Menu

 

logoidea

Άρρητος

Άρρητος

Εγώ, ο Άρρητος.

Οι 19 αλλαγές στην Εκπαίδευση από την Επιτροπή Διαλόγου

Τα πάνω κάτω έρχονται να φέρουν τα σχέδια του προέδρου της Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία, Αντώνη Λιάκου, σύμφωνα με την ενδιάμεση έκθεση που υπογράφει και ο ίδιος.

Προτείνεται μεταξύ άλλων η αντικατάσταση κεφαλαίων της Ιστορίας με μαθήματα που αγγίζουν περισσότερο την επικαιρότητα, στο πλαίσιο της «άρσης της λογικής της επανάληψης σε κύκλους των σχολικών αντικειμένων (π.χ. στο μάθημα της Ιστορίας) με έμφαση στο χρονικό και τοπικό παρόν και εξασφάλιση της εσωτερικής συνοχής της ύλης που διδάσκεται σε διαφορετικά αντικείμενα (π.χ. Λογοτεχνία - Ιστορία - Γεωγραφία)», όπως τονίζεται σε έκθεση του κ. Λιάκου.

Παράλληλα μελετάται η λίστα προτεραιότητας εισόδου στα πανεπιστήμια μελετά ο πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία Αντώνης Λιάκος, στο πλαίσιο της πρότασής του για εισαγωγή στα ΑΕΙ χωρίς εξετάσεις. Στο ίδιο πλαίσιο, προτείνει την κατάργηση του μήνα εξετάσεων στα σχολεία και τη θέσπιση της περιγραφικής αξιολόγησης αντί για βαθμολόγηση.

Οι 19 προτάσεις για τις αλλαγές στην Παιδεία

Οι προτάσεις, οι οποίες αφορούν τους καθηγητές, τους μαθητές, τον σχολικό χρόνο, τις εκπαιδευτικές πρακτικές και τη σχέση του σχολείου με την κοινωνία, έχουν ως εξής:

  1. Χρήση του σχολικού χρόνου για τη δημιουργία προϋποθέσεων ανάπτυξης εσωτερικής εκπαιδευτικής πολιτικής (τακτικές παιδαγωγικές συνεδριάσεις του συλλόγου διδασκόντων), μείωση γραφειοκρατικών διαδικασιών για τις εξωσχολικές δράσεις του σχολείου, αποσαφήνιση του ρόλου των συμβούλων, ενίσχυση του εκπαιδευτικού ως προς τις αρχές συμπερίληψης και διαφοροποίησης στην τάξη.
  2. Μείωση μέσω αναμόρφωσης της διδασκόμενης ύλης (να αδειάσει η τσάντα του μαθητή) και αντικατάσταση της βαθμολογίας με την περιγραφική αξιολόγηση των μαθητών σε όλη την υποχρεωτική εκπαίδευση σε σύνδεση με τους μαθησιακούς στόχους των προγραμμάτων σπουδών καθώς και των διαδικασιών αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας και του συστήματος.
  3. Καθιέρωση ενιαίου τύπου Ολοήμερου Δημοτικού, προσαρμογή στις τοπικές συνθήκες (ευελιξία), διατοπική (κοινά προγράμματα) και ευρωπαϊκή (αδελφοποιήσεις, ανταλλαγές) δικτύωση των σχολείων.
  4. Ενίσχυση της μαθητικής εκπροσώπησης, σχολική εφημερίδα, ετήσια θεατρική παράσταση (άνοιγμα του σχολείου στην τοπική κοινωνία), καθιέρωση ομίλων και συλλογικών μαθητικών δραστηριοτήτων με άξονες τα νέα Μέσα, τον κινηματογράφο, τις εικαστικές και παραστατικές τέχνες.
  5. Διερεύνηση των δυνατοτήτων χρήσης της δομής και των χώρων του σχολείου σε συνεργασία με την τοπική κοινωνία κατά τις απογευματινές ώρες.
  6. «Βάπτιση» του σχολείου για λόγους συμβολικούς και για την εξασφάλιση ταυτότητας. Κάθε σχολείο πρέπει να αποκτήσει τη δική του φυσιογνωμία, τις δικές του παραδόσεις, ετήσιους στόχους και να εμφυσήσει στους μαθητές έναν «πατριωτισμό του σχολείου». Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι να περιοριστεί η συχνή εναλλαγή του προσωπικού. Το σχολείο να γίνει δρων υποκείμενο (να αποκτήσει agency).
  7. Μελέτη για την αναμόρφωση της οργανωτικής δομής της υποχρεωτικής εκπαίδευσης από το διετές νηπιαγωγείο στο εξάχρονο Δημοτικό και εξέταση των δυνατοτήτων δημιουργίας τετραετούς Γυμνασίου και διετούς Λυκείου (Γενικού και Επαγγελματικού), προσανατολισμένου προς την έρευνα και με δυνατότητες επιλογών.
  8. Ενίσχυση της αυτονομίας και των πρωτοβουλιών του εκπαιδευτικού.
  9. Άμεση συνεργασία φορέων (σχολείο - σύμβουλοι - κοινότητα - δήμοι).
  10. Ενίσχυση των ολιγοθέσιων σχολείων.
  11. Εκ περιτροπής ανάληψη πειραματικού χαρακτήρα από τα σχολεία.
  12. Ανανέωση προγράμματος και, κυρίως, βιβλίων με προτεραιότητα σε όσα έχουν ήδη κριθεί απαράδεκτα.
  13. Κατάργηση των αλλεπάλληλων εξετάσεων (και του μήνα εξετάσεων) στο Γυμνάσιο - αντικατάστασή τους με εργασίες (και εξετάσεις κατά τη διάρκεια του έτους).
  14. Ενοποίηση των κατευθύνσεων των μαθημάτων (ενδεικτικά: σε 3 ή 4 όπως α) Γλώσσες και Πολιτισμός, β) Μαθηματικά, γ) Τέχνες, δ) Εισαγωγή στην Κουλτούρα των Φυσικών και ε) Κοινωνικές Επιστήμες). Αντίστοιχη ενοποίηση των ειδικοτήτων που διδάσκουν τα μαθήματα.
  15. Δημιουργία ωρολογίων ενοτήτων σε βάρος της πολυδιάσπασης των ωρών. Καθιέρωση ολοκληρωμένου προγράμματος Ευέλικτης Εβδομάδας.
  16. Διεύρυνση του ποσοστού της ύλης που διαμορφώνεται από τους εκπαιδευτικούς τόσο στο Δημοτικό όσο και στο Γυμνάσιο.
  17. Ομαδοσυνεργατική προσέγγιση: Θεσμοθέτηση και αξιοποίηση εναλλακτικών τρόπων συνεργασίας των μαθητών (αμοιβαία διόρθωση, συνεργασία διαφορετικών τάξεων από διαφορετικά σχολεία, ανάληψη ευθυνών και πρωτοβουλιών από τους μαθητές). Καθιέρωση των ομαδικών εργασιών ως τρόπου εξέτασης.
  18. Άρση της λογικής της επανάληψης σε κύκλους των σχολικών αντικειμένων (π.χ. στο μάθημα της Ιστορίας) με έμφαση στο χρονικό και τοπικό παρόν και εξασφάλιση της εσωτερικής συνοχής της ύλης που διδάσκεται σε διαφορετικά αντικείμενα (π.χ. Λογοτεχνία - Ιστορία - Γεωγραφία).
  19. Σύνδεση σχολείου - οικογένειας: Μελέτη θεσμοθετημένης συμβουλευτικής σχέσης σε θέματα εκμάθησης και στάσης απέναντι στο σχολείο, σε ζητήματα εκφοβισμού και βίας, καθώς και πρόληψης εξαρτήσεων. Ενδυνάμωση της γονικής εμπλοκής ως δυναμικής διεργασίας αλληλεπίδρασης γονέων και εκπαιδευτικών, ιδιαίτερα στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Θεσμοθετημένος χρόνος συνεργασίας με τους γονείς.

3 στους 10 άντρες κακοποιούνται σωματικά από τις γυναίκες στη Ελλάδα

Τρεις στους δέκα άντρες κακοποιούνται σωματικά από τη γυναίκα στην Ελλάδα της κρίσης, ενώ επτά στους δέκα πέφτουν θύματα ψυχολογικής βίας, σύμφωνα με ευρωπαϊκή μελέτη, όπως αναφέρει η συμβουλευτική ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια Φρόσω Φωτεινάκη, στο «Πρακτορείο FM».

Η κ. Φωτεινάκη από το κλινικό της έργο την τελευταία εξαετία, διαπιστώνει περισσότερο μορφές ψυχολογικής ή οικονομικής βίας, γιατί όπως λέει, σπάνια ένα ζευγάρι φέρνει στο γραφείο το θέμα της σωματικής βίας και δυστυχώς είναι κάτι που συνήθως καλύπτεται πίσω από κλειστές πόρτες.

Ως προς την οικονομική βία εντοπίζει περισσότερα κρούσματα από τον άνδρα προς τη γυναίκα, όπου ο σύντροφος απαιτεί τον απόλυτο έλεγχο, των εσόδων και των εξόδων της γυναίκας, κάνοντάς την να χάνει κάθε αυτονομία.

«Αυτό που βλέπουμε για τον άνδρα που περισσότερο έχει γαλουχηθεί με τον κοινωνικό ρόλο του κουβαλητή, είναι ότι το να χάνει αυτό το ρόλο, φέρνει επιθετικότητα. Για να εξισορροπήσει δηλαδή αυτό το έλλειμμα που αποκτά ψυχολογικά, επιτίθεται στη γυναίκα και προσπαθεί να τη μειώσει», αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Φωτεινάκη.

ΠΗΓΗ iefimerida.gr

Αυτά θα είναι τα νέα γραφεία της ΝΔ στο Μοσχάτο

Σύμφωνα με δημοσίευμα των “Παραπολιτικών”, το ποσό που θα καταβάλλει μηνιαίως η ΝΔ είναι περί τα 10.000 ευρώ, από 95.000 ευρώ που πληρώνει σήμερα για τα γραφεία της Λεωφόρου Συγγρού.

Η επιφάνεια του τριώροφου κτιρίου φθάνει τα 2.500 τετραγωνικά μέτρα. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, Στο ισόγειο θα δημιουργηθούν ένας μεγάλος χώρος υποδοχής, ο χώρος που θα πραγματοποιεί το briefing ο εκπρόσωπος του κόμματος Γ. Κουμουτσάκος, ένας χώρος για τις on camera δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και η αίθουσα συνεδριάσεων της Πολιτικής Επιτροπής. 

Στον πρώτο και τον δεύτερο όροφο θα βρίσκονται τα γραφεία όλων των υπηρεσιών του κόμματος, αλλά και των τομεαρχών και συντονιστών, ενώ στον τρίτο όροφο θα είναι το γραφείο του προέδρου. 

Το κτίριο διαθέτει δύο υπόγεια ένα εκ των οποίων θα χρησιμοποιηθεί ως πάρκινγκ.

πηγη  iefimerida.gr

 

Τι θα συμβεί στα κανάλια με το Netflix; Toυ Κώστα Γιαννακίδη

Ενα παλιό δημοσιογραφικό αστείο έχει να κάνει με τον τίτλο που δημοσιεύτηκε τη δεκαετία του ’50 σε μικρή βρετανική εφημερίδα: «Ομίχλη στο κανάλι, αποκλείστηκε η Ευρώπη». Βέβαια για τους περισσότερους βρετανούς αναγνώστες της εποχής, ο τίτλος απλώς απέδιδε τη ματιά τους προς τον κόσμο. Συμβαίνει και εδώ, όταν παίζουμε ρεπορτάζ με όσα μεταδίδουν τα ξένα μέσα για τη μιζέρια μας. Και επαναλήφθηκε απολαυστικά με τους τίτλους για το Netflix που ήρθε στην Ελλάδα. Η αλήθεια είναι ότι η πλατφόρμα ανακοίνωσε την επέκταση της σε 130 χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Εκεί είναι και η πραγματική είδηση: η τηλεοπτική βιομηχανία του πλανήτη δεν είναι πλέον ίδια. Αυτό θα μπορούσε να έχει γοητευτικό ενδιαφέρον για τα δίκτυα. Εχει, αλλά όχι για όλα. Μακροπρόθεσμα, για τα κανάλια των μικρών αγορών, η επέκταση του Netflix είναι μία κακή είδηση που δεν θα έβαζαν ποτέ στα δελτία τους.

Ξέρουμε όλοι τι είναι το Netflix, έτσι δεν είναι; Εντάξει, το ξαναλέω στα γρήγορα. Το Neflix είναι μία διαδικτυακή πλατφόρμα η οποία παρέχει πρόσβαση σε χιλιάδες ταινίες και show, κατά βάση αγγλόφωνα. Με δώδεκα ευρώ τον μήνα μπορείς να παρακολουθήσεις πρόγραμμα από τέσσερις συσκευές και, φυσικά, σχεδόν από όλες τις smart τηλεοράσεις που έχουν σύνδεση με το wifi δίκτυο του σπιτιού. Κοινώς βλέπεις μία σειρά από το σπίτι και συνεχίζεις από το γραφείο σου – μάλιστα το σύστημα θυμάται και σε ποιο σημείο την άφησες στην τελευταία προβολή. Επίσης από το προφίλ σου φτιάχνεις λίστες με πρόγραμμα και ξέρεις τι και πότε θα δεις. Και το πρόγραμμα είναι πρώτης διαλογής με εξαίρεση ορισμένες σειρές που, προς το παρόν, έχουν αγοραστεί αποκλειστικά από τηλεοπτικά δίκτυα. Για παράδειγμα, από την Ελλάδα δεν θα είναι προσβάσιμο το «House of Cards». Στο περιβάλλον μου ξέρω ήδη πέντε ανθρώπους που έκαναν συνδρομή. Θα γίνουν περισσότεροι. Λογικά κάποια στιγμή θα κάνω και εγώ. Ομως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το κέντρο του σπιτιού

Το 1997 είχα επισκεφθεί, μαζί με μία ομάδα δημοσιογράφων, τις εγκαταστάσεις της Microsoft στο Σιατλ. Κάπου εκεί είχαν στήσει ένα πειραματικό οικιακό περιβάλλον, προσπαθώντας να φανταστούν το σπίτι του μέλλοντος. Το κέντρο του σπιτιού ήταν η τηλερόραση. Από την οθόνη της περνούσαν τα πάντα. Η επικοινωνία, η ψυχαγωγία, η καθημερινότητα του σπιτιού. Λίγα χρόνια μετά λέγαμε ότι η Microsoft έκανε λάθος. Η τηλεόραση, ως συσκευή και περιεχόμενο, έχανε τη μάχη από τον υπολογιστή. Σωστό και λάθος μαζί. Η τηλεόραση ενσωματώνει λειτουργίες του υπολογιστή, συνεργάζεται με άλλες συσκευές, είναι κομμάτι του ψηφιακού μας περιβάλλοντος. Σήμερα, ας πούμε, μπορώ στην οθόνη της τηλεόρασης μου να δω βίντεο από το youtube ή να παρακολουθήσω έναν ποδοσφαιρικό αγώνα βλέποντας, παράλληλα, τα σχόλια στο twitter -μέχρι πρόσφατα ήθελα δύο συσκευές για να το κάνω αυτό. Είμαι συνδρομητής σε μία δορυφορική πλατφόρμα, βλέπω, βέβαια, τα επίγεια δίκτυα και κάνω ζάπινγκ επειδή δύσκολα θα βρω κάτι που θα πάρει το δάχτυλο από το τηλεχειριστήριο. Δίπλα μου είναι ο υπολογιστής που μου βάζει τον πειρασμό του παράνομου και ανήθικου downloading. Είμαι, ακόμα, πελάτης videoclub. Συμπαθώ τον ιδιοκτήτη. Ξέρω ότι κάποια στιγμή στο μέλλον θα τον κλείσει το Netflix. Το θέμα είναι μην αρχίσει να κλείνει και κανάλια. Πιθανότατα θα το κάνει, στο μέλλον.

Ναι, αλλά η γιαγιά βλέπει το «Μπρούσκο»…

Σύμφωνοι, αλλά η γιαγιά δεν διαμορφώνει την αγορά. Το τηλεοπτικό κοινό σταδιακά γίνεται παγκόσμιο. Ξέρω ελάχιστους ανθρώπους που παρακολουθούν ελληνικές σειρές. Ακούω, όμως, συνέχεια για αμερικανικές. Οι νέες γενιές μεταχειρίζονται τα αγγλικά σαν μητρική γλώσσα και το δίκτυο δημιουργεί πλανητικές τάσεις. Ασφαλώς και θα υπάρχει κοινό για το «Μπρούσκο». Φυσικά και θα υπάρχει ανάγκη για θεματολογία τοπικού ενδιαφέροντος. Ομως σε αυτό που λέμε «δυναμικό κοινό», η δυνατότητα εξατομίκευσης θα είναι πάντα πιο ελκυστική.

Και τι θα γίνει αν τα μεγάλα δίκτυα στραφούν κατά του Netflix;

Δεν είναι απλό. Διότι το Netflix ψωνίζει απευθείας από τον παραγωγό. Και πιθανότατα, από ένα σημείο και μετά, ο παραγωγός ίσως αδιαφορεί για το τηλεοπτικό κανάλι – ήδη συμβαίνει αυτό στις ΗΠΑ. Εκτός των άλλων, με την ανάλυση δεδομένων από εκατομμύρια χρήστες, το Netflix, γνωρίζει τι ακριβώς θέλει ο θεατής. Ηδη τα μεγάλα στούντιο στις ΗΠΑ λαμβάνουν υπόψη τις διαφορετικές οθόνες από τις οποίες μπορεί κάποιος να βλέπει το περιεχόμενο τους. Δηλαδή η σκηνή πρέπει να παίζει καλά και στη μεγάλη οθόνη και στο τηλέφωνο. Μακροπρόθεσμα το Netflix θα έχει την τάση να κυριαρχήσει στη ψυχαγωγία και στην ενημέρωση σε πλανητικό επίπεδο. Λογικά θα ακολουθήσουν και άλλες πλατφόρμες, η Amazon είναι ήδη έτοιμη. Και αυτό δεν θα είναι απλό…

Και, εντάξει, τα μεγάλα δίκτυα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν παραγωγές και να κρατήσουν το κοινό τους. Τα μικρά δίκτυα σε μικρές χώρες, θα δυσκολευτούν περισσότερο. Μεγάλα αθλητικά γεγονότα, live shows και γεγονότα τοπικής εμβέλειας θα αποτελούν σωσίβιο. Ομως για πόσο; Να, ας δούμε, τα ελληνικά κανάλια. Θα σταθούν είτε κάποια μικρά εξειδεικευμένα, είτε τα μεγαλύτερα που θα αναπτύξουν καλό και ενδιαφέρον περιεχόμενο, ικανό να προσελκύσει τηλεθεατές ή να πωληθεί στο Netflix. Προς το παρόν, το περιεχόμενο που προσφέρουν δεν έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και στις νέες συνήθειες του κοινού. Είναι και η κρίση βλέπετε…

Πόσο αξίζει μία τηλεοπτική άδεια σε αυτό το περιβάλλον;

Αξίζει λιγότερα, όπως άλλωστε αξίζουν, ως επιχειρηματικά assets, τα τηλεοπτικά κανάλια. Γιατί, ας πούμε, ένας επιχειρηματίας να δώσει μερικά εκατομμύρια επενδύοντας στην τηλεόραση, όταν μπορεί να τα αξιοποιήσει στην ανάπτυξη περιεχομένου που θα διοχετεύσει μέσω streaming ή δορυφορικής εκπομπής; Εντάξει, στην Ελλάδα θα τα δώσει και για άλλους λόγους, ας πούμε για το δελτίο ειδήσεων. Ομως σε βάθος χρόνου, θα στάζει λάδι σε ένα καντήλι με ασθενικό φως.

πηγη protagon.gr

Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS
arriton2
© 2013, arriton.gr