Menu

 

logoidea

Μαρία Dawkinson

Μαρία Dawkinson

Σπούδασα Ιστορία Τέχνης και εικαστικά στις ΗΠΑ. 
Έκανα επαγγελματική σταδιοδρομία στη διαφήμιση ως κειμενογράφος και υπεύθυνη δημιουργικού. 
Έχω ένα μπλογκ δημιουργικής γραφής και εικαστικών πειραματισμών από το 2006, το “the dawkinson syndrome’ από το οποίο μου βγήκε και μου έμεινε το ‘καλλιτεχνικό’ όνομα (λόγω αγάπης για την μεταφυσική της Dickinson και τη λογική του Dawkins). 
Έχω κάνει εκθέσεις στα εικαστικά, έχω βγάλει ένα βιβλίο με οπτικοποιημένα κείμενα ή λεκτικές εικόνες και γράφω χρονογραφήματα. 
 

Θαύματα! Της Μαρίας Dawkinson

Αποκοιμήθηκα με ένα υπέροχο σόλο γκιώνη (πολύ νωρίς δεν είναι για γκιώνη;) και ξύπνησα με την παιδική χορωδία των ωδικών της αυλής. Ούτε ένα αυτοκίνητο ή μηχανάκι να χαρακώνει τη μελωδία. Θαύμα. Μεγάλη Παρασκευή, ανοιχτοί, άδειοι, φιλόξενοι δρόμοι, κέντρο-Χαλάνδρι δέκα λεπτά. Κι’ άλλο θαύμα. Τα Requiem και τα 'κατά Ματθαίον Πάθη' κυλούν το ένα μετά το άλλο από το πρωί στον αγαπημένο σταθμό και οι πρώτες νότες από το ‘Ιησού στο Όρος των Ελαιών’ μου απαντούν διαβάζοντας τη σκέψη ότι μου έχουν λείψει.

Τρίτο θαύμα. Αγγλίδα και στο ραντεβού της μια ψιλή-ψιλή, διακριτικά ανεπαίσθητη βροχή, που έκανε το εθιμοτυπικό της πέρασμα και άφησε πίσω της γαλανόλευκο ουρανό. “Μεγάλη Παρασκευή πάντα θα βρέχει” μου έλεγε η μάνα μου, σα θαύμα... Σκοτείνιασε όταν έπρεπε ο ουρανός και έγινε σύμμαχος στις απαραίτητες και πολυπόθητες παύσεις και αδειάσματα της ημέρας. Κοίτα πώς η πόλη φαντάζει πάλι θηλυκό, όλο σκέρτσο και τσαχπινιά – μεταμορφώνεται από εκείνο το κατσουφιασμένο και διεκπεραιωτικό που είναι τις εργάσιμες, καθημερινές της- και τώρα σε κάθε στενό σου κλείνει το μάτι. Κι αυτό θαύμα δεν είναι;

Έχουμε τρεις μέρες μπροστά μας, για να πάμε όπου μας βγάλει εντός των τειχών, να χαθούμε, να σταθούμε σε άδειες πλατείες, να σταθούμε στη μέση του δρόμου, να παρατηρήσουμε γωνίες που αν τα προσπερνάμε, γιατί είναι κρυμμένες πίσω από κόσμους, διπλοπαρκαρίσματα, κούτες και κουτάκια, να δούμε ζωγραφισμένους τοίχους, να διαβάσουμε μηνύματα, να οδηγηθούμε σε σκέψεις, να κάνουμε τις απαραίτητες νοητές διαδρομές και αναδρομές και τα εαρινά μας ξεκαθαρίσματα. Και το βράδυ χαλαροί και γλυκά κουρασμένοι, να είμαστε έτοιμοι για ό τι μας προκύψει. Μπορεί και αγκαλιά με εκείνο το άγιο τίποτα των διακοπών, το τόσο γεμάτο καλοσύνες, και που καμία σχέση δεν έχει με το στερημένο και στερητικό 'καθόλου’. Αυτό κι αν είναι θαύμα...

Μικρά Μεγαλοβδομαδιάτικα θαύματα. Σε μια μέρα, τόσα καταμέτρησα.

Νάτο το 'Πέρασμα'...

HOMO LIKEUS. Tης Μαρίας Dawkinson.

 
Η νέα παρτίδα homo θα μπορούσε να  χαρακτηριστεί ως μοναχικό ζώο κοινωνικής δικτύωσης. Αποσύρεται από τις παραδοσιακές κοινωνικές δραστηριότητες και τις in vivo διαπροσωπικές σχέσεις με τα άλλα μέλη του είδους του, και μόνος πλέον, από τα βάθη του καναπέ του αναμετριέται στο ημίφως για την καλύτερη ανάρτηση και το καλύτερο σκορ με τους εκατοντάδες εικονικούς του φίλους, διαμορφώνοντας μια άκρως ανταγωνιστική εικονική προσωπικότητα (που συνήθως δε φέρει καμία ομοιότητα με την πραγματική του) και συνάπτοντας φαντασιακές σχέσεις. Το αποτέλεσμα είναι η ορθογραφία του να είναι 8χρονου και οι ικανότητές τους στο διάλογο να παραπέμπει στον σπηλαιώδη βίο. 
 
Το νέο αυτό ανθρώπινο είδος, ο homo likeus, ονομάστηκε έτσι επειδή ορίζεται αποκλειστικά από τα likes που παίρνουν τα post της ιστοσελίδας του και η διάθεσή του δρομολογείται από την επισκεψιμότητα του τοίχου του. Η ζωή του εξελίσσεται κατά 80% μέσα στην οθόνη και ό,τι συμβαίνει γύρω του στην απτή καθημερινότητα είναι αναγκαίο κακό που επιθυμεί να εξαλείψει κάποτε εντελώς, πάντα με τη βοήθεια της τεχνολογίας. Ελέγχει πλήρως την εικόνα του, έτσι ώστε να παρουσιάζεται όσο έξυπνος, όμορφος και επιθυμητός θέλει. Όποιες ατέλειες έχει επιφέρει ο χρόνος  και η καθιστική ζωή πάνω του, τις διορθώνει πολύ γρήγορα και εύκολα με τον ειδικό επεξεργαστή εικόνας, το πλέον απαραίτητο όπλο του στη διαδικτυακή αναμέτρηση με το είδος του. Επίσης με αυτό τον μαγικό τρόπο μπορεί να βρίσκεται και όπου επιλέγει (από τη βαρετή Νέα Ιωνία στη συναρπαστική Νέα Υόρκη με ένα απλό crop/copy/paste). Εξ’ αιτίας της σημαντικότητας αυτού του εργαλείου, ο νέος άνθρωπος, παρ’ ολίγο να ονομαστεί από τους ειδικούς μελετητές homo photoshopius. 
 
Όμως τα likes ορίστηκαν ως το πιο αντιπροσωπευτικό χαρακτηριστικό της καινοφανούς μετάλλαξης, γιατί καθορίζουν τόσο τη θέση του στην εικονική του κοινωνία, όσο και το θυμικό του. Όσα περισσότερα τα likes και οι φίλοι, τόσο πιο δημοφιλής, επιτυχημένος και ικανοποιημένος είναι ο homo likeus. Οι εκλεκτοί που καταλαμβάνουν την κορυφή αυτής της πυραμίδας διαμορφώνουν και ένα είδος αυλής, η οποία παγιώνει την παρουσία τους και την αναγνωρισιμότητά τους με τον υψηλό αριθμό των likes, ενώ ταυτόχρονα τα μέλη της αυλής, ανάλογα με τον αριθμό των διασημοτήτων που έχουν αποδεχτεί τη φιλία τους, χτίζουν και απολαμβάνουν με τη σειρά τους το δικό τους επίπεδο αναγνώρισης. Μια αρχετυπική συμβιωτική σχέση αλληλεξάρτησης, δηλαδή. Στον αντίποδα αυτού του συστήματος, εκείνοι που συγκεντρώνουν μικρό αριθμό likes στις αναρτήσεις τους, αναπόφευκτα γίνονται παρίες και περνούν απαρατήρητοι τόσο εντός, όσο και εκτός οθόνης. Πολλές φορές δυσκολεύονται να βρουν και εργασία, αφού ο αριθμός των φίλων και των likes αποτελούν πλέον σε κάποιες περιπτώσεις και κριτήρια πρόσληψης.  Σύνθετη και σκληρή η κοινωνία των likeus.
 
Mια συνεχώς αυξανόμενη υποκατηγορία του homo likeus είναι ο homo selfius likeus. Ο τελευταίος, εκτός από όλα τα παραπάνω, χαρακτηρίζεται και από τη συνεχή ανάρτηση επεξεργασμένων αυτοπορτραίτων , όπου έχουν σβηστεί οι πανάδες, έχουν γίνει επεμβάσεις στη μύτη, λιποαναρρόφηση, λεύκανση δοντιών, αύξηση ζυγωματικών, κοκ. 
 
Είναι πολύ σύνηθες, φίλοι που ανταλλάσσουν φιλοφρονήσεις και εκδηλώνουν καθημερινά και ποικιλοτρόπως την κοντινότητα αναμεταξύ τους, εντός της πλατφόρμας κοινωνικής δικτύωσης, να μην αναγνωρίζουν καν ο ένας τον άλλον στο δρόμο, επειδή δεν έχουν συναντηθεί ποτέ εκτός διαδικτύου και η επεξεργασία της εικόνας τους, τους έχει καταστήσει μη αναγνωρίσιμους.
 
Oι πιο διάσημες κατηγορίες homo likeus της διαδικτυακής κοινωνίας είναι:
α) οι κοζάδες, εκείνοι που καλούν τον κόσμο σε διάφορα οικολογικά και κοινωνικο-πολιτικά causes, δηλαδή σε κατ’οίκον καθιστικές διαμαρτυρίες κατά τις οποίες συγκεντρώνουν likes από τους likeus που επιθυμούν να εντάξουν και την ακτιβιστική διάσταση στο προφίλ τους.
β) οι σαντηνύστα, εκείνοι που αναρτούν τι κάνουν, που βρίσκονται, τι γράφουν και τι σκέφτονται, ανά πάσα στιγμή, για να παίρνει νόημα η νυσταλέα τους καθημερινότητα μέσα από την κοινοποίησή της κάθε παντελώς αδιάφορης λεπτομέρειας και τις εκφράσεις θαυμασμού των όποιων groupies (το ψυχικό προφίλ των τελευταίων είναι ακόμα υπό έρευνα).
γ) οι μπεστάκηδες , που συνέχεια ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το πιο έξυπνο, το πιο δημιουργικό, το πιο πρωτότυπο, το πιο ρηξικέλευθο, το πιο σοφό σχόλιο και το μεγαλύτερο σκορ στο candy crash saga. Για αυτούς ο καθημερινός απολογισμός γίνεται σε καθαρά νούμερα τα οποία συγκρίνουν κάθε βράδυ με εκείνα των άσπονδων αντιπάλων τους, που φυσικά συγκαταλέγονται στη λίστα των φίλων.
δ) τα τρολ , που είναι τα πνεύματα αντίρρησης και παραλογισμού  ζουν και αναπνέουν για εκ του μακρόθεν τσακωμούς στα σχόλια αναρτήσεων και στα τσατ. Αυτοί είναι συνήθως κλασικοί θρασύδειλοι ή τύποι με πρόβλημα διαχείρισης θυμού, σαν εκείνους που παραβιάζουν τα στοπ και σε μουντζώνουν κι από πάνω. Μια άλλη μικρή κατηγορία των τρολ είναι κάποιοι τύποι που εμφανίζονται με άλλη ταυτότητα και στην πραγματικότητα είναι ο ανταγωνιστής σου από τη δουλειά, ή η πρώην του νυν σου.
 ε) οι λαϊκέδες, που είναι η πιο περίεργη κατηγορία. Αποτελεί τις αυλές των παραπάνω και είναι αυτοί που κάνουν  like σε ό,τι αναρτάται από τους εικονικούς opinion leaders, πριν το διαβάσουν ή το δουν καν. Μάλλον έτσι καλύπτεται η ανάγκη του να ανήκουν κάπου και να αποκτήσουν αξία ως φίλοι διασήμων.
 
Είναι σαφές ότι στην περίπτωση που όλοι οι likeus βρίσκονταν όλοι μαζί ως φυσικές παρουσίες σε μια μεγάλη συγκέντρωση δε θα μπορούσαν να συνεργαστούν σε κοινή ομαδική δραστηριότητα και να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, αλλά θα παρουσίαζαν και έντονα φαινόμενα στέρησης τοίχου (α-τοιχία) τα οποία θα τους οδηγούσαν σε άμεση χρήση smartphone, για να συνεχίσουν τις αναρτήσεις και τα likes, όλοι μαζί και χωριστά. 
 
Μια χαρακτηριστική εικόνα: Aν ο homo likeus ζούσε την εποχή του Χριστού και περίμενε έξω από τον τάφο, για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι την Ανάσταση, θα έχανε το γεγονός επειδή εκείνη την ώρα θα είχε γυρίσει την πλάτη του και θα έβγαζε selfies με το κινητό του.
 

Tα λέμε έξω από τα δόντια για την μπιπ, μπιπ. Tης Μαρίας Dawkinson

 
Αυτό που συμβαίνει μπιπ, μπιπ, μπιπ, δεν έχει μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ,  μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, ελευθεροτυπία μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ,φόβος μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, απενεργοποίηση. ‘Ετσι, για να μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, ανενόχλητα μπιπ, μπιπ, έργο, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, εσύ μπιπ, μπιπ, τρεις κι εξήντα.
Επιστροφές, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπόνους, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, προσλήψεις μπιπ, μπιπ, μπιπ, αποπληρωμή δανείων, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, είσπραξη φόρων.
Έχει αποδειχτεί τα τελευταία χρόνια ότι μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, εχθρός, μπιπ, μπιπ, μπιπ, χρατσ, κατ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, καναπές, μπιπ, μπιπ, συνήθεια, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, καληνύχτα, χράτς, κατ.
Με τεχνολογία συνεργό μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, τράπεζες μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, της εφορίας, μπιπ, μπιπ, κατασχέσεις.
Ο αποπροσανατολισμός μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μέσα, μαζικής μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, πανάκεια, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, σήριαλ και πρωινάδικα.
Παγκόσμιο φαινόμενο μπιπ, μπιπ, χρατς, κατ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, Τουρκία, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, Βενεζουέλα, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, όπου φτωχός και η μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μαζικό μπιπ, μπιπ, δρόμους, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, εκτέλεση, μπιπ, μπιπ, χράτς, κατ.
Το μέλλον θα μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, χρεωμένα μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, ελευθερία μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, χαιρετίσματα, μπιπ, μπιπ.
Οπότε, μπιπ, μπιπ, μπιπ, κοινωνική δικτύωση μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, σέλφις, παραλίες, γατάκια, κουτάβια αντί να μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ,
μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, Όργουελ με Χάξλει μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, έργο τους, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, μπιπ, υπάκουοι του καναπέ.
 
 
 

Πρωταπρηλίθια. Της Μαρίας Dawkinson.

Σου τελείωσε το φάρμακο, ε; Ευτυχώς, να λες. Κάποτε θα καταλάβεις ότι τα φαρμακεία είναι κλειστά για το καλό σου. Σε γλυτώνουν από ακόμα μια αντιβίωση και από περαιτέρω ηπατοτοξικότητα. Είναι μακροπρόθεσμα τα οφέλη σου. Θα το εκτιμήσεις όταν μεγαλώσεις κι ας διαμαρτύρεσαι τώρα. Για το διαβήτη σου τώρα, πάρε ένα μοιρογνωμόνιο, μια και τα είδη χαρτικών είναι ανοιχτά. Όπως και θα καταλάβεις επίσης με τον καιρό ότι η επανάσταση πνίγεται με γάλα φρέσκο, ολίγων ημερών του οποίου η ημερομηνία λήξης αναφέρεται στο ημερολόγιο των Μάγια και θα σημάνει το τέλος της καταπίεσης και την αρχή μια νέας εποχής για τον ελληνισμό.
 
Αν νομίζεις ότι σε δουλεύουν, να πας να κοιταχτείς. Παντού. Μπορεί επάνω σου να βρεις κάποιο σημάδι, έναν χάρτη βλακείας, κάτι. Πες και κανένα δόξα τω Θεώ που ζεις στην ομορφότερη χώρα του κόσμου. 
 
Τι το θες το σπίτι; Δώσε τους το πια, που έχεις γαντζωθεί πάνω του! Δεν το χρειάζεσαι με τέτοια καλοκαιρία όλο το χρόνο. Κοίτα και των παραέξω τον κακό τους τον καιρό. Στη Γαλλία οι δημοτικές ανέδειξαν Μαρίν, στην Τουρκία Ερντογάν, ο σύμβουλος του Πούτιν μαρτύρησε ότι ο μεγάλος έχει βλέψεις μέχρι και Φινλανδία, ενώ στο Μπρουνέι ο σουλτάνος επιβάλλει τη σαρία και προβλέπει μέχρι και διαμελισμό των απίστων. Στη Μαλαισία ακόμα ψάχνουν και δεν αποκλείουν τελικά, λέει, να υπάρχουν επιζώντες. Όχι, δεν πήρες κατά λάθος τα ληγμένα, όλοι αυτοί σοβαρολογούν και είναι μόνο μιας μέρας νέα. Περίμενε μέχρι αύριο και θα δεις πόσο ακόμα αντέχει ο εγκέφαλος μέχρι να μπει σε διαδικασία αυτοανάφλεξης. 
 
Διαβάζω κάτι σχετικό με τις ανόδους και τις πτώσεις των πολιτισμών και το κύριο χαρακτηριστικό της τελευταίας τους φάσης είναι φυσικά ο άρτος και τα θεάματα, οι ολιγαρχίες, η μεγάλη φτώχεια, η εξάρτηση στη βία και η εμμονή με το σεξ. Μακριά από εμάς δηλαδή. Πάλι καλά που δεν έχουμε καμία σχέση με τέτοια πράγματα. Ειρήσθω εν παρόδω, είδα και αυτή την 25άρα που ψάχνει πλούσιο γαμπρό με εισόδημα πάνω από 500 χιλιάδες δολάρια και την απαξιωτική απάντηση που της έδωσε ο μεγαλοτραπεζίτης (ότι και καλά, δε θα την παντρευόταν ποτέ κανένας του σιναφιού του γιατί πουλά την ομορφιά της που είναι προϊόν το οποίο υποτιμάται κάθε χρόνο και να πάει να βγάλει τα δικά της λεφτά αντί να ονειρεύεται ζωή παρασίτου).
 
Του απαντώ λοιπόν εκ μέρους της: 
1. Αν εκείνη είναι ένα τόσο δα παράσιτο που ζει από σένα μόνο, εσύ πως αποκαλείσαι που παρασιτοζωείς από ολόκληρες χώρες; Εσύ και οι όμοιοί σου τουλάχιστον γνωρίζετε ότι οι γυναίκες σας σηκώνουν χρήματα από τους λογαριασμούς σας. Μήπως να παρείχατε παράλληλα με τις υπηρεσίες οικονομικής διαχείρισης και συζυγικά καθήκοντα στους πελάτες σας, για το νισάφι της υπόθεσης;
2. Πάντα υπάρχει ένας του σιναφιού σου που θα την πάρει, μην σκας. Αν κοιτάξεις λίγο τα διαζύγια και τις διατροφές των μεγαλοστελεχών και συμπαικτών σου στο γκολφ, θα θυμηθείς την κάθε Γκόλφω τους και θα το εμπεδώσεις.
 
Άντε, γιατί θα πάω να ποστάρω κανένα κουτάβι στο facebook...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS
arriton2
© 2013, arriton.gr