Menu

 

logoidea

Eυθύμης  Μαραμής

Eυθύμης Μαραμής

"Ελεύθερος επαγγελματίας και λάτρης της οικονομίας της αγοράς. Πιστεύω στην ατομική ευθύνη και θεωρώ τον κολεκτιβισμό ως τον μεγαλύτερο εχθρό της ελευθερίας. Μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί σας γράφοντας όσο πιό κατανοητά γίνεται πως τα κράτη οι εξισώσεις και οι συλλογικότητες τους, κρατάνε σε ομηρία την ατομική αυθεντικότητα, στρεβλώνουν την αξία και οδηγούν σε ηθική η/και οικονομική χρεοκοπία."

Το μέλλον της Ευρώπης:Πληθωρισμοί και φόροι.

Tου Ευθύμη Μαραμή.
 
Οι Φορολογικές επιβαρύνσεις είναι τόσο υψηλές ώστε να μην είναι δυνατόν να εξοφληθούν τα υψηλά επίπεδα χρέους στο μεγαλύτερο μέρος του δυτικού κόσμου. Τουλάχιστον, αυτό είναι το συμπέρασμα των Κάρμεν Ράινχαρτ και Κένεθ Ρογκόφ του Δ.Ν.Τ. Οι Reinhart και Rogoff έγιναν γνωστοί για το πρόσφατο βιβλίο τους "αυτή τη φορά είναι διαφορετικά», στο οποίο υποστήριξαν ότι τα υψηλά επίπεδα του δημόσιου χρέους έχουν συνδεθεί ιστορικά με μειωμένες ευκαιρίες ανάπτυξης.
 
Καθώς τώρα τονίζουν, "Το μέγεθος του προβλήματος δείχνει ότι θα χρειαστούν αναδιαρθρώσεις, για παράδειγμα, στην περιφέρεια της Ευρώπης, πολύ πέρα από οτιδήποτε έχει συζητηθεί δημοσίως ως τώρα". Μέχρι αυτό το σημείο στην κρίση της Ε.Ε. τα κύρια εργαλεία που χρησιμοποιούνται για την διάσωση των χρεωμένων κρατών είναι η αύξηση των φόρων, τα bailouts από το Δ.Ν.Τ. και την Ε.Ε. και κουρέματα δημόσιου χρέους.
 
Αυτά τα bailouts επιδείνωσαν σε μεγάλο βαθμό τα προβλήματα χρέους που υπήρχαν πέντε μόλις χρόνια πριν. Όπως οι Reinhart και Rogoff σημειώνουν, τα άλλοτε ισχυρά οικονομικά κράτη της Βόρειας Ευρώπης είναι πλέον όλο και περισσότερο αδύναμα στο να συνεχίσουν να επωμίζονται τα χρέη του Ευρωπαϊκού νότου.
 
Έξι ευρωπαϊκές χώρες έχουν σήμερα ένα δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ - βάσει μέτρησης των Reinhart και Rogoff - πάνω από 90%. Οι χώρες που ήταν σχετικά χωρίς χρέος μόλις πέντε χρόνια πριν βαρύνονται πλέον με την ανάγκη καταβολής του χρέους που απαιτείται από τα bailouts. Η Ιρλανδία είναι μια από αυτές - το 2007 το δημόσιο χρέος της ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν κάτω από 25%. Έξι χρόνια μετά, βρίσκεται στο 120%! "Η οικονομικά ασφαλής" Σκανδιναβία θα πρέπει να έχει επίσης κατά νου ότι η τύχη της μπορεί να αλλάξει σύντομα, όπως συνέβη με την Ιρλανδία.
 
Η κρίση του χρέους μέχρι σήμερα έχει μετριαστεί σε μεγάλο βαθμό από τις φορολογικές αυξήσεις και τις μεταφορές κεφαλαίων από τον πλούσιο πυρήνα της Ευρώπης προς την περιφέρεια του νότου. Το πρόβλημα με τις αυξήσεις των φόρων είναι ότι δεν μπορεί να συνεχιστούν αέναα.
 
 Ήδη στην Ευρώπη υπάρχουν επτά χώρες όπου η φορολογία είναι υψηλότερη από το 48% του ΑΕΠ. Κάποτε μόνο η Σκανδιναβία είχε τόσο υψηλή φορολογία και μεγάλο δημόσιο τομέα. Σήμερα, τόσο η Αυστρία όσο και η Γαλλία έχουν περισσότερο από το ήμισυ των οικονομιών τους αναμειγμένο με τον δημόσιο τομέα και χρηματοδοτούνται μέσω των φόρων. (Σημειώστε, επίσης, ότι καθώς και οι δύο "τρέχουν" ελλείμματα κρατικού προϋπολογισμού, το πραγματικό μέγεθος του κράτους τους είναι στην πραγματικότητα ακόμα μεγαλύτερο
 
Με την υψηλή ανεργία στην Ευρώπη (και ειδικά στην περιφέρειά της), οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να αυξήσουν πολύ τα έσοδα από την αύξηση των φόρων - ποιος και πως θα τους πληρώσει; Με ήδη υψηλά επίπεδα χρέους είναι αμφίβολο το κατά πόσο τα έσοδα μπορούν να αυξηθούν με περαιτέρω εκδόσεις χρέους, τουλάχιστον, χωρίς αύξηση των επιτοκίων και διακινδυνεύοντας τα ήδη εύθραυστα δημοσιονομικά με υψηλότερους τόκους.
 
Αντ 'αυτού, οι Reinhart και Rogoff διαβλέπουν δύο ενδεχόμενα για το μέλλον της Ευρώπης: οικονομική ύφεση, μέσω υψηλών ποσοστών πληθωρισμού και φόρων στις αποταμιεύσεις και στον πλούτο. Αυτή τη φορά τα πράγματα δεν είναι διαφορετικά από τις άλλες περιπτώσεις υπερχρέωσης χωρών στην ιστορία της Ευρώπης - απλά κοιτάξτε τα μεταπολεμικά παραδείγματα ως παρόμοιες συγκρίσιμες περιπτώσεις . Μην πείτε πως δεν έχετε προειδοποιηθεί.
 
Μετάφραση: Ευθύμης Μαραμής
 
Πηγή: bastiat.mises.org

Απολαμβάνοντας την εξόντωση μας.

Του Ευθύμη Μαραμή.
 
Τον Νοέμβριο του 2012 η τρόικα είχε διαμηνύσει πως θα τοποθετήσει επιτρόπους στις φρεσκο-τροφοδοτημένες

 με δανεικά Ελληνικές τράπεζες ώστε να ελέγξει τους όρους δανειοδότησης συγκεκριμένων επιχειρηματιών και ειδικά αυτών που έχουν τα μεγάλα Μ.Μ.Ε. Την εποχή εκείνη ξεκίνησε ένας σφοδρός "αντιμνημονιακός" πόλεμος απο τα μεγάλα έντυπα και τηλεοπτικά μέσα όπου είδαμε Τρέμη, Ευαγγελάτο και άλλα ιερά τέρατα της διαπλοκής να κάνουν μια αντιευρωπαϊκή στροφή σε χρόνο DT. Χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση του Ευαγγελάτου πως "είπαμε να παραμείνουμε στο ευρώ αλλά όχι και με κάθε τίμημα" 
Αυτό που τελικά συνέβη είναι η συνεχιζόμενη δανειοδότηση των καταχρεωμένων εθνικών ανάδοχων - μηντιαρχών την στιγμή που όλοι ξέρουμε - σύμφωνα με την ανακοίνωση τη εταιρείας - πως η ΒΙΟΧΑΛΚΟ π.χ. αποχώρησε από την Ελλάδα λόγω έλλειψης πρόσβασης στην χρηματοδότηση.
Είναι βάσιμη η διαπίστωση πως τα εντόπια Μ.Μ.Ε. και οι διαπλεγμένοι με το κράτος ιδιοκτήτες τους αποτελούν έναν αναμεταδότη της τρόικας με αντάλλαγμα την πρόσβαση στα χρήματα των Ελλήνων φορολογούμενων. Αντίθετα βιομηχανίες όπως η ΒΙΟΧΑΛΚΟ και ΦΑΓΕ εξαναγκάζονται σε φυγή προς Ευρωπαϊκά κράτη όπου βρίσκουν άνετη πρόσβαση σε χρηματοδότηση από Ευρωπαϊκές τράπεζες. Ουσιαστικά μιλάμε για έναν εκβιασμό της Ε.Ε. προς τις υγιείς μεγάλες επιχειρήσεις ώστε αυτές να προωθηθούν σε συγκεκριμένες τράπεζες και χώρες. Ο αθέμιτος ανταγωνισμός που προκαλεί στην χώρα ο κεντρικός σχεδιασμός της Ε.Ε. και το ευρώ αποτυπώνεται ανάγλυφα στην αρπαγή  από τους Ευρωφωστήρες των δυνατών εξαγωγικών μονάδων της χώρας. Αντίθετα, συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα που δραστηριοποιούνται και στον χώρο της μαζικής παραπληροφόρησης-αποβλάκωσης τελούν υπό τον έλεγχο της τρόικας και των τραπεζών της με προφανή σκοπό. 
Την στιγμή που η κυβέρνηση και οι ευρωσοσιαλιστές εξοντώνουν τον πληθυσμό, τα κανάλια μας ενημερώνουν για σκληρές διαπραγματεύσεις και για πρωτογενή πλεονάσματα. Την στιγμή που 350.000 ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ έχουν χάσει τα χρήματά τους και είναι ανασφάλιστοι - επικηρυγμένοι, τα Μ.Μ.Ε. μας ενημερώνουν για τις κόντρες του Φαήλου Κρανιδιώτη με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Την στιγμή που έχουν εκδοθεί πάνω από 20.000 κατασχετήρια για χρέη προς το δημόσιο, τα κανάλια εξακολουθούν να δανείζονται για να βλέπουν τα βαφτίσια που πραγματοποίησε  το πριγκηπικό ζεύγος της μεγάλης Βρετανίας. Σε μια από αυτές τις υπέροχες ενημερωτικές εκπομπές εμφανίστηκε ο επαγγελματίας συνδικαλιστής και νυν υπουργός κ. Βρούτσης για να μας πει ξεκάθαρα πως η "εισφοροδιαφυγή ισοδυναμεί με φοροκλοπή". Είναι γνωστό πως οι εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία δεν πρέπει να αποσυνδέονται απο την φορολογία γιατί πολύ απλά το ασφαλιστικό έχει καταρρεύσει και τα χρήματα που διαχρονικά έχουμε δώσει έχουν απαλλοτριωθεί από το κράτος και την Ε.Κ.Τ. Η ανταποδοτικότητα δε των πανάκριβων εισφορών είναι επιεικώς γελοία. Ο Βρούτσης με την κυνική του ομολογία απλά επιβεβαίωσε έναν ακόμα κεφαλικό φόρο ο οποίος για τα "ασφαλιστικά" δεδομένα ενός ελεύθερου επαγγελματία αναλογεί ίσα με 4.500-6.000 ευρώ τον χρόνο. Ο υποτιθέμενος σκοπός των ασφαλιστικών ταμείων ως αποθεματικών εισφορών, είναι πλέον και επίσημα - σύμφωνα και με τον υπουργό - ένας ακόμη κεφαλικός φόρος τον οποίον αν αδυνατούμε να πληρώσουμε είμεθα κλέπτες. Αφού ρήμαξαν τα αποθεματικά μας με το τζογάρισμα στο χρηματιστήριο  και με το PSI  (για να διασώσουν τις τράπεζες της Ε.Ε.) έχουν το θράσος οι λήσταρχοι του κράτους να μας αποκαλούν και κλέφτες. Και το απόλυτα εντυπωσιακό είναι πως το λένε και τα πιστεύουν. Έτσι και πούμε σε κάποιον στοιχειωδώς λογικό άνθρωπο πως καταβάλουμε εισφορές σε έναν ασφαλιστικό φορέα για να μην μας κλείσουν φυλακή, μάλλον θα μας περάσει για τρελούς. Κι όμως, στη Ελλάδα αυτός ο απίστευτος σοσιαλιστικός ολοκληρωτισμός, θεωρείται λογικός και κοινωνικότατος. Από κάποιο σημείο και μετά όλη αυτή η κατάσταση απαλλοτρίωσης κάθε ατομικής αξίας, ηθικής και υλικής, από το κράτος σε συνδυασμό με την απάθεια των θυμάτων της, μου θυμίζει το γνωστό απόφθεγμα πως αν δεν μπορείς να αποφύγεις έναν βιασμό κάθεσαι και τον απολαμβάνεις. 
Μόνο στην αντίληψη ενός ανεύθυνου, απαίδευτου, νωχελικού και άτολμου ανθρώπου μπορεί να θεωρείται ως θετική η ύπαρξη ενός μεγάλου κράτους που "φροντίζει" τους πολίτες. Η αμέσως επόμενη κατηγορία ανθρώπων που υποστηρίζει ένθερμα ένα μεγάλο κράτος είναι οι υπάλληλοί του και οι διαπλεγμένοι με αυτό. Σε κάθε περίπτωση κρίνεται απαραίτητη η προσπάθεια κάθε ανθρώπου που αγαπά την ελευθερία να βοηθήσει με την διαλεκτική του την πρώτη κατηγορία ανθρώπων να αφυπνιστεί και να πιστέψει στην ατομική αυθεντικότητα, στην ανθρώπινη δράση και στην οικειοθελή συναλλαγή. Η δεύτερη κατηγορία των διαπλεγμένων είναι καμένο χαρτί και μοιραία εχθροί της ελευθερίας. Το κράτος, κάθε κράτος, αποτελεί έναν μηχανισμό κολεκτιβοποίησης ενάντια στην ατομική ελευθερία και παρατηρείται το φαινόμενο της δικτατορίας των μαζών εις βάρος θεμελιωδών και αυτονόητων ατομικών ελευθεριών.
Πως  μπορεί να δικαιολογηθεί η επιβολή μη οικειοθελούς συναλλαγής σε έναν πολίτη με το κράτος, όταν ξεκάθαρα αυτή η συναλλαγή είναι και άδικη και παρανοϊκή και καταχρηστική και ληστρική και αυθαίρετη; Η απάντηση των δημοκρατών είναι πως έτσι αποφασίζεται από τις εκλογές.
Όταν μια κοινωνία έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό αποβλάκωσης και αναλγησίας ώστε να θεωρεί δημοκρατικό κεκτημένο τον ολοκληρωτισμό, κάτι δεν πάει καθόλου καλά.

Ποιος θα μας σώσει από τους "σωτήρες";

Του Ευθύμη Μαραμή.
     Τα πλασματικά χαμηλά επιτόκια αποτέλεσαν την πολιτική της Ε.Κ.Τ. η οποία διοχέτευσε τεράστια κεφάλαια στα υποκαταστήματά της στην Ε.Ε. με την έναρξη του ευρώ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ψευδαίσθηση του εύκολου πλουτισμού πράγμα το οποίο ενίσχυσε την κατανάλωση, προκάλεσε ακόμα μεγαλύτερη διαφθορά στο κράτος, ενίσχυσε τον κρατικοδίαιτο καπιταλισμό, αντικατέστησε την αγροτική παραγωγή με μια τεράστια απάτη βασισμένη στις επιδοτήσεις, και φυσικά προκάλεσε μία τεράστια φούσκα στο "δημόσιο" όπου τα ελλείμματα ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο..
     Στην πραγματική οικονομία της χώρας ήταν εμφανέστατο ότι η πληθωριστική δραχμή δεν είχε καμία σχέση με την αναλογία της σε ευρώ αφού απευθείας οι τιμές των βασικών αγαθών σχεδόν διπλασιάστηκαν, πράγμα που αποδεικνύει πως η ένταξή μας στο νόμισμα οφειλόταν σε πλαστά στοιχεία. Αυτά όλα συνέβησαν μπροστά στα μάτια μας και ήταν ξεκάθαρο ότι την διαφορά ανάμεσα σε ευρώ και δραχμές την καλύπταμε με δανεικά. Τα αποτελέσματα μιας επίπλαστης ευμάρειας 6 ετών, διαδέχθηκε η ολοκληρωτική καταστροφή που μαγειρευόταν σταδιακά από όλες τις σοσιαλιστικές κυβερνήσεις της χώρας από το την μεταπολίτευση. (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) με τις ευλογίες όλων των κομμάτων της επίσης σοσιαλιστικής αντιπολίτευσης και ολοκληρώθηκε με την ένταξή μας στον ζουρλομανδύα του ευρώ. 
       Πολλοί από εμάς πιστέψαμε πως  με τον μπαμπούλα της άτακτης χρεοκοπίας και με την τρόικα εγκατεστημένη στα υπουργεία, το Ελληνικό κράτος θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε μεγάλες μεταρρυθμίσεις αλλά κυρίως σε αλλαγή νοοτροπίας. Δημιουργήθηκε ανάμεσα στους πολίτες μια τεράστια πόλωση και μία στείρα αντιπαράθεση ανάμεσα σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς θολώνοντας την ευρύτερη εικόνα η οποία είχε διαγραφεί ξεκάθαρα πίσω από τα δικό μας ορίζοντα. Το κράτος είχε χρεοκοπήσει παρέα με τις τράπεζες που είχαν αγοράσει δικά του ομόλογα και είχαν "δανειστεί" "φτηνό" χρήμα από την Ε.Κ.Τ. Με το PSI απαλλοτριώθηκαν οι καταθέσεις μας και τα όποια αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων είχαν γλιτώσει από τις "επενδύσεις"   των σοσιαλιστών της κυβέρνησης Σημίτη. Έτσι διασώθηκαν οι Ευρωπαϊκές τράπεζες από το Ελληνικό χρέος. Κατόπιν ο νεοσυσταθείς Ευρωπαϊκός οργανισμός διάσωσης (EFSF) δάνεισε το Ελληνικό κράτος το οποίο με την σειρά του διέσωσε της Ελληνικές τράπεζες (bailout) οι οποίες είναι ουσιαστικά υποκαταστήματα της Ε.Κ.Τ. και με αυτή την διαδικασία οι ζωές μας και οι περιουσίες μας πέρασαν οριστικά στην διάθεση της Ευρωπαϊκής ένωσης και του κλητήρα της στην Ελλάδα. Του Ελληνικού κράτους.
         Είναι γεγονός πως στο κατώφλι του τέταρτου χρόνου των μνημονίων μπορούμε να βγάλουμε ψύχραιμα κάποια συμπεράσματα. Διαπιστώνουμε πως δεν έχει γίνει καμία μεταρρύθμιση απελευθέρωσης της ασφυκτικά κλειστής Ελληνικής αγοράς, καμία μεταρρύθμιση απελευθέρωσης των φορολογούμενων από φόρους προς τρίτους, καμία μεταρρύθμιση για την επιβίωση του διαλυμένου ασφαλιστικού συστήματος, καμία ουσιαστική μείωση του κράτους και της παρεμβατικότητας του. Η αποκρατικοποίηση του ΟΠΑΠ είναι πραγματικά ένα φιάσκο στημένο από το κράτος και τους εθνικούς ανάδοχους κρατικοδίαιτους κολλητούς, αφού μετέτρεψαν ένα κρατικό σε ιδιωτικό μονοπώλιο. Ένα ακόμα εντυπωσιακό στοιχείο είναι η πώληση του κτιρίου της "Κεράνης" και άλλων 27 κτιρίων του ΤΑΙΠΕΔ σε Ελληνικές τράπεζες. Με λίγα λόγια οι τράπεζες που διασώθηκαν με τα χρήματα του "δημοσίου" αγοράζουν ακίνητα του "δημοσίου"!
      Για να μην αδικώ πάντως τους φωστήρες του Ευρωσοσιαλισμού ας δούμε μερικές από τις πιο ενδιαφέρουσες "μεταρρυθμίσεις" των τριών τελευταίων ετών.
1. Εξίσωση Ειδικών φόρων κατανάλωσης σε Πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης.
2. Αύξηση ειδικών φόρων κατανάλωσης στα ποτά και στα τσιγάρα.
3. Επιβολή έκτακτου ειδικού τέλους στα ακίνητα μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.
4. Έκτακτη εισφορά σε εισοδήματα.
5. Μέτρο επιβολής συλλογής αποδείξεων από τους φορολογούμενους για τη διατήρης του αφορολόγητου ορίου.
6. Ολική επαναφορά των τεκμηρίων διαβίωσης με τιμές ιδιαίτερα υψηλές.
7. Επιβολή εισφοράς αλληλεγγύης σε εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ ετησίως.
8. Θέσπιση ειδικών κλιμάκων φορολογίας για κατηγορίες φορολογουμένων.
9. Σταδιακή αύξηση του Φ.Π.Α από το 9% και 19% σε 13% και 23% αντίστοιχα.
10. Επιβολή φόρου πολυτελείας.
11. Επιβολή τέλους επιτηδεύματος σε επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες.
12. Αναπροσαρμογή ή αύξηση των συντελεστών φορολογίας εισοδήματος για φυσικά και νομικά πρόσωπα.
13. Κατάργηση του αφορολόγητου ορίου η οποία έπεται για το επόμενο φορολογικό έτος.
14. Κατάργηση των φοροαπαλλαγών η οποία έπεται κι αυτή.
15. Ειδικές φορολογικές διατάξεις για τη φορολογία των εισοδημάτων από ακίνητα.
16. Φορολογία της κατοχής οικοπέδων και αγροτεμαχίων η οποία έπεται, μέσω του Ενιαίου φόρου ακινήτων.
17. Φορολογία των εισοδημάτων Ελλήνων πολιτών στην αλλοδαπή μέσω της διάταξης του
“παγκόσμιου εισοδήματος”.
18. Αύξηση όλων των τελών τα οποία σχετίζονται με παρεχόμενες υπηρεσίες από το κράτος ή από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
19. Επιβολή έκτακτης εισφοράς σε εισοδήματα ήδη φορολογημένα.
20. Αυστηριοποίηση των διατάξεων περί ‘ποινικοποίησης φορολογικών αδικημάτων’ και εφαρμογή αυτών.
21. Θέσπιση ειδικών διατάξεων για κατασχέσεις περιουσίας φορολογουμένων οι οποίοι οφείλουν.(Κατασχέσεις και δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών, εισπράξεων ή ακινήτων).
     Την ίδια στιγμή που το δήθεν έκτακτο τέλος ακινήτων παγιώθηκε με τον νέο ενιαίο φόρο, ο υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης  προανήγγειλε 7 χιλιάδες προσλήψεις στο "δημόσιο" ενώ δήλωσε πως: "Ο έλεγχος για τα πλαστά πιστοποιητικά με τα οποία προσελήφθησαν χιλιάδες "δημόσιοι" υπάλληλοι είναι πολύ δύσκολος και δεν θα έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα."
    Διαπιστώνουμε λοιπόν ξεκάθαρα πως το κράτος δεν έχει μηχανισμούς ελέγχου των υπαλλήλων και των ελλειμμάτων του αλλά έχει σαφέστατα μηχανισμούς απαλλοτρίωσης της εργασίας και της περιουσίας  μας για να τους ταΐζει και να προσλαμβάνει κι άλλους. Είμαστε σε μία παρατεταμένη ύφεση με την κυνική ομολογία του ΔΝΤ πως το πρόγραμμα δεν "βγαίνει", πως είναι λάθος οι πολιτικές λιτότητας και φοροεπιδρομών σε μία υφεσιακή οικονομία, αλλά παρακολουθούμε έκπληκτοι να συνεχίζεται η διάλυση της αγοράς με ανελέητη κρατικοποίηση υπαρκτών και ανύπαρκτων πόρων. Αντιλαμβάνομαι την ανάγκη να διατηρήσει κάποια ελπίδα ο πολίτης, αλλά μέσα σε αυτόν τον παραλογισμό κοντεύει να χαθεί κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Το πρόγραμμα διάσωσης απέτυχε και η αμέσως επόμενη λύση που τέθηκε σε εφαρμογή είναι η αδίστακτη επιδρομή στις ζωές μας με σκοπό να μας πάρουν ότι έχουμε και δεν έχουμε.
      Με την ευκαιρία θα ήθελα να κάνω έκκληση στους Έλληνες φιλελεύθερους, έστω την ύστατη αυτή ώρα, να τιμήσουν τις αξίες τους και να αντισταθούν στους κεντρικούς σχεδιασμούς και στην απαλλοτρίωση της ιδιοκτησίας και της ατομικής ελευθερίας από την Ε.Ε. και το Ελληνικό κράτος. Η στρέβλωση που προκάλεσε η σοσιαλιστικής έμπνευσης πρακτική του "φτηνού" χρήματος και των απέραντων πιστωτικών επεκτάσεων, το κοινωνικό κράτος και η κολεκτιβοποίηση δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση φιλελευθερισμό.
         Ας διατηρήσουμε την αυθεντικότητά και την ατομικότητα μας όπως τόσο εύστοχα αυτές οι έννοιες διατυπώθηκαν  από την Αυστριακή σχολή οικονομικής σκέψης. Ο καπιταλισμός είναι αποτέλεσμα μόχθου, αποταμίευσης και  πραγματικών κεφαλαίων και έχει ίσες ευκαιρίες για όλους. Αυτό που βιώνει ο σύγχρονος δυτικός κόσμος δεν είναι καπιταλισμός. Είναι ένα σοσιαλιστικής μορφής έκτρωμα παγκόσμιου δημόσιου χρέους και απειλεί τον πολιτισμό μας.
*Ευχαριστώ τον Γιώργο Αγαλιώτη για τα στοιχεία των φόρων της τελευταίας τριετίας.

Ο κρατικός μεσσιανισμός

"Κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα" είναι το μότο των σοσιαλδημοκρατών της αντίστοιχης σελίδας τους στο facebook. H ναφθαλίνη που μυρίζει αυτή η συνθηματολογία είναι τόσο έντονη όσο και η μυρωδιά του λιβανιού στις εκκλησίες.
 
Τι είναι η κοινωνική δικαιοσύνη και η ισότητα λοιπόν κατά τους σοσιαλιστές-σοσιαλδημοκράτες; Η επέμβαση του κράτους στην αγορά εργασίας υπέρ συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων αποτελεί βάναυση επίθεση κατά της ελευθερίας του ατόμου, δημιουργεί στρεβλώσεις, στασιμότητα στην εξέλιξη, αδικία και φυσικά καταφέρνει την πολυπόθητη για τους σοσιαλιστές ισότητα-εξίσωση όλων μπροστά στα μάτια του Θεού-κράτους το οποίο καλείται να δοξάσει ο πιστός. Δημιουργεί κλειστές συντεχνίες-κολεκτίβες (συνδικάτα) τα οποία προς όφελος των μελών τους απαγορεύουν την είσοδο στην αγορά νέων παικτών (εργοδοτών και εργαζομένων).
 
Ένας από τους μεγαλύτερους λόγους για την ανεργία είναι η σοσιαλιστικής έμπνευσης υποχρεωτική πανάκριβη κρατική ασφάλιση των εργαζομένων. Το ασφαλιστικό σύστημα και το κοινωνικό κράτος έχουν διαλύσει τις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας και τις έχουν αναγκάσει να εργάζονται για να πληρώνονται συντάξεις και ένα τρισάθλιο διεφθαρμένο σύστημα κρατικής υγείας. Μοιραία η εργασία, την οποία βάφτισαν μαύρη οι πολιτικοί, είναι ουσιαστικά επικηρυγμένη και η προσπάθεια επιβίωσης των Ελλήνων αντί να διευκολύνεται με την απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, ουσιαστικά ποινικοποιείται.
 
Ζούμε σε καθεστώς κρατικής τρομοκρατίας και πρωτοφανούς επίθεσης στην ατομική ελευθερία. Ένας ασφαλισμένος στον ΟΑΕΕ ο οποίος έχει δώσει π.χ. διαχρονικά 50.000 ευρώ σε εισφορές και αδυνατεί πλέον να δίνει 4.500 ευρώ τον χρόνο, είναι αυτόματα ανασφάλιστος, κινδυνεύει με κατάσχεση περιουσιακών του στοιχείων και φυλάκιση. Δηλαδή, τα 50.000 ευρώ απαλλοτριώθηκαν και η υποτιθέμενη ανταποδοτικότητα των εισφορών μετατράπηκε σε κατάσχεση της περιουσίας η/και η στέρηση της ελευθερίας.
 
Ως αποτέλεσμα των σοσιαλιστικών πρακτικών του δανεισμού και του κρατισμού, προέκυψε μια απαίδευτη κοινωνία, μια καταρρακωμένη παιδεία, ένα αντιπαραγωγικό κράτος δέσμιο σε μεγαλοεπιχειρηματίες-χρηματοδότες-πριμοδότες των εκάστοτε κυβερνήσεων, μια πρωτοφανής ηγεμονική αριστερή ιδεολογική κυριαρχία, ένας αντιπαραγωγικός ιδιωτικός τομέας, ένα πρωτοφανές πογκρόμ εις βάρος μεγάλων ελεύθερων-ανένταχτων στο σοβιέτ επιχειρήσεων και μία ψευδαίσθηση πως όλοι μας μπορούμε να είμαστε είτε αφεντικά είτε δημόσιοι υπάλληλοι (το ίδιο είναι) στον επίγειο σοσιαλιστικό παράδεισο.
 
Επίσης προέκυψε και ένας λογαριασμός 350 δισ, μια φυσική οικονομική και πολιτισμική χρεοκοπία και ένα γερό μάθημα προς πάσης φύσεως "οραματιστές" "διανοούμενους" "καλλιτέχνες" "συγγραφείς" και πάσης φύσεως ιδεαλιστές, πως η επέμβαση στην πραγματικότητα με όρους ιδεολογικούς, βασισμένους σε κάθε τι πέρα απο την φυσική ροή της ελεύθερης αγοράς και της επιβράβευσης της ικανότητας μέσω οικονομικού κέρδους, αποτελεί επίθεση κατά της ελευθερίας η οποία διαχρονικά εξασφαλίζεται στον μέγιστο ικανό βαθμό μέσω του καπιταλιστικού συστήματος.
 
Η πολιτική ελευθερία πάντα θα προκύπτει μέσω της οικονομικής ελευθερίας και η στέρηση της πολιτικής ελευθερίας ως αποτέλεσμα στέρησης της οικονομικής οδηγεί σε ολοκληρωτικές αντιλήψεις και καθεστώτα. Η εθελοντική συναλλαγή ήταν, είναι και θα είναι ο μόνος τρόπος συνεργασίας των ατόμων. Κάθε παραβίαση της οικειοθελούς συνεργασίας αποτελεί απροκάλυπτη καταπάτηση της ελευθερίας και ομηρία παραγωγικής και εκφραστικής ανθρώπινης δύναμης.
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS
arriton2
© 2013, arriton.gr