμε την πολυπόθητη εθνική συνεννόηση. 

Τι είναι όμως αυτή η περίφημη εθνική συνεννόηση; Σίγουρα όχι το φάρμακο για πάσα νόσο. Το κακό είναι ότι ο πολιτικός κόσμος έχει αποδείξει ότι δεν είναι ικανός να διαχειριστεί τόσο σημαντικές υποθέσεις. Άντε κανέναν διορισμό και κανένα ρουσφετάκι με τα χρήματα του δημοσίου. 

Η σύμπραξη της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ είναι μία διέξοδος σωτηρίας στο παλιό πολιτικό σύστημα, μέλη του οποίου είναι οι πολιτικοί και των δύο κομμάτων και οι νοοτροπίες που κουβαλάνε. Αλλά δεν έχει σχέση με την λεγόμενη εθνική συνεννόηση. Να το πούμε και αλλιώς! Ας υποθέσουμε ότι βρεθήκανε και κάνανε μαζί κυβέρνηση. Το παρακάτω δεν έχουμε! Ούτε και οι ίδιοι το έχουν… 
Μπορεί να χρησιμοποιούν τις ίδιες λέξεις, αλλά εννοούν τελείως διαφορετικά πράγματα. Όχι γιατί έχουν απαραίτητα κακή πρόθεση, αλλά επειδή οι περισσότεροι πολιτικοί δεν μιλούν την ίδια γλώσσα ούτε καν με τους υπόλοιπους κανονικούς ανθρώπους. Κι αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό! Οι περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες δεν έχουν εργαστεί στην ζωή τους. Δεν ξέρουν πως βγαίνει το μεροκάματο. Κι όμως!

Απαιτούν να πουν σε όλους τους άλλους πως να δουλεύουν!
Το μόνο που πραγματικά θα μπορούσαν να κάνουν αυτοί οι πολιτικοί θα ήταν να υποσχεθούν ότι θα εφαρμόσουν ένα εθνικό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση. Ένα σχέδιο που θα συνταχτεί από τις παραγωγικές τάξεις και τους κοινωνικούς εταίρους κι ύστερα από έναν ουσιαστικό διάλογο στην κοινωνία.

Η χώρα μπορεί να βγει από την κρίση . Υπάρχει λύση, κι αυτή είναι η αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων που κρύβει ο ελληνισμός. Για να συμβεί αυτό χρειάζεται όμως να αλλάξουν τα πάντα. Και πάνω απ’ όλα να είναι ξεκάθαρο τι θα κερδίσει ο κάθε ένας που θα συμμετέχει σε αυτή την προσπάθεια. Αυτή δεν μπορεί να είναι μία μάχη για να γίνουν πλουσιότερες οι δέκα οικογένειες που είναι πλούσιες έτσι ή αλλιώς και διαφεντεύουν την χώρα εδώ και δεκαετίες. Είναι μία μάχη για το μέλλον του ελληνισμού, από την οποία δεν μπορούν να λείψουν οι έχοντες και κατέχοντες. Και κυρίως εκείνοι που έχουν επωφεληθεί επί σειρά ετών από τον περίεργο ελληνικό … καπιταλισμό. Όσοι θέλουν, λοιπόν, να συμμετέχουν στα δρώμενα θα πρέπει να κάνουν επενδύσεις και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας. 
Εθνικό σχέδιο δεν σημαίνει νέα κοινοτικά κονδύλια που θα μοιραστούν από τον επόμενο νικητή των εκλογών σε γνωστούς και φίλους. Σημαίνει κανόνες στο επιχειρηματικό παιγνίδι, Δικαιοσύνη και συμμετοχή των κοινωνικών φορέων σε όλες τις διαδικασίες. Εθνικό σχέδιο είναι το κλειδί για μία νέα εποχή. Μπορούν οι πολιτικοί μας να κάνουν αυτή την δουλειά; Μπορούν να συμφωνήσουν σε ένα σχέδιο με στόχο την σωτηρία του Έθνους; Δύσκολο! Είναι ένα έργο που απαιτεί γενναίους ανθρώπους. Πολιτικούς που δεν θα τους νοιάζει αν θα επανεκλεγούν. Τέτοια μεγάλα έργα δεν γίνονται με … μαγκιές. Χρειάζεται κάτι περισσότερο…
Θανάσης Μαυρίδης
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Βαγγέλη πρόσεχε! Υπάρχει κίνδυνος να νικήσεις! Tου Θανάση Μαυρίδη

Βαγγέλη Μεϊμαράκη πρόσεχε! Το πιο πιθανό σενάριο είναι η Νέα Δημοκρατία να αναδειχτεί νικήτρια στις εκλογές. Να κερδίσει, δηλαδή, το μπόνους των 50 εδρών και να κληθεί να κάνει κυβέρνηση παρέα με το Ποτάμι του Σταύρου και το ΠΑΣΟΚ της Φώφης. Καταλαβαίνεις,

Βαγγέλη, τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει ότι η Νέα Δημοκρατία θα κληθεί να βγάλει για άλλη μία φορά τα κάστανα από την φωτιά. Να εφαρμόσει το χειρότερο μνημόνιο που έχει υπογράψει ελληνική κυβέρνηση, όταν δεν μπόρεσε να εφαρμόσει ηπιότερα μέτρα στο παρελθόν. Να εφαρμόσει ένα σκληρό αριστερό μνημόνιο, την ώρα που ο Αλέξης θα κάνει πλάκα περνώντας και πάλι στο αντιμνημονιακό στρατόπεδο. 
Και τι είναι αυτά τα μέτρα που καλούνται να λάβουν; Όλα όσα δεν έκαναν οι ελληνικές κυβερνήσεις τα τελευταία τριάντα χρόνια! Κι ακόμη χειρότερα: Όσα δεσμεύτηκαν να κάνουν οι μνημονιακές κυβερνήσεις και τελικά δεν έκαναν. Διότι οι μνημονιακοί ψήφισαν πολλούς νόμους, αλλά στην εφαρμογή κρίθηκαν μετεξεταστέοι. Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος που ο Αντώνης έπεσε σε δυσμένεια από τους Γερμανούς. 
Και τώρα, τι; Τι είναι εκείνο που έχει αλλάξει στην Νέα Δημοκρατία και το οποίο θα την αναγκάσει να κάνει τα αυτονόητα που δεν έκανε ως κυβέρνηση τα προηγούμενα χρόνια; Θα έχουν την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος; 
Εδώ άρχισαν ήδη τις εκπτώσεις, υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται να ψηφίσουν την φορολόγηση των αγροτών! Και πιστεύουμε ακόμη ότι θα προκύψει μεταρρυθμιστική κυβέρνηση; 

Από την άλλη μεριά, η προοπτική νίκης του κ Μεϊμαράκη είναι μία ανάσα δροσιάς μπροστά στην λαίλαπα Τσίπρα. Διότι η πρώτη αριστερή κυβέρνηση διέλυσε τα πάντα. Η ζημιά που προκάλεσε στην οικονομία είναι ανυπολόγιστη. Μεταξύ της «λαϊκής δεξιάς» της Νέας Δημοκρατίας και του μείγματος της παλαβής αριστεράς και της ψεκασμένης δεξιάς, που ήταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, είναι προτιμότερη η λαϊκή δεξιά του κ. Μεϊμαράκη. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα υπάρξει κύμα μεταρρυθμίσεων. Πολύ απλά διότι ο κ. Μεϊμαράκης δεν είναι μεταρρυθμιστής και η λαϊκή δεξιά δεν έχει πραγματική σχέση με τον κεντρώο χώρο. 
Στην Ελλάδα χρειάζονται μεταρρυθμίσεις, αλλά δεν υπάρχουν μεταρρυθμιστές. Ούτε θα προκύψει το θαύμα με την συνεργασία όλων των κομμάτων. Θα μπορούσε να υπάρξει μία καλή εξέλιξη αν υπήρχε διάλογος και συνεργασία σε επίπεδο κοινωνίας. Το κλειδί δεν είναι η συνεργασία πολιτικών που αγωνιούν για την βουλευτική αποζημίωση, αλλά η συμμετοχή των παραγωγικών δυνάμεων σε μία νέα κοινωνική συμφωνία. 

Αλλά ακόμη κι αυτό απαιτεί μεταρρυθμιστές κι όχι παιδιά του κομματικού σωλήνα. Είναι μία πραγματικότητα με την οποία θα πρέπει να συνηθίσουμε να ζούμε. Ότι δεν υπάρχουν μεταρρυθμιστές. Κι επειδή αυτό συνεπάγεται μία ακόμη δοκιμασία στις σχέσεις μας με την Ευρώπη, ας το πάρουμε, επιτέλους, απόφαση: Η Ελλάδα δεν ήταν έτοιμη για την ΟΝΕ την περασμένη δεκαετία. Αλλά ούτε και σήμερα είναι έτοιμη να αξιολογήσει το δώρο της παραμονής της! Και ΟΝΕ και «δεν ψηφίζω» σε όσα μέτρα έχουν πολιτικό κόστος; γίνεται αυτό στα πλαίσια της Ευρώπης! 

Ναι Βαγγέλη. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να κερδίσεις αυτές τις εκλογές. Στις προηγούμενες αποδείχτηκε η γύμνια της αριστεράς. Πολύ φοβάμαι ότι σε αυτές θα αποδειχτεί η γύμνια της δεξιάς. 
Θανάσης Μαυρίδης
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Προσεχώς: Μία από τα ίδια! Toυ Θανάση Μαυρίδη

 
Ο Αλέξης θέλει να βγει πρώτος και αυτοδύναμος για να εφαρμόσει την συμφωνία που ο ίδιος υπέγραψε. Αν δεν βγει πρώτος και αυτοδύναμος δεν θα συνεργαστεί με κάποιον και για να μας τιμωρήσει θα το γυρίσει και πάλι στο αντιμνημόνιο. Το ερώτημα είναι πως θα βγει αυτοδύναμος με δεδομένη την αυτοδύναμη κάθοδο του Παναγιώτη και την απόσυρση του Αντώνη από την Ν.Δ. Κατά συνέπεια, είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε προσεχώς μία από τα ίδια! 
 
Ο Αλέξης δεν πρόκειται να βγει αυτοδύναμος. Είναι πολύ πιθανόν να χάσει και την περίφημη πρωτιά. Κι εδώ που τα λέμε θα είναι απορίας άξιο να βγει πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν κατά ομολογία του ίδιου του Αλέξη τα έκανε ως κυβέρνηση όλα λάθος! Αλλά και η Νέα Δημοκρατία δεν βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση. Φαίνεται ανίκανη να πιστέψει στην πρωτιά και παντελώς απροετοίμαστη να αναλάβει την ευθύνη να οδηγήσει το καράβι σε ασφαλές λιμάνι. 
 
Την ίδια ώρα που ο σύντροφος Παναγιώτης μας υπενθυμίζει με την παρουσία του ότι το σχέδιο Ριφιφί δεν ήταν αποκύημα της φαντασίας κάποιων ονειροπαρμένων, οι άλλοι αστέρες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Βαρουφάκης και η κα Κωνσταντοπούλου, κινούνται επίσης για την δημιουργία νέων κομμάτων. Στην ιστορία αυτή της πρώτης αριστερής κυβέρνησης ο μόνος λογικός, τελικά, ήταν ο Αλέξης. Ο οποίος όμως τα έκανε όλα λάθος, σύμφωνα με τα όσα έχει ο ίδιος πει. Κι αυτός μπορεί τελικά να εκλεγεί και πάλι πρώτος στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων! Αλλά τα είπαμε αυτά! Για όλα φταίει το φαύλο πολιτικό σύστημα. Ο λαός έχει πάντα δίκιο! 
 
Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι η συγκρότηση της νέας κυβέρνησης θα απαιτήσει την συνεργασία της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ. Το βλέπετε πιθανό; Κάτω από ποιό πρόγραμμα; Με τι προοπτική; Για πόσο καιρό; Πως θα κληθούν να συνεργαστούν άνθρωποι που μέχρι χτες βρισκόντουσαν στα χαρακώματα και πετροβολούσε ο ένας τον άλλον; Θα συνυπάρξουν, δηλαδή, στην ίδια κυβέρνηση ο Γεωργιάδης με τον Κουρουμπλή; Δύσκολο... 
 
Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν προτάσεις για το πως θα βγούμε από την κρίση. Υπάρχουν μόνο συνθήματα. Δεν πάσχουμε από κόμματα, παλαιά και νέα, αλλά από πραγματικούς πολιτικούς φορείς που να εκφράζουν σε βάθος τους πολίτες και να αναζητούν ρεαλιστικές λύσεις για τα προβλήματά τους. 
 
Η φτώχεια της αριστεράς αποδείχτηκε σε αυτούς τους μήνες της πρώτης αριστερής κυβέρνησης. Μαζί με την πτώση της κυβέρνησης Τσίπρα κατέρρευσαν και πάρα πολλοί μύθοι που είχαν κτιστεί μετά από το τέλος του εμφυλίου. Όπως τα περί ηθικής υπεροχής της αριστεράς, τα περί καλύτερων πολιτικών, τα περί σεβασμού των μειοψηφιών και της άλλης άποψης. 
Από την άλλη πλευρά η ναρκοθέτηση της πρότασης για την σύσταση ενός ευρωπαϊκού μετώπου απέτρεψε να φανεί άμεσα η γύμνια και της άλλης πλευράς. Η μόνη πρόταση που θα μπορούσε να αρθρώσει ένα τέτοιο μέτωπο θα ήταν η ταύτιση της Ευρώπης με το ευρώ και η πιστή εφαρμογή του μνημονίου. Τίποτα λιγότερο ή περισσότερο. Το μέτωπο δεν συστάθηκε, ως αντάλλαγμα κάποιων κύκλων στην ανοχή της κυβέρνησης Τσίπρα σε οργανωμένα συμφέροντα κατασκευαστών. Κι ο χώρος απέφυγε για την ώρα το ρεζιλίκι. 
 
Πόσο αισιόδοξος μπορεί να είναι κάποιος υπό τις παρούσες συνθήκες; Από ελάχιστα ως καθόλου. Θα ήμασταν αισιόδοξοι αν Μεϊμαράκης και Τσίπρας ξεκινούσαν έναν ουσιαστικό διάλογο για την σύνταξη ενός εθνικού σχεδίου για την έξοδο από την κρίση. Αλλά ειλικρινά δεν νομίζουμε ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει. Δεν μπορούν οι άνθρωποι. Δεν είναι ότι δεν θέλουν. 
Κάποιοι στο σημείο αυτό ίσως πουν ότι αδικούμε τον κ. Μεϊμαράκη. Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Μεϊμαράκης δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να ανταποκριθεί σε μία τέτοια αποστολή. Είναι ένας μεταβατικός πρόεδρος. Μπορεί να βάλει υποψηφιότητα και να γίνει στο μέλλον ένας κανονικός πρόεδρος ενός κανονικού κόμματος. Κι έχει τις ικανότητες για κάτι τέτοιο. Αλλά αυτή την στιγμή δεν είναι. Κι η Νέα Δημοκρατία θα έπαιρνε σημαντική ώθηση αν ο κ. Μεϊμαράκης ξεκαθάριζε τους όρους του παιγνιδιού. Αν έβγαινε, δηλαδή, και έλεγε ότι η δική του δουλειά είναι η ανασυγκρότηση του χώρου μέσα από την δημοκρατική εκλογή μιας νέας ηγεσίας. Κι ότι για να προκύψει μία νέα πρόταση για την χώρα θα πρέπει ο χώρος της κεντροδεξιάς να μπορεί να αποτελέσει και πάλι τον έναν ισχυρό πόλο της πολιτικής ζωής της χώρας. Διότι σήμερα δεν είναι. 
Μπορεί ένας μεταβατικός πρόεδρος να διεκδικήσει την πρωθυπουργία της χώρας; Ναι! Εφόσον λειτουργεί συλλογικά για το κόμμα και δεν εκμεταλλευτεί τις περιστάσεις για να γίνει χαλίφης στην θέση του χαλίφη. Κι επειδή ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης δεν θα το έκανε ποτέ αυτό, να επιδιώξει να «κλέψει» από τους πιθανούς συνυποψηφίους του, πιστεύουμε ότι θα κάνει τελικά μία δήλωση με την οποία θα δίνει προοπτική και στο κόμμα του και στον Έλληνα ψηφοφόρο. 
Θανάσης Μαυρίδης
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS
arriton2
© 2013, arriton.gr