Menu

 

logoidea

Άγης  Βερούτης

Άγης Βερούτης

Είμαι Μηχανολόγος Μηχανικός με μεταπτυχιακά στην Οικολογική βιομηχανική παραγωγή. Γεννήθηκα το 1964 στο Μιλάνο της Ιταλίας και μεγάλωσα στην Αθήνα. Σπούδασα στις ΗΠΑ και τη Βρετανία όπου έζησα συνολικά δεκαεφτά χρόνια. Εκεί εργάστηκα ως διοικητικός σύμβουλος στρατηγικής στις μεγαλύτερες πολυεθνικές στον κόσμο, σε κυβερνητικές υπηρεσίες και οργανισμούς στους οποίους περιλαμβάνεται το "Προεδρικό Συμβούλιο για την Αειφόρο Ανάπτυξη" επί Προέδρου Κλίντον και ως Επισκέπτης Λέκτορας με αντικείμενο την περιβαλλοντικά υπεύθυνη διοίκηση επιχειρήσεων και την Αειφόρο Ανάπτυξη, σε Αμερικανικά πανεπιστήμια και business schools.Στην Ελλάδα επέστρεψα το '99 από νοσταλγία, και προσλήφθηκα ως διευθύνων σύμβουλος της θυγατρικής μιας πολυεθνικής στο χώρο της Υγείας, αναλαμβάνοντας 5 χώρες της ΝΑ Ευρώπης. Το 2003 ξεκίνησα να δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στο χώρο της παροχής υπηρεσιών και του Ίντερνετ. Είμαι μικρομεσαίος επιχειρηματίας.Γράφω και δημοσιεύω τις σκέψεις μου από το 2010, θεωρώντας καθήκον μου να ενημερώσω όσους περισσότερους Έλληνες μπορώ, αναλύοντας κάποια σημαντικά θέματα που έχουν διαστρεβλωθεί, και στηλιτεύοντας τις αιτίες της εξαθλίωσης της μεσαίας τάξης. Κείμενά μου έχουν αναδημοσιευτεί σε περισσότερα από 16.000 blogs..Μου αρέσει να διαβάζω, να γράφω, να ταξιδεύω, να ζωγραφίζω, και να περνάω χρόνο με τη γυναίκα μου και τα τρία παιδιά μου.

Πού οδηγείται πραγματικά ο ΟΑΕΕ; Toυ Άγη Βερούτη και Γιώργου Φλωρά

Λέγεται ότι στο προς ψήφιση νομοσχέδιο για τη ρύθμιση οφειλών προς ασφαλιστικά ταμεία, θα ασχοληθούν μόνον με την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των υπολογισμένων (δήθεν) οφειλών.
 
Συγκεκριμένα:
 
-οι χρεώσεις ιατροφαρμακευτικής κάλυψης για τα χρόνια που απαγορευόταν η πρόσβαση των οφειλετών σε αυτήν δεν θα αφαιρεθούν από το κεφάλαιο της χρεωμένης οφειλής.
 
-τα εξωπραγματικά πρόστιμα για οφειλή κάποιου προς τον εαυτό του δεν θα αφαιρεθούν συνολικά, αλλά μόνο μερικώς.
 
-το ύψος των τρεχουσών εισφορών δεν θα μειωθεί.
 
Η πρόταση ρύθμισης για τον ΟΑΕΕ, όπως φημολογείται, είναι μια ληστεία σε 100 ή 72 δόσεις, όπου ένα κράτος φέρεται ως απατεώνας, και εκβιάζει τα θύματά του για να τους πάρει αχρεωστήτως όσα πιο πολλά λεφτά μπορεί.
 
Λεφτά που αυθαίρετα χρεώνει το ασφαλιστικό ταμείο τους, χωρίς να υπολογίζει ότι τα χρήματα που βάζει στο συνταξιοδοτικό του λογαριασμό καθένας, είναι δικά του χρήματα και όχι του κράτους! Χωρίς να ενδιαφέρεται κανείς για το γεγονός ότι για υπηρεσίες υγείας έχουν χρεώσει 95 ευρώ μηνιαίως για περίοδο στην οποία το ταμείο απαγόρευε την πρόσβαση σε αυτές στον ανασφάλιστο! Γι’αυτό και τον ονομάζει “ανασφάλιστο”: διότι δεν είναι ασφαλισμένος!
 
Δηλαδή, αν κάποιος είναι 5 χρόνια ανασφάλιστος τότε (για τους 60 μήνες) τού χρεώνει το ταμείο αυτασφάλισής του 5.700 ευρώ που δεν χρωστάει, διότι στο διάστημα που ήταν ανασφάλιστος δεν είχε πρόσβαση σε αυτή την υπηρεσία, και επιπροσθέτως του χρεώνει και τόκους και πρόστιμα για αυτό το ποσόν!
 
Αν μια ιδιωτική ασφαλιστική εταιρία συνέχιζε και έστελνε τιμολόγια με χρεώσεις για ασφάλιση υγείας, σε έναν πρώην ασφαλισμένο σε αυτήν πελάτη της, που όμως λόγω μη-πληρωμής των ασφαλίστρων δεν καλύπτεται πια, τότε ο εισαγγελέας θα της έβαζε λουκέτο. Οι αγωγές εναντίον της εταιρίας θα πέφτανε βροχή. Σε σύντομο δε χρόνο η εταιρία αυτή θα έχανε την άδεια λειτουργίας της από την Τράπεζα της Ελλάδος.
 
Όταν όμως αυτούσιο το παραπάνω σενάριο το πράττει ένα κρατικό ταμείο, όπως τα κρατικά ταμεία αυτασφάλισης, τότε σύσσωμη η δικαστική εξουσία κάνει ότι δεν βλέπει!
 
Σύσσωμη η δικαστική εξουσία αρνείται το ρόλο της να επιβάλει το δίκαιο στην αδικοπραγία αυτήν, και γίνεται απλά ένα εκτελεστικό όργανο που επιβάλλει το νόμο! Ακόμα και αν ο ψηφισμένος νόμος είναι αντισυνταγματικός και άδικος, ακόμα και αν ο νόμος είναι από την περίοδο της Δικτατορίας του ‘67 και άρα δεν έχει ψηφιστεί από καμία νόμιμη βουλή Ελλήνων!
 
Οι βουλευτές που θα ψηφίσουν για τη ρύθμιση με τις 72-100 δόσεις, χωρίς όμως την αφαίρεση της παράνομης και ανήθικης απαίτησης από το κράτος εναντίον των ανασφάλιστων, δεν θα λογισθούν ως λιγότερο απατεώνες από τους θιγόμενους αλλά ούτε από τον υπόλοιπο ελληνικό Λαό. Ορίστε κάτι να σκεφτεί κάποιος πριν ψηφίσει, ενόψει μάλιστα επικείμενων εθνικών εκλογών λόγω λήξης της θητείας του Προέδρου της Δημοκρατίας σε λίγους μήνες.
 
Το χειρότερο είναι όμως, ότι χωρίς τη δραστική μείωση των τρέχοντων εισφορών, δεν πρόκειται να σταθεροποιηθεί το σύστημα ποτέ! Αυτό συμβαίνει ανεξάρτητα από το αν η προτεινόμενη ρύθμιση θα περιλαμβάνει ή όχι τα ποσά των αχρεωστήτως χρεωμένων και μη παρεσχημένων υπηρεσιών υγείας.
 
Πριν λίγες ημέρες έγινε μια άτυπη δημοσκόπηση από την κίνηση για τον ΟΑΕΕ “Συμμετέχω και εγώ, η Ισχύς εν τη Ενώσει” η οποία αποδεικνύει την ανεδαφικότητα της προτεινόμενης ρύθμισης:
 
 
Εντυπωσιακά ήταν τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης που διεξήχθη από τις 3/10/2014 (ώρα 18:00) ως τις 7/10/2014 (ώρα 17:00). Συλλέχθηκαν ηλεκτρονικά 1123 απαντήσεις από οφειλέτες του ΟΑΕΕ από όλη την Ελλάδα.
 
Τα συμπεράσματα συντριπτικά κατά της επιτυχίας και της νέας, πολλά υποσχόμενης ρύθμισης των 72-100 δόσεων.
 
Το 96% των ερωτηθέντων δεν θα μπορέσει να μπει στη νέα ρύθμιση, με βασική αιτία τις υψηλές τρέχουσες εισφορές. Και αυτό χωρίς να υπολογιστούν άλλοι όροι των ρυθμίσεων, όπως προκαταβολή ή να είναι εξοφλημένο το τρέχον έτος κλπ.
Υπολογίζοντας με βάση τον μέσο όρο του τι θα μπορούσαν να καταβάλλουν, οι συμμετέχοντες στη δημοσκόπηση είπαν ότι θα έδιναν το έτος περίπου 2.300.000€ στον ΟΑΕΕ, έναντι 8.431.000€ που θα ζητάει ο ΟΑΕΕ με την νέα ρύθμιση, στην οποία αδυνατούν να μπούνε, ανεξαρτήτως απειλών για κατασχέσεις και προσωποκράτηση.
 
Το εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι οι οφειλέτες θέλουν και μπορούν να δώσουν χρήματα στον ΟΑΕΕ, για τις τρέχουσες εισφορές και τα οφειλόμενα, σημαντικά όμως μικρότερα ποσά από αυτά που σκέφτονται να απαιτήσουν η Κυβέρνηση σε συνεργασία με την Τρόικα.
 
Συμπερασματικά, η συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών ανασφάλιστων απέκτησαν πρόβλημα πληρωμής των υψηλών εισφορών μέσα στην κρίση. Αυτό συνέβη γιατί οι κυβερνήσεις της κρίσης δεν ακολούθησαν την οδηγία της Τρόικας να μειώσουν εγκαίρως τις εισφορές, αντίθετα συνέχιζαν να αυξάνουν τις κατηγορίες ασφάλισης ακόμα και για εκείνους που ήταν ανασφάλιστοι γιατί αδυνατούσαν να πληρώνουν τις υψηλές εισφορές, λόγω κατακρήμνισης του εισοδήματός τους!
 
Παρ’όλα αυτά, ακόμα και εκείνοι που είναι σήμερα ανασφάλιστοι, είναι διατεθειμένοι να συμβάλουν στη διάσωση του ταμείου τους σε μια δίκαια βάση και ανάλογα με τις πραγματικές τους οικονομικές δυνατότητες.
 
Το 87% του δείγματος έχει την οικονομική δυνατότητα να δίνει ως 300 ευρώ το μήνα συνολικά, εισφορές συν ρύθμιση, όμως το προτεινόμενο από την κυβέρνηση μοντέλο ρύθμισης τού βγάζει συνολικά πάνω από 750 ευρώ μηνιαίως. Είναι αυτονόητο ότι δεν θα μπορεί να συμμετέχει στην προτεινόμενη ρύθμιση!
 
Ταυτόχρονα προκύπτουν δυο καυτά ερωτήματα:
 
Ποιος δεν θέλει να σωθούν τα ταμεία, και στήνει μη-ρεαλιστικές ρυθμίσεις, που τελικά θα αφορούν μόνο το 4% των σημερινών ανασφάλιστων;
 
Ποιες ιδιωτικές εταιρίες θα ωφεληθούν οικονομικά από την παράνοια στην αυτασφάλιση και τις συντάξεις των αυτασφάλιστων Ελλήνων, και από την προαναγγελθείσα επαπειλούμενη κατάρρευση των ταμείων τους;
 
Ακολουθήστε τον Άγη Βερούτη στο twitter: @Agissilaos (http://www.twitter.com/Agissilaos)
 
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
 
Δημοσιευτηκε και στο capital.gr

Βρισιά να είσαι φιλελεύθερος στην Ελλάδα! Αν ρέπεις προς τον ολοκληρωτισμό σε λένε προοδευτικό! Του Άγη Βερούτη

Εμείς είμαστε η χώρα που στη σημαία της οι 9 γραμμές συμβολίζουν τις 9 συλλαβές του κεντρικού συνθήματος απελευθέρωσης από την τουρκοκρατία, του "Ελευθερία ή Θάνατος"!

Η χώρα που Εθνικός Ύμνος είναι οι δυο πρώτες στροφές του ποιήματος "Ύμνος προς την Ελευθερία"!!

Η χώρα που 193 χρόνια μετά η πλειοψηφία θεωρεί βρισιά να είσαι Φιλελεύθερος, δηλαδή φίλος της Ελευθερίας!

Η χώρα που οι κατεξοχήν συνταγές του κρατισμού και του παρεμβατισμού στις ατομικές ελευθερίες, η υπερφορολόγηση και το "χάρισμα" των κρατικών ασημικών στα κολλητάρια, από τους συντηρητικούς και τον λαμογοσοσιαλισμό θεωρείται Φιλελευθερισμός!!

Η χώρα που Πατέρας του Φιλελευθερισμού δεν θεωρείται ο Τόμας Τζέφερσον, ο συντάκτης της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, και Τρίτος Πρόεδρος τους, τόσο μη-ρατσιστής και ανεξίθρησκος που είχε ερωτικό ειδύλιο με μαύρη γαλλίδα στην παραμονή του στο Παρίσι, τόσο Φιλελεύθερος που καθιέρωσε την δημόσια εκπαίδευση στις ΗΠΑ ως μοχλό της απελευθέρωσης της κοινωνίας από τη νοητική φυλακή και τη θολούρα της άγνοιας!

Και αντί αυτού, σε αυτή τη χώρα ονοματίζονται ως οι χαρακτηριστικοί φιλελεύθεροι κάτι καθηγητάκια που βραβεύτηκαν από την σουηδική ακαδημία για τις οικονομικές τους θεωρίες, αλλά ποτέ δεν έμαθαν τί σημαίνει να ζεις ελεύθερος από προκαταλήψεις, από φιλαυτία, από εκμετάλλευση, από πνευματικό ακρωτηριασμό!

Αυτά όλα στη χώρα της Ελευθερίας, την Ελλάδα, το να ρέπεις προς την Ελευθερία είναι βρισιά, και να κλίνεις προς τον Ολοκληρωτισμό είναι προοδευτικό!!

Ω, Θεέ μου, τί παρακμή και τί νοητική θολούρα!!! 
Τί διάβρωση των κυττάρων του εγκεφάλου!!
Τί τραγωδία!!!!!

Τελειώνει το μνημόνιο ή αρχίζει;Toυ Άγη Βερούτη

 
Σε οποιαδήποτε περίπτωση, η ελληνική κυβέρνηση έχει μια σημαντική απόφαση να πάρει, είτε επιλέξει να συνεχίσει, είτε αποφασίσει να διακόψει το πρόγραμμα σταθερότητας. 
 
Ένα πρωταρχικό σημείο που θα ληφθεί υπόψιν για οποιασδήποτε απόφαση, θα είναι η πιστοληπτική αξιολόγηση της Ελλάδος από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, μετά το τέλος του παρόντος προγράμματος σταθερότητας. 
 
Με άλλα λόγια, αν η Ελλάδα έχει επαρκώς υψηλή αξιολόγηση στην 31/12/14, θα μπορεί να συνεχίσει να λαμβάνει μέρος στην ποσοτική χαλάρωση που δρομολογεί η ΕΚΤ και άρα δεν θα χρειάζεται πρόγραμμα σταθερότητας. Αν όμως η αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας δεν είναι επαρκώς υψηλή, τότε η επέκταση του προγράμματος στήριξης θα είναι απαραίτητη αλλιώς η Ελλάδα χάνει τότε την πρόσβαση σε μια σειρά από εργαλεία που σήμερα είναι δεδομένα και απαραίτητα. 
 
Ως έχει καθορίσει η ΕΚΤ, υπάρχει ειδικό waiver (εξαίρεση) για την Ελλάδα ως το τέλος του προγράμματος σταθερότητας, όπου θα μπορεί να συμμετέχει στις πρώτες 2 δόσεις των 12,08 δισ. εκ των 435 δισ., οι οποίες θα δοθούν εντός του 2014, όμως η αναλογία της Ελλάδας σε αυτές θα είναι μικρότερη από 2 δισ. ευρώ, όταν το Μάρτιο οι τράπεζες οφείλουν να επιστρέψουν 32 δισ. στην ΕΚΤ. 
 
Πλανάται πλάνην οικτράν όποιος κύριος της αντιπολίτευσης νομίζει ότι οι ευρωπαίοι εταίροι μας θα μας χαϊδέψουν συγκαταβατικά, δίνοντάς μας τον Ιανουάριο του 2015 και τα περίπου 10 δις ευρώ του ΤΧΣ που δεν έχουν ακόμη χρησιμοποιηθεί για ανακεφαλαιοποίηση των συστημικών τραπεζών μας, ενώ τα stress tests για τα κόκκινα δάνεια ακόμα συνεχίζονται, και παρότι εδώ και ένα τουλάχιστον χρόνο προσπαθεί χωρίς επιτυχία η σημερινή κυβέρνηση να τους τα αποσπάσει! 
 
Ειδικά εφόσον υπάρχει πίεση από την Αμερικανική πλευρά για βαθύ κούρεμα OSI, αν δεν καταλήξει η συζήτηση για το ελληνικό χρέος, κανείς Ευρωπαίος πολιτικός δεν θα δώσει τα 11 δισ. του ΤΧΣ που είναι ήδη στην τσέπη του για να πάρει πίσω 5-6 κάποτε. Απλά δεν μπορούν να το δικαιολογήσουν στους ψηφοφόρους τους. 
 
Από την άλλη, καμία Ελληνική κυβέρνηση υπό την απειλή εκλογών τον Μάρτιο του 2015 λόγω εκλογής νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, δεν μπορεί να διαπραγματευτεί πειστικά για την επιμήκυνση του χρέους στα 50-75 χρόνια με σχεδόν μηδενικά επιτόκια, όπως θα επιθυμούσαν εναλλακτικά οι ευρωπαίοι εταίροι μας. 
 
Καμία αλχημεία με τα 2 δισ. ευρώ τη φορά, που δικαιούται η Ελλάδα να πάρει μέσω ELA χωρίς να ζητήσει άδεια από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ, δεν αρκεί για να καλύψει το κενό ανάμεσα σε καταθέσεις συν ομολογιακά των τραπεζών συν κεφαλαιοποίηση των τραπεζών και χορηγήσεις. 
 
Για να ξαναπάρει μπροστά η οικονομία επίσης δεν αρκούν δρομολογήσεις του ΕΣΠΑ από τη μια τσέπη στην άλλη. Ούτε το πιάσιμο της πιθανολογούμενης μεγάλης φοροδιαφυγής είναι λύση, γιατί θα πιαστεί μια φορά, αν είναι κιόλας τόσο μεγάλη πια. 
 
Μικρή φοροδιαφυγή έχουμε ελάχιστη πλέον διότι τα επαγγέλματα που λένε ότι την έκαναν, κυρίως τα 150 της οικοδομής, έχουν σχεδόν μηδενίσει το εισόδημά τους μετά από 6 χρόνια ύφεσης. 
 
Στην τελική κρίση, από τα 67 δισ. καθυστερημένων φορολογικών οφειλών ιδιωτών προς το δημόσιο, πόσα μπορούν να εισπραχθούν ρεαλιστικά, σε μια οικονομία χωρίς ρευστότητα, που μάλιστα η δικαστική εξουσία την εμποδίζει να μειώσει τα δημοσιονομικά κόστη της, εντείνοντας την πίεση στους κυβερνώντες για εισπράξεις; 
 
Η κατάσταση δεν είναι ρόδινη και πιστεύω ακράδαντα ότι οδεύουμε για τρίτο πρόγραμμα στήριξης/επιτήρησης είτε το θέλουμε είτε όχι. 
 
Η ουσία είναι, αν η αξιωματική αντιπολίτευση θα καθίσει επιτέλους στο τραπέζι με την συγκυβέρνηση να κάνουν μια "Εθνική Συμφωνία Εξόδου από την Κρίση" που θα δώσει θέσεις εργασίας και ηρεμία σε όσους έχουν ακόμα δουλειά. 
 
Ή συμπολίτευση και αντιπολίτευση θα συνεχίσουν να τσακώνονται σαν παιδιά του δημοτικού, μέχρι να δούμε την Ελλάδα πάλι να καταρρέει, πιθανά οριστικά αυτή τη φορά; 
 
Οποίος κάνει πρώτος την πρόσκληση σίγουρα θα κερδίσει τις εντυπώσεις του εκλογικού σώματος. Από την άλλη, αν ο άλλος αρνηθεί, τότε αλίμονό του την ημέρα των εκλογών με ψηφοφόρους κατεστραμμένους και πεινασμένους. 
 
Η σοβαρότητα χρειάζεται τώρα. 
 
Τα υπόλοιπα θα βγουν στην πορεία. 
 
 
Ακολουθήστε τον Άγη Βερούτη στο twitter: @Agissilaos
 
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Πέντε ψέματα και μια αλήθεια για την ανεργία. Του Άγη Βερούτη

Τα ψέματα και οι παρανοήσεις αναφορικά στην ανεργία είναι η πηγή της συνέχισης και αύξησής της.
 
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και η αντίστοιχη Αμερικανική FED έχουν αποστολή τους την χάραξη νομισματικής πολιτικής με σκοπό την ελαχιστοποίηση του πληθωρισμού. Όμως, η FED έχει και ένα δεύτερο σκοπό: την ελαχιστοποίηση της Ανεργίας.
 
Οι πολιτικές της ΕΚΤ στοχεύοντας μόνο στην ελαχιστοποίηση του πληθωρισμού, αφήνουν αδιάφορα την ανεργία να καλπάζει σε χώρες του ευρωπαϊκού περιθωρίου, όπως η Ελλάδα, η Ισπανία και ο υπόλοιπος ευρωπαϊκός νότος.
 
Οι πολιτικές Κεντρικών Τραπεζών που στοχεύουν στην ελαχιστοποίηση της ανεργίας, έχουν κυρίως να κάνουν με την παροχή ρευστότητας στην πραγματική οικονομία και όχι μόνον τον χρηματο-οικονομικό τομέα, όταν η ανεργία ανεβαίνει πάνω από ένα αποδεκτό όριο, που συνήθως δεν ξεπερνά το 6% του δυνητικά εργαζόμενου πληθυσμού.
 
Η ανεργία στην Ελλάδα έχει ενδημικά χαρακτηριστικά, σε δυσθεώρητα ύψη 27,6% επισήμως, ανεπίσημα περισσότερο από 40% συνυπολογίζοντας αυτοαπασχολούμενους ελεύθερους επαγγελματίες που βγάζουν πλέον μόνο ένα χαρτζιλίκι από την εργασία τους, καθώς και αρκετούς από τους 850.000 ιδιωτικούς υπαλλήλους, που έχουν να πληρωθούν πάνω από 6 μήνες.
 
Η ανεργία μας είναι πολύ υψηλότερη και από του Μεγάλου Κραχ των ΗΠΑ, το 1929, όταν στο ζενίθ της είχε φτάσει 25%. Στην πραγματικότητα στο κλάσμα “Άνεργοι που ψάχνουν για δουλειά δηλωμένοι στον ΟΑΕΔ / Ικανοί προς εργασία”, μειώνονται εκείνοι που ψάχνουν για δουλειά, είτε πηγαίνοντας άρον-άρον για πρόωρη συνταξιοδότηση, είτε μεταναστεύοντας, είτε παραιτούμενοι από το ψάξιμο.
 
Κάποιοι αποδεχόμενοι μια θέση μαύρης εργασίας με αμοιβή που δεν φτάνει ούτε για χαρτζιλίκι, απλά παρατείνουν τον εργασιακό τους επιθανάτιο ρόγχο.
 
Ας δούμε λοιπόν τα 5 ψέματα που όσο διαιωνίζονται εμποδίζουν την λήψη σωστών αποφάσεων που θα μειώσουν την ανεργία, και μια μοναδική αλήθεια που θα μας βοηθήσει να επιταχύνουμε τη μείωσή της:
 
1ο Ψέμα: Αν μειωθεί ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων ή το ποσό που μισθοδοτούνται, τότε η ανεργία θα ανέβει. Στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Για να συντηρηθούν οι θέσεις αργομισθίας στο δημόσιο χρειάζονται να εισπραχθούν φόροι, εφόσον κανείς δεν είναι διατεθειμένος να δανείσει χρήματα στη χώρα για να πληρώνει θέσεις αργομισθίας. Οι φόροι αυτοί πληρώνονται από τον ιδιωτικό τομέα, καθώς οι φόροι όσων μισθοδοτούνται από το κράτος είναι απλά έκπτωση στα χρήματα που το κράτος τους αμείβει. Εφόσον οι επιχειρήσεις της παραγωγικής οικονομίας δίνουν μεγαλύτερο ποσοστό του τζίρου τους σε φόρους, δεν έχουν πια τα χρήματα αυτά για να κάνουν προσλήψεις.
 
Η διατήρηση των θέσεων αργομισθίας στο κράτος κοστίζει πολύ παραπάνω από τις ίδιες θέσεις εργασίας στην παραγωγική οικονομία, καθώς ο μηχανισμός συλλογής των φόρων και μισθοδοσίας των κρατικών θέσεων αργομισθίας προσθέτει ένα κόστος που στον παραγωγικό τομέα δεν υπάρχει. Επίσης ο μέσος μισθός δημοσίου είναι 50% υψηλότερος από εκείνους του παραγωγικού τομέα συν τα κόστη του χώρου εργασίας, φως - νερό - τηλέφωνο - θέρμανση - κλιματισμό, ενοίκιο - καθαριότητα - συντήρηση, κλπ, οπότε κατά μέσο όρο η διατήρηση μιας κρατικής θέσης αργομισθίας, κοστίζει 2-3 ή και παραπάνω θέσεις εργασίας στην παραγωγική οικονομία.
 
Μείωση 100.000 θέσεων αργομισθίας στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (με αντίστοιχη μείωση της φορολόγησης) θα δώσει πάνω από 200.000 ως και 300.000 θέσεις εργασίας στην παραγωγική οικονομία. Το μέσο όφελος στο σύνολο της κοινωνίας θα είναι +100.000 ως +200.000 θέσεις εργασίας.
 
Οι άνεργοι με την απώλεια των εισοδημάτων τους συντηρούν την αργομισθία στο δημόσιο!
 
2ο Ψέμα: Ο μεγάλος αριθμός συντάξεων που πληρώνει το κράτος συντηρεί τους άνεργους. Στην πραγματικότητα, όπως ακριβώς λειτουργούν οι μισθοί θέσεων αργομισθίας στο δημόσιο, έτσι ακριβώς λειτουργούν και οι συνταξιοδοτήσεις για ανθρώπους κάτω από το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης των 65-67 που ισχύει για τον υπόλοιπο πληθυσμό. Η κύρια διαφορά είναι ότι τα χρήματα αυτά, περί τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, πληρώνονται κατά περίπου 70% από τις εισφορές που επιβάλλονται στην παραγωγική οικονομία, και κατά περίπου 30% από την φορολογία που επιβάλλεται. Κοντά στο ένα τρίτο αυτών των χρημάτων, δηλαδή των 10 δισεκατομμυρίων ετησίως, συντηρούν περί το 1 εκατομμύριο συνταξιούχους σε ηλικία που όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες πρέπει να εργάζονται.
 
Τα χρήματα αυτά των υψηλότατων μη ανταποδοτικών εισφορών τα πληρώνει η παραγωγική οικονομία με κόστος εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, καθώς όπως είπαμε οι φόροι όσων πληρώνονται από το κράτος είναι απλά έκπτωση στα χρήματα που λαμβάνουν από αυτό.
 
Η μόνη διαφορά με τις θέσεις αργομισθίας είναι πως κάθε θέση πρόωρης συνταξιοδότησης (κάτω των 65) αντιστοιχούν ίσως 1,5-2 χαμένες θέσεις εργασίας στην παραγωγική οικονομία, οπότε η κατάργηση των 1.000.000 πρόωρων συντάξεων, θα επέφερε ίσως όφελος άλλες 500.000 θέσεις εργασίας στην παραγωγική οικονομία.
 
Οι άνεργοι με την απώλεια των εισοδημάτων τους συντηρούν τους συνταξιούχους μικρής ηλικίας!
 
3ο Ψέμα: Τα κονδύλια του ΕΣΠΑ που πηγαίνουν στην προσωρινή πρόσληψη μερικών δεκάδων χιλιάδων ανέργων είναι ο καλύτερος τρόπος για να ανακουφίσει την ανεργία το κράτος. Στην πραγματικότητα τα κονδύλια αυτά πάνε χαμένα, ή μάλλον είναι ως επιδόματα ανεργίας που απαιτούν την ημερήσια παρουσία του ανέργου σε κάποιο χώρο “παρουσίας”. Αυτές οι προσωρινές θέσεις εργασίας κυρίως σε δήμους και περιφέρειες, δεν παράγουν αληθινή προστιθέμενη αξία, καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις οι 5 μήνες πρόσληψης καταλήγουν να μην είναι καν επαρκείς για να μάθει κάποιος μια δουλειά.
 
Τα ίδια χρήματα αν στόχευαν στην κάλυψη ασφαλιστικών εισφορών των ίδιων ανθρώπων για ένα χρόνο στην παραγωγική οικονομία, θα δημιουργούσαν τις διπλάσιες θέσεις εργασίας και μάλιστα ίσως και οι μισές να κατέληγαν να είναι μόνιμης διαρκείας.
 
Οι άνεργοι με την απώλεια των εισοδημάτων τους συντηρούν την ψευδοπρόσληψη για 5μηνίτες στο δημόσιο.
 
4ο Ψέμα: Η κυβερνήσεις επί των ετών της ελεγχόμενης χρεοκοπίας του Ελληνικού κράτους έκαναν ό,τι μπορούσαν για να συγκρατήσουν την ανεργία, αλλά δεν τα κατάφεραν. Στην πραγματικότητα οι κυβερνήσεις των τελευταίων 4 ετών έκαναν ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν για να μεγιστοποιήσουν την ανεργία!
 
Ήταν άλλωστε ο κύριος στόχος της Εσωτερικής Υποτίμησης, να πέσει το ΑΕΠ μέσω αύξησης της Ανεργίας.
 
Οι μειώσεις των μισθών δεν επηρέασαν το συνολικό μισθολογικό κόστος της παραγωγικής οικονομίας, καθώς κυρίως οι μειώσεις αυτές υπερκεράστηκαν από τις αποζημιώσεις των απολύσεων που επέβαλε η μείωση των τζίρων παντού, ενώ οι κυβερνήσεις έκαναν ό,τι μπορούσαν για να ανεβάσουν όλα τα κόστη πλην του μισθολογικού για τις επιχειρήσεις, ώστε αυτές να υποχρεωθούν να μειώσουν τον αριθμό εργαζομένων τους.
 
Ανέβασαν +50% το κόστος του ηλεκτρισμού, +70% το κόστος υγρών καυσίμων, ανέβασαν έως και +900% τη φορολόγηση στους ελεύθερους επαγγελματίες, αντί να μειώσουν τις σπατάλες και τις αργομισθίες, και έριξαν 50 δισεκατομμύρια ευρώ χρέος των φορολογούμενων στην ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών με το ανεγκέφαλο PSI  που αποσάθρωσε τον τραπεζικό τομέα και τα ασφαλιστικά ταμεία, αντί να κάνουν επιμήκυνση και μείωση των επιτοκίων σε όλο το χρέος και να τελειώνει το παραμύθι με την εξυπηρέτηση του χρέους!
 
Φρόντισαν δε να μην φτάσει ούτε δεκάρα από την ανακεφαλαιοποίηση στην παραγωγική οικονομία, παρά τις υποσχέσεις των κυβερνώντων περί του αντιθέτου.
 
Τα χρήματα αυτά ρούφηξε το κράτος με “βραχυπρόθεσμο δανεισμό” και δάνεια προς τον ευρύτερο κρατικό τομέα, δηλαδή τις μονοπωλιακές ΔΕΚΟ και ομίλους ΜΜΕ.
 
Οι τράπεζες τριπλασίασαν τα επιτόκια δανεισμού για υφιστάμενα δάνεια απόσο ήταν πριν την κρίση, δίνοντας χαριστική βολή σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, διώχνοντας από την Ελλάδα όσες μεγάλες μπορούσαν να φύγουν προκειμένου να επιβιώσουν του κρατικού τυφώνα Αφρικανικών επιτοκίων, σε ευρώ!
 
Αυτό προκάλεσε τεράστια αύξηση του λειτουργικού κόστους των επιχειρήσεων, μειώνοντας τις θέσεις εργασίας που μπορούσαν να συντηρήσουν.
 
Οι άνεργοι με την απώλεια των εισοδημάτων τους επωμίσθηκαν την Εσωτερική Υποτίμηση ίση με το 25% του ΑΕΠ που συμφώνησε η κυβέρνηση ΓΑΠ/Παπακωνσταντίνου και υλοποίησαν οι επόμενες κυβερνήσεις ως τώρα!
 
5ο Ψέμα: Η υψηλότερη κρατική Γραφειοκρατία στην Ευρώπη και η υψηλότερη κρατική Διαφθορά στον Δυτικό κόσμο (και από πολλές χώρες Τρίτου κόσμου, 91 χώρες για την ακρίβεια) δεν επηρρεάζουν την ανεργία αρνητικά. Στην πραγματικότητα, και οι δυο αυτές κρατικές παθογένειες αυξάνουν δυσανάλογα το κόστος λειτουργίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, στερώντας τους τη δυνατότητα να συντηρήσουν τις θέσεις εργασίας που όλοι οι μικρομεσαίοι θα ήθελαν να διατηρούν.
 
Μια και Μοναδική Αλήθεια: Η ανεργία θα νικηθεί από τις θέσεις εργασίας που θα δημιουργήσουν όσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις επιβίωσαν. Αυτό λένε και οι παγκόσμιες στατιστικές. Στην Ελλάδα το 57% των θέσεων εργασίας βρίσκεται σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αντίστοιχα στις ΗΠΑ, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις (με μέσον όρο 3 θέσεις εργασίας ανά μικρομεσαία επιχείρηση) προσφέρουν το 50% των θέσεων εργασίας, και σύμφωνα με τα στοιχεία του Small Business Administration (SBA) σε περιόδους ανάκαμψης οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις (1-240 θέσεις εργασίας) αυξάνουν τον αριθμό θέσεων εργασίας τους, ενώ οι μεγάλες επιχειρήσεις (250+ θέσεις εργασίας) αυξάνουν τα περιθώρια κερδοφορίας τους και τις επενδύσεις τους σε πάγιο εξοπλισμό.
 
Ελπίζω να αντιληφθούν εγκαίρως οι κρατικοί μανδαρίνοι και τα πολιτικά αφεντικά τους ότι μόνο οι επιβιώσαντες μικρομεσαίοι θα δημιουργήσουν νέες βιώσιμες θέσεις εργασίας γρήγορα, γιατί θα προσλάβουν την άνεργη ανιψιά τους και τον άνεργο γείτονα φίλο τους, αν ανεβούν λιγάκι οι δουλειές ή μειωθεί το βάρος που έχει επιβάλλει ο διωγμός των μικρομεσαίων από τις κυβερνήσεις των τελευταίων 5 ετών. Οι δήθεν ρυθμίσεις κόκκινων δανείων σε τίποτα δεν θα βοηθήσουν αν το κράτος συνεχίζει να αποστραγγίζει όλη τη ρευστότητα των μικρομεσαίων.
 
Ελπίζω να καταλάβουν εγκαίρως ότι η ανεργία σπρώχνει τη χώρα προς την κοινωνική έκρηξη, που όταν συμβεί θα πάρει την μορφή όχι χιονοστιβάδας αλλά κατολίσθησης, απειλώντας την ίδια την υπόστασή της.
 
Ελπίζω να υπάρχει ακόμα χρόνος διόρθωσης αν και όπως δείχνει, η υψηλή ανεργία θα είναι μαζί μας για δεκαετίες.
 
Η μείωση της ανεργίας, για την επιβίωση της ελληνική κοινωνίας, του ελληνικού κράτους και πιθανόν και της χώρας, περνάει μόνο μέσα από τη μείωση του κόστους του κράτους, σήμερα άνω των 70 δις ευρώ μαζί με τις συντάξεις, που ως τώρα έχει πνίξει την παραγωγική οικονομία που ψυχορραγεί.
 
Όποιος δεν το βλέπει αυτό τώρα, ή είναι άσχετος και πρέπει να απομακρυνθεί εγκαίρως από θέσεις ευθύνης, ή τελικά οι καραγκιόζηδες, οι γραφικοί και οι συνομωσιολόγοι θα βγουν δικαιωμένοι...
 
Το ρισκάρουμε;
 
Ακολουθήστε τον Άγη Βερούτη στο twitter: @Agissilaos
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS
arriton2
© 2013, arriton.gr